W przypadku zbycia nieruchomości nabytej wiele lat wcześniej przez osobę fizyczną, brak zorganizowanych i ciągłych działań w stosunku do tej nieruchomości oznacza, że uzyskane przychody nie stanowią dochodów z działalności gospodarczej.

Otrzymanie demonstratora przez V. sp. z o.o. stanowi przychód z nieodpłatnego świadczenia, bowiem brak wzajemności i ekwiwalentności świadczeń wyklucza wyłączenie spod opodatkowania na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Skarga kasacyjna wniesiona przez V. S.A. została oddalona, gdyż zarzuty proceduralne oraz dotyczące prawa materialnego nie wykazały istotnego wpływu na ostateczność zaskarżonego orzeczenia. Decyzja reformatoryjna organu podatkowego, stwierdzająca nierzetelność ksiąg i faktur, została uznana za prawidłową.

Upływ terminu ważności pozwolenia konserwatorskiego po udzieleniu pozwolenia na budowę nie powoduje utraty jego ważności; inwestor może kontynuować prace na podstawie ważnego pozwolenia budowlanego.

NSA przy aprobacie oddalenia skargi kasacyjnej uznał, że ochrona bezpieczeństwa państwa usprawiedliwia ograniczenie dostępu do informacji publicznej, dotyczącej danych operacyjnych SOP, na mocy ustawy o ochronie informacji niejawnych.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego o rażącej bezczynności Przewodniczącego KRRiT w rozpoznaniu wniosku o wszczęcie postępowania, uznając, że wymagane było formalne rozstrzygnięcie zgodnie z art. 31 § 2 kpa; oddala skargę kasacyjną.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza rażącą przewlekłość prowadzenia postępowania przez Starostę Skarżyskiego, uzasadniając przyznanie sumy pieniężnej dla R. F. Oddalenie skarg kasacyjnych potwierdza prawidłowość orzeczenia sądu I instancji oraz brak naruszenia prawa w zakresie wysokości przyznanej sumy.

Informacje wymagające znacznego wysiłku i zasobów na ich przetworzenie, w tym anonimizację dokumentów, należy uznać za informacje przetworzone, wymagające wykazania szczególnego interesu publicznego przez wnioskodawcę.

Uchwała w sprawie ustalenia zasad przyznawania i wysokości diet radnych, jako akt prawa miejscowego, wymagała publikacji w wojewódzkim dzienniku urzędowym; jej brak skutkuje nieważnością uchwały.

Wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 12 maja 2015 r., stwierdzający niekonstytucyjność art. 156 § 2 K.p.a. w zakresie pominięcia ustawodawczego, nie stanowi podstawy do wzruszenia decyzji ostatecznej w trybie wznowienia postępowania, jeśli decyzja zapadła przed zmianą przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego w 2021 r.

Bezczynność organu administracji publicznej w rozpoznaniu żądania organizacji społecznej, wymagająca wydania formalnego rozstrzygnięcia, stanowi rażące naruszenie prawa, uzasadniające zastosowanie sankcji finansowych.

Orzeczenie dyscyplinarne dotyczące funkcjonariusza Służby Kontrwywiadu Wojskowego nabiera prawomocności w momencie jego wydania przez organ odwoławczy, co uprawnia do niezwłocznego wykonania orzeczonej kary, niezależnie od doręczenia zainteresowanej stronie.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną dotyczącą bezczynności Starosty Skarżyskiego, uznając, że wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, mimo błędów w uzasadnieniu, odpowiada prawu na podstawie art. 184 p.p.s.a.

Przewodniczący Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji, poprzez niezrozpatrzenie wniosku organizacji społecznej o wszczęcie postępowania nakładającego karę, dopuścił się rażącej bezczynności, uzasadniając sądową interwencję oraz sankcje finansowe.

Zażalenie na postanowienie organu administracji o odmowie zawieszenia postępowania administracyjnego jest niedopuszczalne. Wysokie sądy wypowiedziały się jednoznacznie, że taką decyzję można kwestionować jedynie w odwołaniu od decyzji lub w skardze do sądu administracyjnego.

Skarżący nie może być stroną w postępowaniu o wymeldowanie z samowoli budowlanej, gdyż nie posiada tytułu prawnego do lokalu. Obowiązek rozbiórki budynku wynikający z decyzji administracyjnej nie stanowi podstawy do przyznania przymiotu strony.

Przewodniczący KRRiT pozostaje w bezczynności w rozpatrzeniu wniosku organizacji społecznej, co stanowi rażące naruszenie prawa, uzasadniając wymierzenie grzywny oraz przyznanie odszkodowania. Organ administracyjny jest zobowiązany wydać postanowienie co do istoty wniosku, poprawiając swoje działanie proceduralne.

Oddalenie skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Administracji Skarbowej przez Naczelny Sąd Administracyjny jako nieuzasadnione, pomimo błędów w uzasadnieniu decyzji organu odwoławczego, które naruszyły zasady dwuinstancyjności i prawidłowego prowadzenia postępowania dowodowego.

Nauczycielem prywatnego nauczania, korzystającym ze zwolnienia VAT, może być osoba posiadająca wiedzę i umiejętności do prowadzenia zajęć, niezależnie od formalnego wykształcenia kierunkowego.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną Wojewody Małopolskiego, uznając iż zarzuty dotyczące błędnej interpretacji przepisów prawa materialnego i procesowego nie znajdują uzasadnienia w treści wniesionej skargi ani w stanie faktycznym sprawy.

Stwierdzenie nieważności uchwały nr LXIII/408/22 w zakresie oznaczenia działek jako obszary rolne, skutkowało ograniczeniem władztwa planistycznego gminy i naruszeniem interesu prawnego poprzez niezachowanie obowiązku ochrony oraz uwzględnienia udokumentowanych złóż kopalin w studium.

Decyzje administracyjne zatwierdzające projekt podziału nieruchomości muszą być jednoznacznie zgodne z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, co wymaga pełnej i profesjonalnej dokumentacji. W przypadku braku niezbędnych materiałów decyzje te muszą być uchylone.

W przypadku wniosku o rozłożenie na raty opłaty podwyższonej, organ powinien dokonać wszechstronnej i szczegółowej oceny przesłanek ważnego interesu podatnika oraz interesu publicznego, uwzględniając indywidualne okoliczności finansowe strony.

W postępowaniu administracyjnym skarżący jest zobowiązany wykazać indywidualny interes prawny do samodzielnego uczestnictwa. Brak jego wykazania skutkuje prawidłowością decyzji umarzającej postępowanie odwoławcze.