Zbycie udziału we wspólnocie gruntowej dopuszczalne jest na rzecz osoby posiadającej gospodarstwo rolne w tej samej wsi lub przylegających wsiach, niezależnie od wcześniejszego posiadania udziału, pod warunkiem zgodności z przepisami prawa materialnego.
Decyzja o opróżnieniu lokalu mieszkalnego pomimo wieloletniego zamieszkiwania może być utrzymana w mocy, jeśli osobie zajmującej lokal brakuje tytułu prawnego, zgodnie z art. 95 ust. 3 pkt 3 ustawy o Policji.
Przewodniczący KRRiT pozostawał w bezczynności, nie zapewniając wymaganej formy rozstrzygnięcia administracyjnego, co uniemożliwiło skuteczność kontroli sądowej i skorzystanie ze środków odwoławczych.
Zaniechanie uznania wniosku organizacji społecznej za skuteczne żądanie wszczęcia postępowania administracyjnego w trybie art. 53 ustawy o radiofonii i telewizji stanowi bezczynność Przewodniczącego KRRiT, uzasadniając przyznanie grzywny i sumy pieniężnej sądowej.
Termin złożenia wniosku o pomoc, wynoszący do 15 lipca 2022 r., jest terminem prawa materialnego, który po upływie staje się nieodwracalny, a jego niedochowanie prowadzi do wygaśnięcia praw do uzyskania pomocy finansowej.
Dla uzasadnienia unieważnienia zgłoszenia celnego kluczowe jest rzeczywiste wyprowadzenie towaru poza obszar celny UE, a samo formalne potwierdzenie wywozu w systemie AES nie jest decydujące, szczególnie w kontekście dowodów braku fizycznego opuszczenia Unii.
NSA oddalił skargę kasacyjną, uznając, że brak datacji oświadczenia skarżącego nie wpływa na decyzję organu o zwrocie nienależnie pobranych płatności rolno-środowiskowo-klimatycznych, a w decyzjach sądu I instancji nie popełniono naruszeń wpływających na wynik rozstrzygnięcia.
W sprawach o przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego, złożonych po 1 stycznia 2024 r., stosowanie przepisów sprzed nowelizacji możliwe jest, jeżeli prawo do świadczenia "powstało" do 31 grudnia 2023 r. w rozumieniu wcześniejszego spełnienia wskazanych ustawą przesłanek.
W przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych, za nierzetelne księgi rachunkowe, które nie odzwierciedlają rzeczywistych zdarzeń gospodarczych, nie mogą być uznane za dowód księgowego w postępowaniu podatkowym, niezależnie od ich formalnego charakteru.
Stwierdzenie naruszenia prawa w decyzji organu I instancji jest zasadne, gdy upływ terminu 5 lat od doręczenia decyzji pociąga za sobą materialnoprawne konsekwencje, co obliguje organ odwoławczy do uwzględnienia tego terminu przy ponownym rozpoznaniu sprawy.
Naczelny Sąd Administracyjny nakazał ponowne rozpoznanie sprawy przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wskazując na konieczność szczegółowego odniesienia się do zarzutów dotyczących legalności decyzji wywłaszczeniowej i jej rażącego naruszenia przepisów prawa.
O braku przesłanek rażącego naruszenia obowiązków rodzinnych przez lokatora Domu Pomocy Społecznej nie spełnia przesłanek z art. 64 pkt 7 u.p.s., a decyzja o zwolnieniu z opłat ma charakter uznaniowy.
Postępowanie administracyjne powinno być formalnie zamknięte decyzją administracyjną potwierdzającą umorzenie z mocy prawa, zgodnie z art. 2 ust. 2 ustawy nowelizującej, celem ochrony pewności i bezpieczeństwa prawnego stron postępowania.
W postępowaniach dotyczących nielegalnego użytkowania obiektu budowlanego po nowelizacji Prawa budowlanego z 2020 r., zastosowania nie ma art. 27 ust. 1 pkt 2 tejże ustawy, a przepisy dotyczące kary muszą odwoływać się do art. 59i Prawa budowlanego, zwłaszcza gdy wszczęcie postępowania miało miejsce po 19 września 2020 r.
W przypadku przekazywania poprawionych wyników prac geodezyjnych, organ administracji publicznej ma prawo dokonywać wielokrotnej weryfikacji tych wyników, co nie stanowi bezczynności ani przewlekłego prowadzenia postępowania, jeśli organ działa w ramach wyznaczonych terminów prawnych.
Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że nierozeznanie żądania organizacji społecznej o wszczęcie postępowania administracyjnego z urzędu przez organ administracji publicznej stanowi bezczynność z rażącym naruszeniem prawa wymagającym formalnego rozstrzygnięcia.
Kompetencja do zastosowania stawki VAT 0% w przypadku transakcji WDT oraz eksportowych wymaga dochowania należytej staranności przy realizacji i dokumentacji dostaw; jej brak uniemożliwia skorzystanie z preferencyjnej stawki, niezależnie od wewnętrznych ustaleń umownych.
Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną Przewodniczącego KRRiT, podtrzymując decyzję WSA o stwierdzeniu rażącej bezczynności organu w rozpoznaniu wniosku Fundacji B., a także utrzymując nałożone sankcje finansowe.
NSA: W sprawie o świadczenie pielęgnacyjne, wykonywanie opieki przez osobę w stopniu znacznym nie oznacza zdolności do wykonywania obowiązków opiekuńczych przez inną osobę. Umowa społeczna o stałej opiece nie wyklucza pomocy incydentalnej.
Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając, że umiejętność dowodu zgodności z prawem podatkowym i materialnym spoczywa na spółce. Stwierdzono, że naruszenie prawa rachunkowego wyklucza jego uznanie jako dowodowego w postępowaniu podatkowym.
Oprocentowanie nadpłaty podatku, o którym stanowi art. 78 § 3 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jedn.: Dz. U. z 2020 r., poz. 1325 ze zm.), przysługuje także w przypadku, jeżeli nadpłata powstała w związku z uchyleniem albo stwierdzeniem nieważności postanowienia o zaliczeniu wpłat dokonanych przez podatnika, wydawanym na podstawie art. 62 § 4 tej ustawy.
Po wygaśnięciu decyzji o zabezpieczeniu na podstawie art. 33a § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383, ze zm.), dalej "o.p.", organ odwoławczy umarzając postępowanie odwoławcze na podstawie art. 233 § 1 pkt 3 o.p. ma obowiązek odnieść się w uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia merytorycznie do zarzutów dotyczących zasadności wydania decyzji o zabezpieczeniu
Kulminacyjnym punktem orzeczenia NSA było uchylenie decyzji oraz wyroku WSA, podkreślając, że nałożenie kary pieniężnej na "M." Sp. z o.o. sp. k. było bezzasadne z powodu niewłaściwego zastosowania przepisów prawa farmaceutycznego dotyczących inspekcji.
Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając, że zarzuty skarżących dotyczące naruszeń proceduralnych nie miały istotnego wpływu na wynik sprawy, a postępowanie Prezesa NFZ w zakresie konkursu ofert było zgodne z przepisami prawa.