Sąd właściwy w sprawie egzekucyjnej nie jest uprawniony do badania zasadności i ważności decyzji będącej podstawą egzekucji, o ile decyzja ta nie została wyeliminowana z obrotu prawnego. W takiej sytuacji egzekucji podlegają decyzje prawomocne i wykonalne.

W przypadku istnienia prawomocnej decyzji o rozbiórce obiektu, odmowa wszczęcia uproszczonego postępowania legalizacyjnego jest uzasadniona, gdyż nie można dopuścić do równoczesnej obecności kontradyktoryjnych decyzji administracyjnych.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, potwierdzając legalność decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego dotyczącej kary za naruszenie przepisów o transporcie drogowym, wskazując na prawidłowość ustaleń faktycznych i procedur organu, co uzasadnia nałożenie kary.

Decyzja organu pierwszej instancji dotycząca odmowy zgody na realizację przedsięwzięcia była obarczona wadami proceduralnymi, które uzasadniały jej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Sam protest społeczny oraz niepoparte dowodami zagrożenia dla środowiska nie mogły uzasadniać odmowy wydania decyzji środowiskowej.

Kara pieniężna za przewóz okazjonalny pojazdem niespełniającym wymogów konstrukcyjnych jest zasadna, gdy stan faktyczny ustalony przez organy nie został skutecznie podważony dowodami podmiotu karanego.

Bezczynność Wojewody Pomorskiego w rozpoznaniu wniosku o pobyt czasowy nie była rażącym naruszeniem prawa z uwagi na przepisy zawieszające bieg terminów, jednak zebrane okoliczności nie usprawiedliwiały dalszej zwłoki po ich uchyleniu.

Decyzje Rzecznika Praw Pacjenta uznawane są za ostateczne z momentem wydania, co obliguje do ich natychmiastowego wykonania, niezależnie od postępowań sądowych. Niewykonanie wymagań decyzji o ochronie zbiorowych praw pacjentów skutkuje administracyjną karą pieniężną.

Wpłaty na Fundusz Promocji Mięsa Wołowego nie są daniną publiczną w rozumieniu przepisów o finansach publicznych. Interpretacje indywidualne, dotyczące przepisów o tych wpłatach, nie mogą być wydawane na gruncie Prawa przedsiębiorców, a odmowa wszczęcia postępowania uniemożliwia milczące załatwienie sprawy.

Dopuszczalne jest nałożenie kary na przedsiębiorcę za naruszenie ustawy o transporcie drogowym, jeśli działania wykazane w protokole kontroli wskazują na brak zgłoszenia pojazdu do licencji i brak odpowiednich dokumentów przy przewozie pasażerów.

Ocena prawidłowości ustalenia spadku obrotów gospodarczych na potrzeby dofinansowania z FGŚP oparta na deklaracjach VAT oraz całkowitej wartości sprzedaży, w tym aktywów trwałych, jest zgodna z ustawą COVID-19. Dane z KAS są wystarczające i wiarygodne, a usunięcie zgłoszonej pomocy jest zasadne przy niespełnieniu kryteriów ustawy.

Stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej możliwe jest tylko w przypadku rażącego naruszenia prawa, którego skutki są nie do zaakceptowania z punktu widzenia praworządności; przy braku takich przesłanek skarga kasacyjna podlega oddaleniu.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza, że organ miał prawo żądać zwrotu nienależnie wypłaconych płatności, gdy beneficjent mógł zgodnie z zasadą należytej staranności wykryć błąd, nawet jeśli rozpoczęcie postępowania przerwało bieg przedawnienia.

W przypadku czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu, takich jak nadbudowa budynku, niezbędne jest przedstawienie zgody współużytkowników wieczystych. Brak tej zgody uniemożliwia wykazanie pełnych praw do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.

Na podstawie art. 61 ust. 3 u.p.z.p., lokalizacja farm fotowoltaicznych, niezależnie od mocy, nie wymaga spełnienia zasad dobrego sąsiedztwa i zapewnienia dostępu do drogi publicznej. Przepisy te nie znajdują zastosowania wobec instalacji odnawialnego źródła energii, zgodnie z definicją w u.o.z.e.

Brak związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy rezygnacją z zatrudnienia a opieką nad osobą niepełnosprawną skutkuje odmową świadczenia pielęgnacyjnego; decyzje organów administracyjnych i sądu I instancji były zgodne z prawem.

Nabycie prawa użytkowania przez stowarzyszenie ogrodowe na podstawie ustawy o rodzinnych ogrodach działkowych jest możliwe jedynie na nieruchomościach stanowiących wyłączną własność Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego, a nie ich współwłasność z osobami fizycznymi.

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, że wyrok TSUE z 2025 r. nie uzasadnia wznowienia postępowania, gdyż nie wpływa na treść wyroku NSA; zaskarżającej nie pozbawiono możliwości efektywnej obrony w orzeczonych karach administracyjnych, a dostępny materiał dowodowy był wystarczający.

Naczelny Sąd Administracyjny postanowił, że nieprzesiedlenie się na terytorium powojenne Rzeczypospolitej Polskiej nie wyklucza prawa do rekompensaty, kiedy istnieją okoliczności wojenne uzasadniające opuszczenie byłych terytoriów. Decyzje organów administracji sprzeczne z prawomocnym orzeczeniem sądowym należy uchylić.

Podtrzymując decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, sąd uznał, że skarżący został słusznie obciążony długiem celnym i obowiązkiem zapłaty VAT z uwagi na niedopełnienie warunków odprawy czasowej i brak dowodów na powrotny wywóz zwierząt poza UE.

Oddalenie skargi kasacyjnej w sprawie odmowy dofinansowania z PFRON; zaległości finansowe wnioskodawcy wobec Funduszu stanowią bezwzględną przeszkodę formalną do przyznania środków, zgodnie z § 9 ust. 1 rozporządzenia z dnia 25 czerwca 2002 r.

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, iż rzeczywisty cel wywłaszczenia nieruchomości został zrealizowany poprzez budowę fabryki domów, co wyklucza możliwość jej zwrotu na podstawie art. 136 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Skarga kasacyjna zostaje oddalona.

Wykonywanie przewozu okazjonalnego samochodem osobowym niespełniającym wymogów konstrukcyjnych podlega karze pieniężnej; posiadanie licencji na transport drogowy nie wyklucza odpowiedzialności za naruszenia przepisów o przewozach okazjonalnych.

Czynność przewozu okazjonalnego osób samochodem osobowym wymaga spełnienia wymogów konstrukcyjnych przewidzianych przez ustawę o transporcie drogowym, a ich niespełnienie uzasadnia nałożenie kary pieniężnej przez organy administracyjne. Zamawianie przewozu za pomocą aplikacji nie zwalnia z obowiązków ustawowych dotyczących przewozu okazjonalnego.