Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 8 lipca 2026 r. uznał, że ustalenia faktyczne uzasadniały nałożenie na skarżącą kary administracyjnej za przewóz osób bez wymaganych badań, potwierdzając prawidłowość działania organów i oddalając skargę kasacyjną.

NSA oddalił skargę kasacyjną, podtrzymując decyzje o nałożeniu kary za przewóz osób bez wymagalnych licencji i badań, uznając, że ustalenia organów były wystarczające, a zarzuty naruszeń proceduralnych bez wpływu na wynik.

Sąd administracyjny uznał, że organ administracyjny prawidłowo odpowiadał na wniosek o udostępnienie informacji publicznej w granicach swoich kompetencji, co wykluczało obciążenie go zarzutem bezczynności.

Skarga kasacyjna zarzucająca bezczynność organu w zakresie udostępnienia informacji publicznej, które wykraczają poza jej definicję, jest niezasadna. Odpowiedzi udzielone przez organ w ustawowym terminie były wystarczające i uwalniały od zarzutu bezczynności.

Skarga kasacyjna przeciwko decyzji o ustaleniu wysokości kosztów usuwania pojazdu jest niezasadna; organy prawidłowo zastosowały przepisy art. 130a ustawy Prawo o ruchu drogowym, a ustalenia faktyczne były zgodne z prawem.

Decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Płocku o naliczeniu kosztów związanych z pojazdem marki BMW została utrzymana w mocy prawnej, jako zgodna z postanowieniem o przepadku pojazdu potwierdzającym jego właściciela na dzień usunięcia.

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, iż prawidłowo utrzymano w mocy wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego oraz nałożone kary pieniężne za naruszenie przepisów o transporcie drogowym, odrzucając skargę kasacyjną jako nieuzasadnioną.

Zwolnienie od opodatkowania dywidendy zgodnie z art. 22 ust. 4 u.p.d.o.p. wymaga bezpośredniego posiadania co najmniej 10% udziałów w kapitale spółki płatnika przez rzeczywistego właściciela dywidendy; nie jest dopuszczalne zastosowanie koncepcji "look-through approach" w celu przenoszenia warunków zwolnienia pomiędzy podmiotami.

Naczelny Sąd Administracyjny nie dopatrzył się podstaw do uwzględnienia skargi kasacyjnej J.W., uznając oddalenie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego za zgodne z prawem, ze względu na brak wystarczającego uprawdopodobnienia okoliczności braku winy w uchybieniu terminowi postępowania.

Skarga kasacyjna dotycząca przywrócenia terminu na wniesienie odwołania została oddalona. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że brak było wiarygodnych dowodów uprawdopodabniających okoliczności uzasadniające przywrócenie tego terminu.

Kara pieniężna za naruszenie przepisów o transporcie drogowym była zasadna, gdyż organy administracyjne prawidłowo ustaliły, że przewóz był wykonywany na zlecenie skarżącej spółki, pomimo zastrzeżeń dotyczących dokumentacji protokołu kontroli.

Odmowa przywrócenia terminu do złożenia zawiadomienia o zbyciu pojazdu jest uzasadniona w sytuacji, gdy strona nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu oraz nie przedłożyła dowodów na twierdzone przeszkody.

Odpowiedzialność zarządzającego transportem ma charakter obiektywny i administracyjny, a nie wykazanie przez zarządzającego przesłanek egzoneracyjnych skutkuje utrzymaniem kary pieniężnej za naruszenia czasu pracy kierowców.

Dla oceny, czy przewoźnik ponosi odpowiedzialność za niewyposażenie kierowcy w wymagane dokumenty, kluczowy jest protokół kontroli drogowej, który stanowi dowód mający moc dokumentu urzędowego. Niedopełnienie tego obowiązku przez przedsiębiorcę uzasadnia nałożenie kary administracyjnej.

Wniosek o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją z 14 września 2017 r. złożony po upływie miesięcznego terminu wynikającego z art. 148 § 2 k.p.a., pomimo istnienia wcześniejszej wiedzy strony o wydaniu decyzji, jest prawnie spóźniony, co uzasadnia umorzenie postępowania wznowieniowego.

Przepis art. 73aa ust. 5a pkt 5 P.r.d., w brzmieniu nadanym nowelizacją z 7 listopada 2025 r., wyłącza Skarb Państwa z obowiązku rejestracji pojazdu przejętego wskutek przepadku. Wszczęte, ale niezakończone postępowania administracyjne obejmują tę zmianę, co czyni dalsze postępowanie bezprzedmiotowym.

NSA stwierdził, że sprawa przekazania rekompensaty w transporcie publicznym, z uwagi na brak regulacji w umowie, nie jest sprawą administracyjną, lecz cywilnoprawną, co wyklucza kognicję organów administracji publicznej.

Prezes Instytutu Pamięci Narodowej, jako organ rzeczowo niewłaściwy, wydał postanowienie z naruszeniem przepisów o właściwości, co skutkowało stwierdzeniem jego nieważności przez sąd. Decyzja Prezesa w tej sprawie została wydana bez podstaw prawnych, naruszając zasady praworządności i prawidłowej procedury administracyjnej.

Prezes Instytutu Pamięci Narodowej nie posiadał legitymacji do prowadzenia postępowania egzekucyjnego, gdyż nie spełniał warunków bycia wierzycielem według ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną i potwierdził nieważność postanowienia IPN.

Decyzja o uchyleniu zawieszenia w czynnościach służbowych strażaka musi być wydana w trakcie trwania stosunku służbowego. Uchylenie takiej decyzji po zwolnieniu ze służby jest bezprzedmiotowe i nie uzasadnia wypłaty zawieszonego uposażenia.

Ustawodawca wymaga, aby żołnierz zwolniony wskutek własnego wypowiedzenia pełnił zawodową służbę wojskową przez minimum 10 lat, bez doliczania służby w formacjach pozawojskowych, do nabycia prawa do świadczenia pieniężnego.

Decyzja administracyjna dotycząca kilku okresów rozliczeniowych podatkowych może być rozpoznawana i rozstrzygana przez organ odwoławczy odrębnie dla każdego okresu, co nie narusza przepisów Ordynacji podatkowej. Separate assessment for each period does not constitute procedural error.

Niezachowanie materialnoprawnego terminu składania wniosków o rekompensatę skutkuje wygaśnięciem uprawnienia do świadczenia, a organy administracyjne nie są zobowiązane do udzielania pouczeń ponad zakres określony w przepisach procedury administracyjnej.

Pomniejszenie nadzwyczajnego wsparcia finansowego dla rolników, zgodnie z § 8 rozporządzenia, odnosi się tylko do odszkodowań uzyskanych za uprawy objęte ubezpieczeniem od konkretnych niekorzystnych zjawisk klimatycznych, nie zaś do całości odszkodowania otrzymanego za inne szkody.