Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, stwierdzając, że prawidłowa wykładnia przepisów materialnych, w kontekście regulacji unijnego rozporządzenia nr 651/2014, wyklucza uznanie o naruszeniu prawa przez organ w zakresie ustalania dofinansowania dla pracowników niepełnosprawnych.

Brak bezczynności i przewlekłości Wojewody Mazowieckiego; wniosek Z. sp. z o.o. nie dotyczył kwestii odszkodowania. Skarga kasacyjna oddalona.

Naruszenie art. 141 § 4 p.p.s.a. przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, poprzez niewłaściwe ustalenie stanu faktycznego i prawną ocenę w świetle wniosku o uzupełnienie decyzji, uzasadnia uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Postępowanie nieważnościowe decyzji administracyjnych ma charakter nadzwyczajny i nie prowadzi do ponownej merytorycznej kontroli decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, potwierdzając, że decyzja o pozwoleniu na budowę została wydana zgodnie z prawem, przy braku uzależnienia od rozstrzygnięcia postępowań zwrotowych.

Węzeł betoniarski, jako wolnostojące urządzenie techniczne trwale związane z gruntem, stanowi budowlę w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 2 u.p.o.l.; jego opodatkowanie obejmuje całość z punktu widzenia gospodarczo-funkcjonalnego.

NSA stwierdził, że wydatki bieżące na składki PPK mogą być pokryte z dotacji oświatowej, wymagają oceny powiązania opłat za opiekę nad dowozem z zadaniami szkoły. Decyzja SKO i wyrok WSA zostały uchylone.

Dyrektor Aresztu Śledczego, posiadając dostęp do zewnętrznych baz danych, w rozumieniu art. 4 ust. 3 u.d.i.p., znajduje się w posiadaniu informacji. Bezczynność organu nie naruszyła prawa rażąco, ale niewłaściwie oceniono zakres obowiązku informacyjnego.

Dyrektor Okręgowy Służby Więziennej jest zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej, jeżeli poprzez dostęp do cyfrowych zasobów znajduje się w posiadaniu żądanych danych, a bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa.

Sąd administracyjny, uznając, iż milczące zaopiniowanie uchwały o planie miejscowym przez RDOŚ nastąpiło zgodnie z art. 25 ust. 2 Upzp, uchyla rozstrzygnięcie nadzorcze wojewody stwierdzające nieważność uchwały, podkreślając brak istotnego naruszenia prawa.

Brak wniosku o dofinansowanie w terminie wskazuje na jego zbędność i skutkuje utratą prawa do pomocy, nawet jeśli spełniono inne przesłanki materialne. Odrzucenie skargi kasacyjnej.

Elementy węzła betoniarskiego tworzą jedno, wyodrębnione urządzenie techniczne - budowlę, podlegającą opodatkowaniu jako całość materialna, zgodnie z art. 1a ustawy o podatkach i opłatach lokalnych oraz art. 3 Prawa budowlanego. Skarga kasacyjna oddalona jako niezasadna.

W przypadku skargi kasacyjnej opartej na zarzutach naruszenia przepisów postępowania oraz prawa materialnego, brak wykazania istotnego wpływu naruszenia na wynik sprawy uniemożliwia zmianę rozstrzygnięcia sądu pierwszej instancji, a wykładnia krajowych przepisów dofinansowania musi uwzględniać regulacje unijne.

Skarga kasacyjna C. Sp. z o.o. w Ł. od wyroku WSA w Olsztynie została oddalona. Dotacja oświatowa została pobrana w nadmiarze i wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem, co uzasadnia jej zwrot wraz z odsetkami. Proceduralne uchybienia nie miały wpływu na zasady postępowania administracyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną Gminy Dąbrowa Górnicza, stwierdzając iż uchwała w sprawie programu opieki nad zwierzętami narusza upoważnienia ustawowe co do zakresu całodobowej opieki weterynaryjnej i regulacji sterylizacji, skutkując nieważnością aktu.

Decyzja administracyjna zmieniająca ostateczną decyzję przyznającą zasiłek pielęgnacyjny na podstawie art. 32 ustawy o świadczeniach rodzinnych może mieć skutek ex tunc, uwzględniając zmiany w sytuacji faktycznej, wpływające na prawo do świadczenia.

Węzeł betoniarski stanowi jedną złożoną budowlę opodatkowaną w całości, gdy tworzy funkcjonalnie i strukturalnie wyodrębniony przedmiot materialny, a opinia biegłego prawidłowo obrazuje jego kompleksowy charakter.

Zobowiązanie wynikające z zarejestrowania odbiornika RTV trwa do jego formalnego wyrejestrowania i na zobowiązanym spoczywa ciężar dowodzenia takiego wyrejestrowania. Brak dokonania wyrejestrowania skutkuje dalszym obowiązkiem uiszczania opłat abonamentowych.

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, że uchylenie ostatecznej decyzji podatkowej jest możliwe wyłącznie w wyjątkowych okolicznościach przewidzianych w przepisach, a wcześniejsze orzeczenia NSA nie zmieniają faktycznych podstaw takich decyzji. Oddala skargę kasacyjną, potwierdzając zasadę trwałości decyzji.

Czynności dnia codziennego wykonywane przez skarżącego nie wypełniają ustawowych kryteriów stałej opieki wyłączającej możliwość pracy zawodowej, co wyklucza przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego.

Przepisy o odpowiedzialności osób trzecich z Ordynacji podatkowej nie mogą być stosowane do administracyjnych kar pieniężnych z ustawy o grach hazardowych, ze względu na sankcyjny charakter tych zobowiązań oraz brak jednoznacznej podstawy prawnej do ich zastosowania. Postępowanie umorzono.

Przepisy o odpowiedzialności osób trzecich z rozdziału 15 Ordynacji podatkowej nie znajdują zastosowania do kar pieniężnych wynikających z ustawy o grach hazardowych na podstawie art. 91 tej ustawy.

Bez uwzględnienia kryteriów art. 189f k.p.a. nałożenie administracyjnej kary pieniężnej za naruszenie przepisów u.b.ż.ż. jest nieprawidłowe i wymaga rozważenia możliwości jej odstąpienia ze względu na proporcjonalność i indywidualny charakter naruszenia.

Zmiana przeznaczenia działki w miejscowym planie, naruszająca konstytucyjną zasadę proporcjonalności i singlująca arbitralność gminy, stanowi rażące naruszenie prawa. W przypadku drogi [...], ograniczenie praw własności uznano za proporcjonalne i zasadne pod kątem interesu publicznego.

Przepisy Rozdziału 15 Ordynacji podatkowej dotyczące odpowiedzialności osób trzecich nie mają zastosowania do kar administracyjnych wymierzonych na podstawie ustawy o grach hazardowych. Odpowiedzialność członka zarządu za zaległości podatkowe nie obejmuje kar pieniężnych za naruszenia regulacji hazardowych.