Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, potwierdzając zgodność z prawem decyzji organów, które odmówiły stwierdzenia nabycia prawa własności nieruchomości z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r., z uwagi na brak dowodów jej zajęcia pod drogę publiczną.

Wywłaszczona nieruchomość, która stała się własnością uczelni publicznej z mocy prawa, nie podlega zwrotowi. Decyzja o wykorzystaniu gruntu zgodnie z celem wywłaszczenia uniemożliwia jego zwrot mimo niezależnie prowadzonych postępowań dotyczących ksiąg wieczystych.

Zmiana przepisów prawa właściwego o gospodarce nieruchomościami, wprowadzająca nowe organy orzekające, skutkuje brakiem kompetencji dotychczasowego organu administracyjnego do merytorycznego rozpoznania wniosków, nawet złożonych przed zmianą prawa, jeżeli w nowym stanie prawnym te kompetencje przynależą do sądu powszechnego.

Dostęp do akt zakończonego postępowania karnego podlega regulacjom Kodeksu postępowania karnego, który jako ustawa szczególna wyłącza stosowanie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Dla uznania świadczeń za nienależnie pobrane wystarczy skuteczne pouczenie o obowiązkach i świadomość ich naruszenia; nie jest wymagane, aby organ samodzielnie weryfikował zmiany w rejestrach publicznych.

Organem właściwym do wydania decyzji o przyznaniu dodatku wyrównawczego dla prokuratora pełniącego zawodową służbę wojskową jest Prokurator Generalny. Decyzje wydane z naruszeniem właściwości podlegają stwierdzeniu nieważności.

Decyzja administracyjna o przejęciu nieruchomości rolnej przez Państwo, zgodna z ustawą o sprzedaży państwowych nieruchomości rolnych, nie narusza rażąco prawa, o ile nieruchomość była objęta faktycznym władaniem przez Państwo przed 5 kwietnia 1958 r. i nie wykazano podstaw nieważności przewidzianych w art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, iż odwołanie się organu do ochrony prywatności przy odmowie udostępnienia informacji publicznej dotyczącej wynagrodzeń doradcy Głównego Geodety Kraju było nieuzasadnione, co skutkuje oddaleniem skargi kasacyjnej organu.

Względy formalne, wiążące decyzję Dyrektora Szkoły o braku zarządzenia w zakresie korzystania ze stołówki szkolnej przy organizacji alternatywnej formy żywienia, wykluczają domniemanie bezczynności organu, kiedy szkoła wywiązuje się z ustawowego obowiązku zapewnienia posiłku niedyktowanego przez wymóg utworzenia tradycyjnej stołówki.

Zmiana stanu prawnego pozbawiająca organ administracyjny kompetencji orzeczniczej wymaga zastosowania znowelizowanych przepisów do postępowań niezakończonych, a właściwym do rozstrzygania takich spraw staje się sąd powszechny; brak przepisów przejściowych nie zmienia tej zasady.

Pobieranie specjalnego zasiłku opiekuńczego do października 2023 r. wyklucza przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego od lipca 2023 r.; prawidłowe ustanowienie prawa do świadczenia pielęgnacyjnego od 1 listopada 2023 r. nastąpiło z uwagi na wygaśnięcie prawa do wcześniejszego świadczenia.

Bank jest zobowiązany do bezzwłocznego zawiadomienia osób, których dane osobowe narażono na nieuprawniony dostęp, gdyż zaniedbanie tego obowiązku stanowi naruszenie art. 34 RODO, a niski poziom ryzyka nie eliminuje odpowiedzialności Banku, niezależnie od zaufania do byłego pracownika.

Przepisy nowelizujące k.p.a. (art. 2 ust. 2) dopuszczające umorzenie postępowań dotyczących decyzji wydanych ponad 30 lat temu nie naruszają konstytucyjnych zasad demokratycznego państwa prawnego, bezpieczeństwa prawnego oraz równości.

Formalne zaprzestanie prowadzenia gospodarstwa rolnego jest koniecznym warunkiem przyznania świadczenia pielęgnacyjnego na podstawie art. 17b ustawy o świadczeniach rodzinnych, co nie zostało wykazane przez osobę zarejestrowaną jako rolnik w ewidencji producentów.

Za nienależnie pobrane świadczenia rodzinne uważa się te wypłacone mimo okoliczności powodujących ustanie lub zawieszenie prawa, gdy świadczeniobiorca wiedział o braku prawa do ich pobierania. Świadomość ta musi wynikać z właściwego pouczenia. NSA przyjął, że Skarżąca została skutecznie poinformowana o konsekwencjach braku powiadomienia o nowym orzeczeniu i uznał świadczenie za nienależnie pobrane.

Z uwagi na brak wykazania przez Gminę Chrzanów zajętości nieruchomości pod drogę publiczną oraz sprawowania nad nią władztwa publicznego na dzień 31 grudnia 1998 r., brak jest podstaw do stwierdzenia nabycia prawa własności z mocy prawa na podstawie art. 73 ustawy z dnia 13 października 1998 r.

Prokurator Generalny jest organem właściwym do wydawania decyzji dotyczących przyznania dodatku wyrównawczego dla prokuratorów do spraw wojskowych pełniących służbę wojskową, z uwagi na zniesienie wojskowych jednostek prokuratury. Zaskarżone decyzje Prokuratora Okręgowego i Rejonowego zostały wydane z naruszeniem przepisów o właściwości.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził brak bezczynności organu w zakresie udostępnienia informacji publicznej, gdyż wnioskowane informacje znajdują się w posiadaniu Spółki komunalnej, niezobowiązanej do bezpośredniego udostępnienia przez Burmistrza.

Informacja publiczna o charakterze przetworzonym wymaga wykazania szczególnego interesu publicznego. Brak wykazania tej przesłanki uzasadnia odmowę jej udostępnienia.

Decyzja administracyjna nie może zostać zmieniona w trybie art. 155 k.p.a., jeżeli zmiana miałaby być dokonywana na podstawie okoliczności faktycznych istniejących w dniu wydania pierwotnej decyzji, które nie były znane organowi, oraz gdy fakt wybudowania budynków został podany do wiadomości w postępowaniu wznowieniowym.

Brak uzasadnienia wyroku naruszającego art. 141 § 4 p.p.s.a., przy braku wytycznych co do dalszego postępowania, uniemożliwia kontrolę instancyjną, co skutkowało uchyleniem wyroku i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania.

Tylko Prokurator Generalny jest właściwym organem do wydawania decyzji o dodatku wyrównawczym dla żołnierza zawodowego pełniącego funkcję prokuratora w powszechnej jednostce prokuratury, według przepisów wprowadzających ustawę - Prawo o prokuraturze oraz ustawy o obronie Ojczyzny.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej decyzji Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych jest zgodne z art. 113 § 1 k.p.a., a skargę kasacyjną Komendanta Głównego Policji oddalono jako pozbawioną uzasadnionych podstaw.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza, że uchwała odmowy przyznania pomocy mieszkaniowej przez Zarząd Dzielnicy była wydana niezgodnie z prawem, wskazując na konieczność uwzględnienia braku osobistego tytułu prawnego do lokalu przez wnioskodawcę.