W postępowaniu administracyjnym o stwierdzenie prawa własności na podstawie ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym, stroną może być jedynie podmiot posiadający udokumentowane prawo rzeczowe na dzień 1 września 2005 r. Brak dokumentów uniemożliwia nadanie przymiotu strony i skuteczne wniesienie o wznowienie postępowania.

Informacja o wygaszeniu mandatu posła jest informacją publiczną, a bezczynność Kancelarii Sejmu w udostępnieniu tych informacji uzasadnia stwierdzenie naruszenia prawa przy dostępie do informacji publicznej.

Informacje dotyczące programu 'Inicjatywa doskonałości', nieobjęte art. 381 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym, nie stanowią tajemnicy przedsiębiorstwa; odmowa udostępnienia takich danych narusza prawo do informacji publicznej.

Niezasadne są zarzuty naruszenia konstytucyjnych zasad zaufania obywateli do państwa oraz niezgodności art. 2 ust. 2 ustawy nowelizującej z Konstytucją RP w kontekście umorzenia postępowań po upływie 30 lat od decyzji.

Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił skargę kasacyjną, stwierdzając brak podstaw do umorzenia postępowania administracyjnego dotyczącego nieruchomości podlegających reformie rolnej, z uwagi na prawidłowość oceny dowodów dokonanej przez WSA.

Świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje w okresie, kiedy istnieje uprzednia prawomocna decyzja przyznająca uprawnienie do specjalnego zasiłku opiekuńczego. Uchylenie takiej decyzji musi nastąpić przed przyznaniem nowego świadczenia, a decyzje te nie mogą być pobierane kumulatywnie.

Postanowienia ustawy nowelizującej Kodeks postępowania administracyjnego, umarzające postępowania wszczęte po 30 latach od decyzji, są zgodne z Konstytucją RP i stabilnością porządku prawnego oraz nie naruszają zasad ochrony praw człowieka.

Uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego: Spełnienie warunków ustawowych umożliwiających wydanie decyzji ograniczającej sposób korzystania z nieruchomości wymaga prawidłowego zainicjowania rokowań przez inwestora. Brak odpowiedzi właściciela spełnia wymogi art. 124 ust. 3 u.g.n., uzasadniając wydanie decyzji. Skarga kasacyjna oddalona.

Odszkodowanie za wywłaszczenie nieruchomości pod drogę ustala się według jej przeznaczenia i stanu na dzień decyzji ZRiD, bez prawa do premii za dorozumiane wydanie gruntu po terminie.

Decyzja Naczelnika Dzielnicy Kraków-Podgórze z dnia 31 grudnia 1979 r., przyznająca odszkodowanie osobie zmarłej, w świetle prawa stanowi rażące naruszenie przepisów, skutkujące nieważnością decyzji administracyjnej.

Wydanie wyroku łącznego z naruszeniem art. 85 § 1 k.k. skutkuje jego uchyleniem i umorzeniem postępowania, gdy brak przesłanek do zbiegu przestępstw wyklucza prawne połączenie kar jednostkowych.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w sposób właściwy odpowiadał na wniosek o dostęp do informacji publicznej, wykluczając bezczynność oraz uznając, że organ działał zgodnie z ustawą o dostępie do informacji publicznej.

Organ administracji nie pozostaje w bezczynności, gdy poinformuje o przedłużeniu terminu udzielania informacji publicznej z uzasadnionych przyczyn, a żądanej informacji nie posiada.

Wnioskowano, że Inspektor Sanitarny nie pozostaje w bezczynności w rozumieniu przepisów o dostępie do informacji publicznej, gdy odpowiedział zgodnie z przypisami u.d.i.p., a zarzuty dotyczące niepełności odpowiedzi nie zostały przez skarżących skutecznie wykazane.

Naczelny Sąd Administracyjny nie dokonuje kontroli konstytucyjności norm prawa podatkowego, a skarga kasacyjna jest rozpatrywana w granicach zarzutów postawionych w skardze do WSA. Brak jest podstaw do orzekania o naruszeniu Konstytucji bez ich uprzedniego podniesienia w pierwszej instancji.

Łączniki zdalnie sterowane jako elementy budowli, w tym sieci elektroenergetycznej, podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości, gdyż warunkują jej prawidłowe funkcjonowanie i nie mogą być traktowane jako odrębne elementy instalacyjne.

NSA, oddalając skargę kasacyjną, uzasadnił że podstawa uchylenia decyzji organu I instancji jako bezprzedmiotowej była prawidłowa, a zaskarżony wyrok oraz decyzja organu odpowiadają prawu.

Określenie produktu jako "mleko modyfikowane", posiadającego w składzie oleje roślinne, stanowi naruszenie przepisów o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych i wprowadza konsumentów w błąd, uzasadniając zakaz wprowadzenia tak oznakowanego produktu do obrotu.

Wiata o powierzchni 23,79 m2, zbudowana bez zgłoszenia, wymagała postępowania zgłoszeniowego zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 14 lit. c Prawa budowlanego, ponieważ obecność domku holenderskiego nie spełnia warunku istnienia budynku mieszkalnego na działce.

Nazwa "mleko modyfikowane" nie spełnia wymogów nazwy zwyczajowej, gdyż wprowadza w błąd konsumentów co do właściwości produktu, naruszając przepisy o jakości handlowej. NSA podtrzymał decyzje GIJH zakazującą obrotu nieprawidłowo oznakowanym produktem.

Domek holenderski, posadowiony na stalowych wspornikach i bloczkach betonowych, trwale związany z gruntem poprzez dobudowany taras, stanowi budynek podlegający regulacji Prawa budowlanego, a jego kwalifikacja wymaga obowiązkowego zgłoszenia jako budowla rekreacyjna.

Naczelny Sąd Administracyjny podtrzymał wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, oddalając skargę kasacyjną na podstawie braku wykazania bezczynności w rozpoznaniu wniosku o odszkodowanie przez organ wykonawczy.

Nazwa "mleko modyfikowane" dla produktu zawierającego składniki niemleczne narusza przepisy o jakości handlowej artykułów spożywczych, wprowadzając konsumentów w błąd co do jego charakteru i składu; nie istnieje wyjątek umożliwiający takie oznakowanie.

Naczelny Sąd Administracyjny utrzymuje, że członek zarządu spółki odpowiada solidarnie za zaległości podatkowe, jeśli nie wykaże przesłanek egzoneracyjnych, takich jak brak winy w niezłożeniu wniosku o upadłość, nawet jeśli jego faktyczny wpływ na działalność spółki był ograniczony.