Naczelny Sąd Administracyjny uznaje prawidłowość decyzji organu odwoławczego dotyczącej stawki podatku od nieruchomości, wskazując, że garaż zlokalizowany w budynku mieszkalnym podlega opodatkowaniu zgodnie z przepisami dla części budynków pozostałych. Skarga kasacyjna została oddalona.

Posiadacz samoistny lokalu, w którym znajdują się niezarejestrowane automaty do gier, podlega karze zgodnie z art. 89 ust. 1 pkt 4 u.g.h., nawet przy częściowym wynajmie lokalu, który nie zmienia jego statusu prawnego w kontekście tej ustawy.

Za brak niezwłocznej aktualizacji danych w zgłoszeniu SENT przewidziana jest kara, a sąd może odstąpić od jej nałożenia jedynie w przypadkach szczególnych, które nie wystąpiły w niniejszej sprawie. Ustawowe określenie wysokości kar uznane zostało za proporcjonalne.

W postępowaniu o stwierdzenie nieważności orzeczenia wywłaszczeniowego, dotyczącym nieruchomości leśnej, Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe reprezentuje Skarb Państwa, mając interes prawny w postępowaniu jako zarządca mienia Skarbu Państwa.

Naczelny Sąd Administracyjny utrzymał w mocy wyrok WSA, uznając za zasadne nieprzyznanie pełnej kwoty dotacji oświatowej, z uwagi na brak umowy dotacyjnej jako przesłanki warunkującej pełne finansowanie, przy czym decyzja Prezydenta była zgodna z prawem.

W sprawie zasiłku celowego, w przypadku przekroczenia kryterium dochodowego, uznaniowość administracyjna pozwala na odmowę przyznania świadczenia, gdy brak szczególnych przesłanek uzasadniających jego udzielenie.

Refundacje wywozowe przyznawane są wyłącznie na produkty jednoznacznie uznawalne jako pochodzące ze Wspólnoty, a ich weryfikacji dokonuje się zgodnie z wymogami wspólnotowymi, co prowadzi do uznania za nienależne refundacji wypłaconych bez wykazania spełnienia tych kryteriów.

Zasady klasyfikacji taryfowej towarów przywożonych na obszar celny Unii Europejskiej zostały przez organy celne i sądy administracyjne prawidłowo zastosowane. Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził prawidłowość wykładni prawa dokonaną przez organy administracji skarbowej oraz sąd I instancji, utrzymując decyzję w mocy.

Brak podstaw do rozłożenia na raty i umorzenia części dofinansowania według art. 64 ust. 1 pkt 2 u.f.p., przy uznaniu niewystarczających warunków finansowych beneficjenta dla udzielenia ulg, prowadzi do oddalenia skargi kasacyjnej.

Domy wczasów dziecięcych mogą realizować dotowane formy kształcenia przez cały rok, w tym podczas ferii. Uczestnicy takich zajęć nie tracą statusu wychowanków uprawnionych do dotacji, o ile pobyt nie jest wypoczynkiem w rozumieniu art. 92a-92t u.s.o.

W przypadku wniosku prokuratora o zastosowanie środka karnego, sąd jest zobowiązany do weryfikacji jego zgodności z wcześniejszymi uzgodnieniami stron, a brak tej zgodności skutkuje uchyleniem wyroku w zakresie środka karnego.

Skarga kasacyjna wniesiona przez P. S.A. od wyroku WSA w Gliwicach, dotyczącego postanowienia SKO w Częstochowie w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym, nie podlega uwzględnieniu z uwagi na brak zasadności wskazanych zarzutów naruszenia przepisów prawa. NSA oddala skargę kasacyjną, uznając wyrok WSA za zgodny z prawem.

Zajęcie udziałów w spółce z o.o. nie skutkuje, jeśli przed datą zajęcia doszło do zbycia udziałów, a wpis zbycia nie istnieje w KRS. Czynność taka nie przekształca się w zajęcie egzekucyjne.

Skarga kasacyjna oddalona; Naczelny Sąd Administracyjny uznaje decyzję Zarządu Województwa Lubuskiego o zwrocie dofinansowania za prawidłową i zgodną z obowiązującymi przepisami prawa.

Decyzja o zatrzymaniu prawa jazdy, oparta na liczbie zgromadzonych punktów karnych, ma charakter związany i jest zgodna z prawem, jeśli organ kieruje się wpisem w ewidencji kierowców. Skarga kasacyjna została oddalona ze względu na brak wykazania wpływu proceduralnych uchybień na wynik sprawy.

Opieka nad osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności uzasadnia prawo do świadczenia pielęgnacyjnego w przypadku rezygnacji z pracy, jeśli opieka ta jest stała i długotrwała, z wykazanym związkiem rezygnacji z zatrudnienia.

Oddalenie skargi kasacyjnej wynikało z braku wykazania przez cudzoziemca uzasadnionej obawy przed prześladowaniem oraz z właściwej analizy zebranego materiału dowodowego przez organy administracyjne. Naczelny Sąd Administracyjny uznał decyzje organów za zgodne z obowiązującym prawem.

Skarga kasacyjna A. Sp. z o.o. została oddalona, a nałożenie kar pieniężnych za naruszenie przepisów ustawy o systemie monitorowania przewozu towarów (SENT) uznane za zgodne z prawem. Uzna się prawidłowość metodologii ustalania klasyfikacji taryfowej oraz brak przesłanek do zmiany decyzji organu skarbowego i sądu I instancji.

Decyzja Zarządu Województwa Warmińsko-Mazurskiego dotycząca zwrotu części środków unijnych została prawidłowo utrzymana w mocy przez sądy, z uwagi na brak wykazania spełnienia kryterium konkurencyjności i należytego wykonania usług przez oferenta.

NSA oddala skargę kasacyjną spółki, uznając brak podstaw do odstąpienia od nałożonej kary wynikającej z ustawy SENT z uwagi na niezastosowanie przesłanek interesu publicznego lub ważnego interesu spółki, potwierdzając prawidłowość decyzji organu I instancji.

Umorzenie postępowania administracyjnego dotyczącego stwierdzenia nieważności decyzji z 1954 r. po upływie 30 lat od ogłoszenia decyzji i niezakończenie sprawy do wejścia w życie ustawy nowelizującej uzasadnia zastosowanie umorzenia z mocy prawa zgodnie z art. 2 ust. 2 ustawy nowelizującej, co jest zgodne z zasadami konstytucyjnymi.

Uczelnia publiczna, wynajmująca lokale pracownikom jako tzw. lokale zastępcze, nie prowadzi działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy Prawo przedsiębiorców. Tym samym nie powinna być traktowana jako przedsiębiorca przy ustalaniu warunków przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności.

Uchwała Komisji Egzaminacyjnej II stopnia o negatywnym wyniku egzaminu notarialnego Z.A. była zgodna z prawem. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę, uznając, że błędy zdającego uzasadniały ocenę negatywną, a postępowanie Komisji było należyte.

WSA w Krakowie, oceniając zaskarżoną decyzję organu odwoławczego, nie rozpoznał istoty sprawy oraz naruszył art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd ma obowiązek całościowego rozpoznania całego materiału dowodowego i prawnego, niezależnie od formułowanych przez strony wniosków i zarzutów.