W drodze administracyjnej funkcjonariuszom Policji przysługuje dochodzenie roszczeń związanych z wyrównaniem wynagrodzenia. Ustalanie kwot bazowych na podstawie ustawy okołobudżetowej nie narusza zasady równości, gdyż różnicowanie uposażeń motywacyjne jest uzasadnione.

Zwrot zamrożonych środków finansowych na mocy rozporządzenia nr 269/2014 jest możliwy jedynie, gdy zobowiązanie powstało przed wpisaniem na listę sankcyjną. Wypowiedzenie umowy po wydaniu decyzji sankcyjnej nie daje podstaw do zwolnienia środków, nawet gdy umowa przewidywała wcześniej możliwość takiego zakończenia.

Decyzja o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie wyrównania uposażenia byłego funkcjonariusza Policji była nieuprawniona; właściwa droga rozstrzygania tego sporu znajduje się przed sądami powszechnymi.

Zastosowanie art. 161 § 1 Kpa wymaga istnienia realnego i obiektywnego zagrożenia dla życia lub zdrowia, które nie może być wykorzystywane jako środek legalizacji samowolnych działań naruszających prawo budowlane.

Umowy o współpracy, w ramach których świadczone były konkretne usługi obejmujące wykonanie dokumentacji i kosztorysów szkód, jako umowy o dzieło, nie rodzą obowiązku ubezpieczenia zdrowotnego wynikającego z przepisów o świadczeniu usług.

Ekwiwalent pieniężny za urlop niewykorzystany przed 6 listopada 2018 r. ustala się według zasad sprzed tej daty, ale z wykluczeniem niezgodnego z Konstytucją przelicznika 1/30, stosując przelicznik 1/21 zgodnie z przepisami nowelizacji z 2020 r.

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uchyla się z powodu nieuzasadnionego przyjęcia braku dostatecznego ustalenia stanu faktycznego przez Prezesa NFZ, co uzasadnia ponowne rozpoznanie sprawy.

Odwołanie ze stanowiska kierownika jednostki organizacyjnej powiatu bez zapewnienia stronie czynnego udziału w postępowaniu stanowi naruszenie zasad proceduralnych, uzasadniające stwierdzenie nieważności uchwały przez sąd administracyjny.

Świadczenia P. L. wykonywane w ramach obowiązków zarządczych w H. Sp. z o.o. podlegają obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego jako świadczenie usług w rozumieniu ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej, niezależnie od przepisów k.s.h., które nie dotyczą ubezpieczeń społecznych.

Umowy zawierane na podstawie zamówień dotyczących opracowywania dokumentacji i kosztorysów komunikacyjnych, kwalifikowane jako umowy o dzieło, nie podlegają obowiązkowi ubezpieczeniowemu z art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. e ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej. Decyzje organów podlegają uchyleniu jako błędne.

NSA uznaje brak naruszenia zakazu reformationis in peius w klasyfikacji nieruchomości jako mieszkalnej, co wyklucza stosowanie ulgi podatkowej dla gruntów rolnych; wymaga od skarżących precyzyjnych podstaw kasacyjnych.

Zarządzenie zabezpieczenia podatkowego winno być doręczane pełnomocnikowi ustanowionemu przez podatnika, zgodnie z uchwałą NSA III FPS 1/25. Niedopełnienie tej formalności skutkuje uchyleniem decyzji organów podatkowych i koniecznością ponownego rozstrzygnięcia sprawy.

Skarga kasacyjna zmierzająca do określenia wstrzymania robót budowlanych jako wadliwego postanowienia w trybie nadzwyczajnym została oddalona, jako że zarzuty skargi nie wykazały istnienia kwalifikowanych przesłanek pozwalających na unieważnienie.

Artykuł 9 ust. 1 ustawy nowelizującej z 2020 r. nie wyłącza stosowania artykułu 115a ustawy o Policji w brzmieniu z 2020 r. do stanów faktycznych zaistniałych przed dniem 6 listopada 2018 r., przy czym ekwiwalent za niewykorzystany urlop ustala się zgodnie z zasadami obowiązującymi przed tym dniem.

Zmiana okoliczności faktycznych lub prawnych stanowiących przesłankę wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego wymaga wykazania takich zmian, które uzasadniałyby wydanie postanowienia o odmiennej treści.

Ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany urlop dla funkcjonariuszy zwolnionych przed 6 listopada 2018 r. należy obliczać z wyłączeniem niekonstytucyjnego współczynnika 1/30, uwzględniając wyrok TK, wskazując na zastosowanie współczynnika 1/21 zgodnie z ustawą o szczególnych rozwiązaniach.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w przypadku uprawdopodobnienia wpływu choroby psychicznej na uchybienie terminu administracyjnego, organ powinien przywrócić termin zgodnie z art. 58 § 1 k.p.a.

Jeżeli postępowanie przygotowawcze zakończyło się w formie śledztwa, rozprawę apelacyjną sąd odwoławczy rozpoznaje w składzie trzech sędziów na podstawie art. 29 § 1 k.p.k. Wyjątek z art. 449 § 2 k.p.k., dopuszczający skład jednoosobowy, dotyczy wyłącznie spraw zakończonych dochodzeniem. Rozpoznanie apelacji przez sąd w składzie jednoosobowym w sprawie po śledztwie stanowi nienależytą obsadę sądu w

Doręczenie zarządzenia zabezpieczenia powinno być dokonane pełnomocnikowi podatnika, a nie bezpośrednio zobowiązanemu. Wadliwe doręczenie nie skutkuje skutecznym wprowadzeniem zarządzenia w obieg prawny i należy uznać je za bezskuteczne bez względu na zawartość zgłoszonych zarzutów.

Nabywca roszczeń z dekretu warszawskiego nie posiada interesu prawnego w sprawie o przyznanie użytkowania wieczystego na tej podstawie, zgodnie z wykładnią ograniczającą uprawnienia do dotychczasowego właściciela lub jego spadkobierców.

Zmiana ostatecznej decyzji administracyjnej na podstawie art. 155 Kpa wymaga tożsamości stanu prawnego i nie może być środkiem do retroaktywnego stosowania nowych przepisów. Decyzja w trybie nadzwyczajnym opiera się na uznaniu organu i nie może naruszać praw stron trzecich.

Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego i oddalił skargę na decyzję organu nadzoru budowlanego uznając, że postępowanie dotyczyło właściwie określonej samowoli budowlanej, prowadzone było z urzędu i spełniało przesłanki formalne.

Ekspertyza sporządzona po wydaniu ostatecznej decyzji nie stanowi nowego dowodu umożliwiającego wznowienie postępowania zgodnie z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Wniosek o wznowienie złożony po terminie jest niedopuszczalny, co uzasadnia odmowę wznowienia postępowania.

Postępowanie rozgraniczeniowe nie uzasadnia automatycznego obciążenia kosztami jego uczestników. Konieczne jest ustalenie rzeczywistego interesu prawnego stron zgodnie z art. 262 § 1 pkt 1 i 2 k.p.a.