Wniosek o udostępnienie informacji publicznej może być oddalony, jeśli wynika z prywatnego interesu, a nie służy transparentności działań organów publicznych. Informacje nie uznane asistotne publicznie nie kwalifikują się jako informacja publiczna.

Decyzja odmowna w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, wydana bez formalnego podpisu wnioskodawcy, jest dotknięta rażącym naruszeniem prawa skutkującym jej nieważnością.

Rada Miasta, określając stawki opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, winna uwzględnić rzeczywistą liczbę zamieszkałych mieszkańców oraz pełną kalkulację rzeczywistych kosztów systemu gospodarowania odpadami, zapewniając ich zgodność z kryteriami ustawowymi.

Umorzenie postępowania egzekucyjnego w administracji jest dopuszczalne, gdy brak majątku lub dochodu zobowiązanego wyklucza możliwość ściągnięcia kwoty przewyższającej koszty egzekucyjne (art. 59 § 2 u.p.e.a.). Wpłaty przez inne podmioty muszą mieścić się w limitach określonych w Ordynacji podatkowej.

Przepisy lp. 6.3.8 zał. nr 3 do u.t.d. oraz art. 34 ust. 7 rozporządzenia nr 165/2014 stanowią dostateczną, samodzielną podstawę dla nałożenia kary za niewprowadzenie symbolu państwa przez kierowcę w tachografie; brak potrzeby zgodności z przepisami o utracie dobrej reputacji.

Kofeina zawarta w naturalnym ekstrakcie z guarany, użyta jako składnik napoju, stanowi substancję występującą w napoju naturalnie w rozumieniu art. 12b ust. 1 u.z.p., wyłączoną z opłaty od środków spożywczych.

Rzeczoznawca majątkowy, stosując metodę porównywania parami przy wycenie nieruchomości, nie może włączyć do zbioru nieruchomości podobnych transakcji dotyczącej tej samej nieruchomości wycenianej. Wadliwość metodologiczną tak dokonanego operatu stanowi naruszenie prawa podlegające kontroli sądowej.

Odpowiedzialność członka zarządu za kary pieniężne nałożone na spółkę na podstawie ustawy o grach hazardowych nie podlega przepisom Ordynacji podatkowej o odpowiedzialności osób trzecich. Odpowiednie stosowanie tych przepisów do kar administracyjnych jest prawnie niedopuszczalne.

Odpowiedzialność członka zarządu spółki za administracyjne kary pieniężne nie może być orzekana na podstawie przepisów o odpowiedzialności osób trzecich zawartych w Ordynacji podatkowej, ponieważ kary te nie stanowią zobowiązań podatkowych.

Dla uznania za informację publiczną na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej, dana informacja musi odnosić się do spraw publicznych realizowanych przez organ, a nie do indywidualnych interesów jednostki.

Organizacja społeczna, której cele statutowe są zbieżne z przedmiotem postępowania administracyjnego, zasługuje na dopuszczenie do udziału, jeżeli istnienie interesu społecznego nie zostało dostatecznie zweryfikowane. Sama zasada szybkości postępowania nie może przeważać nad zasadą jego rzetelności i praworządności.

Organ administracji publicznej nie może odmówić udziału organizacji społecznej w postępowaniu administracyjnym, pomijając indywidualną ocenę interesu społecznego i zbieżności jej celów statutowych z przedmiotem sprawy, nawet przy udziale innych podmiotów.

Naczelny Sąd Administracyjny uchyla wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania, uznając niewystarczalność uzasadnienia w zakresie oceny prawnej stanowiącej podstawę rozstrzygnięcia zarządzenia pokontrolnego organu.

Decyzja Wójta z 30 grudnia 2022 r. została wydana z rażącym naruszeniem prawa, przez co stwierdza się jej nieważność na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.; nakazy według art. 234 ust. 3 Prawa wodnego mogą być adresowane tylko do właściciela gruntu, na którym doszło do zmian wodnych.

Dokumenty z zakończonego postępowania przygotowawczego nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu u.d.i.p., a dostęp do nich reguluje art. 156 k.p.k., wyłączając stosowanie u.d.i.p.

Bezterminowe i bezwarunkowe wprowadzenie wymogu ratowniczych badań archeologicznych przez gminę w planie miejscowym wykracza poza jej kompetencje oraz narusza konstytucyjne zasady ochrony prawa własności poprzez nieproporcjonalne ograniczenie możliwości zabudowy, co skutkuje nieważnością zaskarżonej uchwały.

Decyzja Urzędu Patentowego o odmowie rejestracji znaku towarowego z powodu braku zdolności odróżniającej lub opisowego charakteru zgłoszonego oznaczenia jako bezwzględnych podstaw odmowy rejestracji z art. 129(1) ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 324 ze zm.), co do zasady powinna być uzasadniona w odniesieniu do każdego z towarów

Posiadacz samoistny lokalu, w którym ujawniono niezarejestrowane automaty, odpowiada za naruszenie ustawy o grach hazardowych, niezależnie od deklarowanego ustnego oddania lokalu w posiadanie zależne, jeżeli brak dowodów na rzeczywiste przekazanie władztwa nad lokalem.

Na skutek niewłaściwego uzasadnienia decyzji odmowy dostępu do informacji publicznej przez Ministra Finansów i braku szczegółowej analizy powiązania wynagrodzenia z funkcjonowaniem publicznym, skarga kasacyjna została oddalona jako bezzasadna.

NSA stwierdził, że niezalogowanie karty kierowcy w tachografie stanowi naruszenie zasad określonych w lp. 6.2.1 ustawy o transporcie drogowym, co uzasadnia nałożenie wyższej kary pieniężnej za ingerencję w działanie tachografu.

Skarga kasacyjna E. Sp. z o.o. została oddalona, gdyż nie wykazano przesłanek wyłączających odpowiedzialność za naruszenie przepisów o transporcie drogowym oraz nie potwierdzono błędów w ocenie dowodów przez organy administracji i WSA.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż posiadanie przez kierującego zezwolenia wyższej kategorii niż wymagana do poruszania się pojazdem nienormatywnym, nie daje prawa do legalnego przejazdu bez odpowiedniego zezwolenia dla konkretnego pojazdu, skutkując uznaniem przejazdu za wykonywany bez zezwolenia.

Zawieszenie biegu terminu przedawnienia na podstawie art. 70 § 6 pkt 1 O.p. poprzez wszczęcie postępowania karnego skarbowego jest zasadne, gdy postępowanie prowadzi organ niezależny i służy ściganiu przestępstw, a jego moment rozpoczęcia nie wykazuje instrumentalności ze względu na oddalenie w czasie od terminu przedawnienia.

Zgodnie z art. 6k ust. 2 pkt 1 u.c.p.g., przy kalkulacji opłat za odpady komunalne rada miasta musi uwzględnić rzeczywistą liczbę mieszkańców gminy, a nie jedynie deklaratywną. Niezrealizowanie tego obowiązku skutkuje stwierdzeniem nieważności uchwały.