Waloryzacja opłaty za przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności, zgodnie z art. 10 ustawy przekształceniowej, nie wymaga wydania decyzji administracyjnej i jest dokonywana poprzez zawiadomienie.

Z waloryzacji opłaty przekształceniowej właściwy organ informuje pisemnie, nie wydając decyzji administracyjnej – w przedmiocie waloryzacji nie stosuje się art. 7 ust. 8a ustawy przekształceniowej.

Dla stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej konieczna jest wykazanie rażącego naruszenia prawa, które polega na oczywistej sprzeczności treści decyzji z normą prawną (art. 247 § 1 pkt 3 o.p.). Rozszerzająca wykładnia tych wyjątkowych przesłanek jest niedopuszczalna.

Sąd stwierdza, iż wniosek o wydanie zezwolenia na lokalizację zjazdu z drogi publicznej winien być poparty dowodami wykazującymi tytuł prawny do nieruchomości, co skarżący J.K. nie uczynił, nie spełniając tym samym wymogów art. 29 ust. 1 u.d.p.

Waloryzacja opłaty przekształceniowej, zgodnie z ustawą z 20 lipca 2018 r., dokonuje się poprzez zawiadomienie przez organ oraz nie wymaga wydania decyzji administracyjnej; brak jest podstaw do stosowania trybu administracyjnego z uwagi na charakter techniczny waloryzacji.

W sprawie o ustalenie podstawy opodatkowania budowli w postaci utwardzenia terenu i ogrodzenia, dopuszczalne jest oparcie się na metodzie wyceny odtworzeniowej, gdy brak jest danych transakcyjnych. Ocena dowodów i wyceny przez organ podatkowy, dokonana zgodnie z zaleceniami sądu, była wystarczająco wnikliwa i zgodna z prawem.

W postępowaniu nadzorczym o stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej, umorzenie z mocy prawa po upływie 30 lat od jej doręczenia, przewidziane w art. 2 ust. 2 nowelizacji kpa, jest zasadne nawet przy niepełnym doręczeniu, jeśli przepis wszedł w życie przed zakończeniem postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że skreślenie z listy studentów z powodu niewniesienia opłat jest zgodne z prawem, nawet jeśli występują przesłanki fakultatywne. Decyzja organy uczelni była uzasadniona niewniesieniem opłat, co stanowi wystarczającą podstawę do jej podjęcia.

Zastosowanie przepisu art. 53 ust. 1 u.p.z.p. w zakresie zawiadomienia stron postępowania dotyczącego lokalizacji inwestycji celu publicznego stanowi zgodny z prawem sposób postępowania, a brak przesłanek wskazujących na naruszenie tych zasad uniemożliwia wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a.

NSA stwierdza nieważność uchwały Rady Gminy Popów w części dotyczącej całkowitego zakazu zabudowy na działkach 2R, naruszającego zasadę proporcjonalności. Uznaje zarzut naruszenia prawa własności w tym zakresie za zasadny. Oddala skargę kasacyjną w zakresie ograniczenia hodowli powyżej 40 DJP na działkach 8RM, uznając je za proporcjonalne i zgodne z interesem publicznym.

Przepisy statuujące wybór członków Miejskiej Rady Seniorów w Szczecinie, bez uwzględnienia obligatoryjnych przedstawicieli osób starszych, naruszają art. 5c ustawy o samorządzie gminnym, co skutkuje koniecznością ponownej oceny legalności uchwały przez WSA w Szczecinie.

Oddalenie skargi kasacyjnej PKP z powodu nieuzasadnionych zarzutów, potwierdzając rozstrzygnięcie WSA o rażącym naruszeniu prawa poprzez bezczynność w wykonaniu wyroku dot. udostępnienia informacji publicznej.

Sąd Najwyższy stwierdził, że zaskarżony wyrok kasatoryjny Sądu Okręgowego nie spełniał przesłanek proceduralnych wynikających z art. 437 § 2 k.p.k., co nakazuje ponowne rozpatrzenie sprawy przez Sąd Okręgowy w postępowaniu odwoławczym.

Zgodnie z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, niekonstytucyjny przepis art. 115a ustawy o Policji, eliminowany wyrokiem TK z dnia 30 października 2018 r., nie może być podstawą obliczania wyrównania ekwiwalentu za urlop; stosowany powinien być współczynnik 1/21 zgodny z ust. nowelizującą.

Decyzja co do skreślenia studenta z listy w przypadku nieuzyskania zaliczenia semestru ma charakter uznaniowy, lecz organ musi uwzględnić wszystkie istotne okoliczności faktyczne, co NSA uznał za spełnione. Skarga kasacyjna nie wykazała istotnych naruszeń prawa, które wpłynęłyby na wynik rozstrzygnięcia.

NSA orzekł, że decyzja o odmowie udostępnienia informacji publicznej, oparta na ochronie prywatności bez dostatecznego uzasadnienia, stanowi naruszenie prawa procesowego, a brak szczegółowych wyjaśnień uzasadnia uchylenie decyzji organów niższych instancji.

Importowane elementy konstrukcyjne, które nie stanowią kompletnej szklarni z uwagi na brak ścian i dachu, nie mogą być klasyfikowane jako prefabrykowane budynki (kod TARIC 9406 90 31 00), lecz jako konstrukcje z żelaza (kod TARIC 7308 90 98 90), co uzasadnia zastosowanie zakazu importu i odmowę zwolnienia do obrotu.

Producent rolny będący jednocześnie podmiotem skupującym zboża seryjnie zakupowane od innych podmiotów nie kwalifikuje się do uzyskania pomocy w ramach środków wsparcia nadzwyczajnego, jeśli skupowane produkty nie pochodzą z własnej produkcji rolniczej.

Naczelny Sąd Administracyjny, działając w granicach skargi kasacyjnej, oddalił skargę producentki rolnej S.G., uznając prawidłowość wyroku wojewódzkiego sądu administracyjnego w zakresie odmowy przyznania pomocy finansowej, odnosząc się do poprawności wykładni i zastosowania przepisów prawa materialnego i procesowego.

Silosy i tunele kwalifikują się jako budowle z uwagi na ich dominującą pojemność jako cechę techniczną, nie spełniającą kryterium budynku. Ewidencja gruntów nie determinuje kwalifikacji podatkowej obiektów budowlanych.

Aktualizacja danych ewidencji gruntów i budynków wymaga stosownej dokumentacji geodezyjnej. Brak przedłożenia takowej dokumentacji przez zainteresowanego skutkuje zasadnym oddaleniem wniosku o aktualizację przez organy administracyjne.

Zespół Sportowy, wykonując zadania publiczne, jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej obejmującej wpływy i wydatki związane z realizacją zadań statutowych, a brak odpowiedzi na wniosek uprawnia do uznania bezczynności w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Naczelny Sąd Administracyjny, działając zgodnie z art. 64 § 2 k.p.a., przyjmuje, że organ administracji może pozostawić wniosek bez rozpoznania w przypadku nieusunięcia braków formalnych w terminie, a odmowę zawieszenia postępowania należy uznać za zgodną z przepisami, jeżeli postępowanie nie zostało skutecznie wszczęte.

Skarga kasacyjna M.I. nie znajduje uzasadnienia; sądy obu instancji prawidłowo rozstrzygnęły odmowę umorzenia zaległości podatkowych, właściwie analizując pojęcie interesu publicznego oraz przepisów proceduralnych.