Dzierżawca nieruchomości może być uznany za zarządcę obiektu budowlanego w rozumieniu art. 81c ust. 2 Prawa budowlanego, co uzasadnia nałożenie na niego obowiązku dostarczenia ekspertyzy technicznej obiektu budowlanego w sytuacji istnienia uzasadnionych wątpliwości co do jego stanu technicznego.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, stwierdzając brak naruszenia prawa materialnego w decyzji o odmowie zgody na pobyt humanitarny, wskazując na nienaruszenie art. 348 ustawy o cudzoziemcach oraz art. 8 i 12 EKPC.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, iż organ podatkowy działał zgodnie z przepisami, pozostawiając wniosek bez rozpatrzenia z powodu niewystarczającego uzupełnienia braków formalnych dotyczących kluczowych informacji o kwalifikacji prawnopodatkowej.

Blokada rachunku bankowego, jako środek nadzwyczajny, nie może być stosowana jedynie na podstawie podejrzeń związanych z przeszłymi transakcjami; musi przeciwdziałać aktualnym nadużyciom, a organ skarbowy musi wykazać istnienie bezpośredniego ryzyka oraz konieczność przedłużenia blokady.

Refundacje wywozowe na produkty rolne nie mogą być przyznane, gdy nie jest możliwe ustalenie pochodzenia tych produktów jako uzyskanych we Wspólnocie, zgodnie z rozporządzeniem Komisji nr 612/2009, co wyklucza przyznanie refundacji wywozowych w przypadku niezgodności w dokumentacji.

Refundacje wywozowe nie przysługują, gdy brak jest jednoznacznej identyfikacji pochodzenia towarów, co skutkuje niemożnością uznania ich za pochodzące z Wspólnoty, zgodnie z art. 12 ust. 1 i 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 612/2009.

1. Art. 6m ust. 4 u.c.p.g. odczytywany łącznie z art. 6m ust. 2 i 5 u.c.p.g. należy interpretować w ten sposób, że dopuszczalne jest złożenie korekty deklaracji na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej, tj. art. 81 § 1 o.p. skutkującej zmniejszeniem wysokości zobowiązania z tytułu opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za okres wsteczny zgodnie z realnie zużytą ilością wody, w związku z informacją

Brak skutecznego pouczenia beneficjenta o braku prawa do zasiłku pielęgnacyjnego po zmianie orzeczenia o niepełnosprawności wyklucza uznanie pobranych świadczeń za nienależne, z uwagi na brak spełnienia przesłanek z art. 30 ust. 2 pkt 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych.

Umorzenie postępowania administracyjnego jest zasadne, gdy organ ustala swoją niewłaściwość po rozpoczęciu czynności dowodowych, jako że takie postępowanie nie kontynuuje działań organu właściwego.

Nabywca nieruchomości nie staje się stroną postępowania związanego z zakończeniem budowy przez inwestora posiadającego pozwolenie na budowę. Dopuszczalne jest ograniczenie kręgu stron takiego postępowania wyłącznie do inwestora, a zmiana właściciela nie uzasadnia automatycznego przyznania statusu strony.

Dla skutecznego uzyskania pozwolenia na budowę kluczowe jest nie tylko formalne złożenie oświadczeń przez inwestora, ale również pełna weryfikacja faktycznego prawa do dysponowania nieruchomością, także pod kątem wszelkich ograniczonych praw rzeczowych, jak służebności.

Przedsiębiorstwo energetyczne, jako podmiot wykonujący zadania publiczne, jest zobowiązane do udostępnienia informacji publicznej, spełniając wymogi art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. Skarga kasacyjna przedsiębiorstwa została oddalona, a rozstrzygnięcie WSA podtrzymane.

Produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego zaliczane do kategorii 2 i 3, przetwarzane w biogazowni bez wymaganego zezwolenia, należy traktować jako odpady w rozumieniu ustawy o odpadach i przepisów unijnych.

Skarga o wznowienie postępowania, oparta na twierdzeniu o wpływie wyroku TSUE na orzeczenie krajowe, wymaga wykazania realnego wpływu, którego brak skutkuje oddaleniem skargi.

Art. 15 zzzzzn2 ustawy COVID stosuje się także do przepisów prawa podatkowego, w tym do terminów materialnych określonych w art. 4a ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn, co obliguje organy do powiadamiania o uchybieniu terminu i wyznaczenia 30 dni na wniosek o jego przywrócenie.

Stwierdzenie choroby zawodowej w rozumieniu art. 2351 Kodeksu pracy nie wymaga dowiedzenia bezpośredniego wpływu warunków pracy u konkretnego pracodawcy na powstanie choroby, wystarczające jest wysokie prawdopodobieństwo istnienia związku przyczynowego.

Oddalenie skargi kasacyjnej było zasadne ze względu na zaistnienie przesłanek zabezpieczenia podatkowego, co uzasadniała uzasadniona obawa niewykonania zobowiązania przez K. sp. z o.o. Decyzja w tej sprawie opierała się na braku rzetelności podatnika oraz działaniach wskazujących na fikcyjne transakcje.

Obowiązek szczepień ochronnych jest wymagalny, o ile podjęto odpowiednie kroki w celu wykluczenia przeciwwskazań medycznych; procedury nadzoru sanitarnego wykonane zgodnie z prawem nie naruszają norm administracyjnych.

NSA stwierdził, że C. Sp. z o.o. naruszyła przepisy o drogach publicznych, zajmując pas drogowy bez zezwolenia. Zgromadzone dowody potwierdziły zasadność kary. Skarga kasacyjna była niezasadna, a wyrok WSA w mocy.

W sytuacji bezprawnego zajęcia pasa drogowego przez umieszczenie reklam, decyzja administracyjna utrzymująca karę pieniężną jest zgodna z prawem, gdy ustalenia faktyczne opierają się na wystarczającym materiale dowodowym. Skarga kasacyjna podlegała oddaleniu.

Przy przekształceniu spółki z o.o. w akcyjną kosztem uzyskania przychodu pozostają historyczne wydatki na objęcie udziałów w spółce z o.o., a nie wartość bilansowa spółki z dnia przekształcenia.

Ograniczenie poboru zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych nie jest zasadne bez uprawdopodobnienia spełnienia wszystkich przesłanek transportu międzynarodowego, co uniemożliwia zastosowanie ulgi abolicyjnej.

Zajęcie pasa drogowego poprzez umieszczenie reklamy bez zezwolenia zarządcy drogi stanowi delikt podlegający karze zgodnie z art. 40 ust. 12 ustawy o drogach publicznych. Dowody zebrane przez organ administracyjny były wystarczające, a skargę kasacyjną uznano za nieuzasadnioną.

Przewóz regularny specjalny wymaga osobnego zezwolenia. Wykonywanie tego typu przewozu bez zezwolenia skutkuje nałożeniem kary pieniężnej, a przepisy o transporcie wyłączają zastosowanie przepisów k.p.a. dotyczących odstąpienia od kary.