Nałożenie kary pieniężnej za naruszenie obowiązku rejestracji danych w CRBR, mimo braku znikomej wagi naruszenia, jest prawidłowe. Kara musi być proporcjonalna do naruszenia, by spełniać funkcje prewencyjne i represyjne, zgodnie z celem regulacji przeciwdziałającej praniu pieniędzy.

W postępowaniu nakazowym, zgodnie z art. 502 § 1 k.p.k., możliwe jest wymierzenie kary grzywny do 200 stawek dziennych. Przekroczenie tego limitu stanowi rażące naruszenie przepisu, uzasadniające uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego o stwierdzeniu uchybienia terminu zaskarżenia decyzji, uznaje się za sprzeczne z prawem, gdyż odwołanie wniesione zostało w ramach ustawowego terminu wskazanego w przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego.

Doręczenie dwóch pism w jednej przesyłce jest skuteczne, jeśli dowód doręczenia prawidłowo określa te pisma, a odbiorca podpisem potwierdza ich odbiór. Nieprawidłowe jest kwestionowanie zawartości przesyłki po fakcie bez odpowiedniego dowodu.

W sprawie dotyczącej odmowy umorzenia kary za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia, brak wykazania przez stronę ważnego interesu nie uprawnia do uchylenia decyzji administracyjnej. Organy i sądy stwierdziły brak przesłanek do zastosowania art. 189k k.p.a., co uzasadniało oddalenie skargi kasacyjnej.

Kara pieniężna nałożona na przewoźnika za naruszenie przepisów transportowych pozostaje w mocy, gdyż nie wykazał on przesłanek z art. 92c ust. 1 ustawy o transporcie drogowym zwolnienia od odpowiedzialności. Przesłanki te muszą być spełnione kumulatywnie.

Skarga kasacyjna w sprawie odmowy umorzenia kary pieniężnej za zajęcia pasa drogowego bez zezwolenia oddalona. Brak wykazania przez wnioskodawczynię przesłanek "ważnego interesu strony" związanych z ulgą administracyjną wyklucza możliwość zastosowania art. 189k § 1 K.p.a. Organy działały w ramach swoich kompetencji.

Inwestor jest obowiązany do zapewnienia stanowisk postojowych dla użytkowników stałych i przebywających czasowo w granicach obszaru inwestycji, a rozwiązania dachowe muszą odpowiadać szczegółowym kryteriom przewidzianym w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.

Wszczęcie i prowadzenie postępowania administracyjnego w sprawach nadzoru budowlanego, przewidzianych w art. 53a i 72a Prawa budowlanego, następuje wyłącznie z urzędu, a nie na wniosek osoby powołującej się na własny interes prawny.

Dotacje oświatowe mogą być wykorzystywane wyłącznie na cele związane z kształceniem, wychowaniem i opieką; finansowanie wynagrodzeń dyrektorów ds. administracyjnych z dotacji jest niezgodne z prawem.

Oddalenie skargi kasacyjnej wobec braku wykazania przez skarżącego przesłanek siły wyższej oraz niewłaściwego spełnienia warunków utrzymania pomocy finansowej w programie "Premie dla młodych rolników".

Decyzja inwestora wymaga uzyskania decyzji środowiskowych uwarunkowań, gdy planowana budowa kwalifikuje się jako przedsięwzięcie mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko; uchybienia w zakresie obliczenia DJP prowadzą do rażącego naruszenia prawa.

Brak wykazania indywidualnego interesu prawnego przez członka wspólnoty mieszkaniowej wyklucza jego przymiot strony w postępowaniu administracyjnym dotyczącym stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej.

Przewlekła choroba pełnomocnika nie uzasadnia przywrócenia terminu procesowego, gdy nie zostało wykazane nagłe i nieprzewidywalne pogorszenie zdrowia powodujące niemożność wykonania czynności, a brak zastępstwa obciąża stronę.

1. Uchylenie zaskarżonego wyroku WSA z powodu błędów proceduralnych i niewystarczającego uzasadnienia; 2. Przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania z uwzględnieniem zasad prawnych dotyczących błędów pomiarowych i oceny prawidłowości pomiarów metrologicznych.

W postępowaniu administracyjnym dotyczącym nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym nie jest konieczne dodatkowe badanie stosunków prawnych między właścicielem pojazdu a kierowcą, jeśli zebrany materiał dowodowy jest wystarczający dla oceny odpowiedzialności przedsiębiorcy.

W postępowaniu z urzędu data pierwszej czynności organu jest datą wszczęcia postępowania; nie jest konieczne, aby w tym terminie strona została zawiadomiona. Termin wszczęcia wynoszący 6 miesięcy od naruszenia ma charakter materialnoprawny (art. 13n u.d.p.).

Wykonywanie odpłatnego przewozu drogowego bez licencji, nawet przez osoby nieprowadzące działalności gospodarczej, klasyfikuje się jako krajowy transport drogowy i podlega przepisom ustawy o transporcie drogowym, w tym wymogom licencyjnym.

Dla zwolnienia się z odpowiedzialności przewoźnika na podstawie art. 92c ust. 1 u.t.d. wymagane jest łączne wystąpienie braku wpływu na powstanie naruszenia oraz zaistnienie niezależnych, nieprzewidywalnych zdarzeń. Interpretacja tego przepisu winna być ścieśniająca.

Organ administracyjny nie może ignorować oczywistych błędów wniosku o płatności, a sąd krajowy ma obowiązek uwzględnić regulacje unijne dotyczące korekty takich błędów, co uchyla decyzje organów i sądu, uznając skargę kasacyjną za zasadną.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną ZUS, uznając, że Wojewódzki Sąd Administracyjny prawidłowo uchylił decyzję ZUS z uwagi na błędny brak analizy przedawnienia i niewłaściwą ocenę sytuacji finansowej skarżącej.

Organ administracyjny jest uprawniony do cofnięcia licencji przewoźnikowi drogowemu po upływie wyznaczonego maksymalnego terminu, niezależnie od późniejszych zmian w dokumentacji. Termin dla uregulowania sytuacji jest ostateczny i determinujący dla oceny spełnienia wymogów określonych w art. 3 rozporządzenia nr 1071/2009.