Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że uchylenie decyzji stwierdzającej nabycie z mocy prawa własności nieruchomości pod drogę publiczną, z uwagi na niekompletny materiał dowodowy, jest zgodne z prawem. Weryfikacja przesłanek nabycia własności wymaga rzetelnego postępowania wyjaśniającego w pierwszej instancji.
Regulamin pracy jednostki organizacyjnej stanowi informację publiczną w rozumieniu art. 6 u.d.i.p., gdyż dotyczy organizacji pracy i może być udostępniony zgodnie z prawidłowo zastosowanymi normami prawnymi w zakresie jawności informacji publicznej.
Działania Konsula RP nie stanową aktów administracyjnych podlegających kontroli sądów administracyjnych. Właściwość skarg względem takich działań określa Kodeks postępowania administracyjnego.
Opinia prawna sporządzona na potrzeby Komisji ds. Reprywatyzacji, dotycząca wykonywania zadań publicznych, stanowi informację publiczną i jej nieudostępnienie w odpowiedzi na wniosek powoduje bezczynność organu w zakresie u.d.i.p.
Skarga kasacyjna na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego została oddalona przez NSA z uwagi na brak spełnienia ustawowych przesłanek do przyznania świadczenia pielęgnacyjnego przed 2023 roku oraz prawidłową ocenę prawną przez sąd I instancji.
Skarżącemu kasacyjnie nie przysługuje status strony w postępowaniu administracyjnym dotyczącym zwrotu nieruchomości, gdyż nie wykazał interesu prawnego wynikającego z normy prawa powszechnie obowiązującego, co skutkuje niedopuszczalnością wniesienia odwołania.
Uchwała Rady Miasta Krakowa z dnia 14 września 2022 r. w zakresie ograniczeń dotyczących lokalizacji inwestycji telekomunikacyjnych nie narusza prawa miejscowego i krajowego. Sąd potwierdził legalność ograniczeń planistycznych uwzględniających ochronę wartości krajobrazowych i kulturowych, przy jednoczesnym umożliwieniu rozwoju infrastruktury telekomunikacyjnej.
Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, podzielając stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, iż organ nie dopuścił się bezczynności ani przewlekłości w postępowaniu. Podjęte działania były konieczne dla rzetelnego ustalenia przesłanek wynikających z art. 98 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami.
Wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia już zrealizowanego jest dopuszczalne, jeżeli znajduje oparcie w orzecznictwie i nie spełnia przesłanek rażącego naruszenia prawa zgodnie z art. 156 § 1 k.p.a.
Skarga kasacyjna dotycząca obciążenia kosztami postępowania rozgraniczeniowego została oddalona z powodu wadliwości w jej konstrukcji, potwierdzając zgodność działań administracyjnych z obowiązującymi przepisami prawa.
Naruszenie zasad poprawnego prowadzenia postępowania administracyjnego, wynikające z braku realizacji wyroków sądowych oraz stosowania właściwego przepisu prawa materialnego w zakresie ochrony środowiska, uzasadnia uchylenie wcześniejszych rozstrzygnięć przez Naczelny Sąd Administracyjny.
Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że nieuzasadnione jest stosowanie uproszczonego postępowania legalizacyjnego wobec legalnie zgłoszonego obiektu tymczasowego, którego niewłaściwe użytkowanie nie spełnia przesłanek rażącego naruszenia prawa według art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.
Zarządzenie pokontrolne Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska, opierające się na ustaleniach kontroli, jest zgodne z prawem i nie narusza przepisów materialnych ani proceduralnych, co uzasadnia oddalenie skargi kasacyjnej przez NSA.
Skarga kasacyjna spółki P. sp. z o.o. na decyzję GIOŚ o karze biegnącej za przekroczenie poziomu hałasu została oddalona z uwagi na brak zasadności zarzutów oraz niewystarczające podstawy prawne, służące kwestionowaniu ustaleń organów.
Przewlekłość postępowania administracyjnego w przedmiocie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zachodzi, gdy działania organu są nieefektywne, lecz nie stwierdza się rażącego naruszenia prawa, co wyklucza sankcję pieniężną.
Okoliczności faktyczne nie spełniają przesłanek "szczególnie uzasadnionego przypadku" z art. 66 ust. 1 pkt 2 u.p.o., więc nie uzasadniały nadzwyczajnego odwołania dyrektora szkoły.
Odmowa wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej jest niewłaściwa, jeśli postępowanie zostało wszczęte przed dniem wejścia w życie ustawy zmieniającej KPA, a nowe przepisy wymagają jego umorzenia.
W sytuacji zakończonych robót budowlanych, obowiązek rozbiórki samowolnie wykonanej inwestycji może być nałożony na właściciela nieruchomości, nawet jeśli nie był inwestorem. Zaskarżony wyrok WSA wymaga ponownego zbadania w kontekście aktualnego brzmienia art. 52 ust. 1 ustawy – Prawo budowlane.
Roboty budowlane obejmujące montaż dodatkowych anten i urządzeń na istniejącej stacji bazowej telefonii komórkowej traktowane są jako jej rozbudowa, wymagająca uzyskania pozwolenia na budowę. Zgłoszone działania nie mieszczą się w kategorii instalacji zwolnionych z tego obowiązku.
Zaświadczenie o pracy w gospodarstwie rolnym nie może być oparte na zeznaniach świadków, a jedynie na dokumentach w zasobach organu. NSA oddala skargę kasacyjną, podtrzymując decyzję o odmowie wydania zaświadczenia z powodu braku dokumentacji potwierdzającej pracę.
Budowa pomostu na Jeziorze N. wymaga uzyskania decyzji o warunkach zabudowy, a jej brak uzasadnia wniesienie sprzeciwu przez organ administracji zgodnie z ustawą o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
Działka nr [...] objęta była inwestycją, co uzasadniało status K.M. jako strony w postępowaniu. Umorzenie postępowania było niezasadne wobec niedostatecznego uwzględnienia interesów stron i błędnych ustaleń faktycznych.
Właściwe władze nie mogą stwierdzać nieważności decyzji nacjonalizacyjnych, kiedy nie spełniają one przesłanek przymusowego zarządu państwowego ani nacjonalizacji, nawet mimo zniszczeń wojennych, o ile decyzje wywołały nieodwracalne skutki prawne.
Dopuszczalne jest ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości w celu realizacji inwestycji publicznej, o ile spełnione są wymogi art. 124 ust. 1 u.g.n., a zgoda na modernizację linii energetycznej pozostaje w zgodzie z miejscowym planem. Rokowania z właścicielem powinny wskazywać na próbę uzyskania zgody, mimo że szczegółowa weryfikacja ich przebiegu nie jest wymagana ustawą.