Podmiot odbierający odpady komunalne, nieosiągający wymaganego poziomu recyklingu, podlega karze pieniężnej. Sprawozdanie roczne, zawierające rzeczywiste dane o odebranych i zrecyklingowanych odpadach, stanowi podstawę do jej nałożenia. Skarżąca nie dostarczyła dowodów obalających tę tezę.

Obowiązek wykonania urządzeń zapobiegających zalewaniu terenów sąsiednich może być nałożony na właściciela gruntu, jeżeli jego działania zmieniają odpływ wód opadowych ze szkodą dla gruntów sąsiednich.

Sąd I instancji błędnie uznał, że szczegółowa kontrola drogowa w stacji pojazdów narusza art. 129fb p.r.d.; aplikacja tej normy nie wyklucza stacji diagnostycznych jako miejsc kontroli, co uzasadnia uchylenie wyroku WSA i ponowne rozpoznanie sprawy.

W przypadku robót budowlanych rozpoczętych na podstawie nieostatecznej decyzji, a następnie uchylonych, zastosowanie znajduje tryb naprawczy z art. 50-51 Prawa budowlanego, zamiast reżimu samowoli budowlanej z art. 48 Prawa budowlanego, o ile inwestor uzyskał formalne pozwolenie.

W sprawie kwalifikacji obiektów w postaci instalacji technologicznych, Naczelny Sąd Administracyjny uznaje je za samodzielne budowle podlegające opodatkowaniu, gdyż ich funkcjonowanie nie warunkuje zgodności budynku z prawem budowlanym, lecz są związane wyłącznie z procesami produkcyjnymi.

NSA uchyla wyrok WSA w zakresie stwierdzenia nieważności uchwały planistycznej dotyczącej działek o szerokości poniżej 11 m z powodu uchybień proceduralnych, i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania, uwzględniając pełny materiał dowodowy i argumentację gminy.

Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Radzyniu Podlaskim nie pozostawał w bezczynności wobec wniosku o udostępnienie informacji, działając zgodnie z ustawą o dostępie do informacji publicznej. Zaskarżony wyrok WSA oddalający skargę na bezczynność organu odpowiada prawu.

Organ, wydając pozwolenie wodnoprawne, jest zobowiązany do rozważenia, czy przedsięwzięcie może potencjalnie znacząco oddziaływać na obszar Natura 2000 (art. 96 ust. 1 u.i.o.ś.), nawet jeśli dotyczy to działań historycznie prowadzonych.

Na terenie objętym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, dopuszczającym lokalizację spalarni odpadów, nie można wykluczać lokalizacji współspalarni odpadów, o ile funkcja i cel przedsięwzięcia są zgodne z innymi przepisami planu oraz przepisami prawa o odpadach.

Umorzenie postępowania administracyjnego w sprawie przyznania wzrostu uposażenia zasadniczego było prawidłowe z uwagi na utratę statusu funkcjonariusza przez skarżącego, co czyni postępowanie bezprzedmiotowym.

W przypadku niezrealizowania przez podmiot odbierający odpady wymaganego poziomu recyklingu, podlega on karze pieniężnej obliczonej zgodnie z art. 9x ust. 2 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, przy czym odpowiedzialność ta ma charakter obiektywny.

Podmiot odbierający odpady komunalne, który nie osiąga wymaganego poziomu przygotowania do ponownego użycia i recyklingu, podlega karze pieniężnej obliczonej zgodnie z art. 9x ust. 2 u.c.p.g. NSAi potwierdza, że prawidłowe ustalenie poziomu recyklingu na podstawie danych przedstawionych w sprawozdaniu rocznym obciąża podmiot składający sprawozdanie. Skarga kasacyjna oddalona.

Przepis art. 32 ust. 1 u.m.p.o. w zw. z art. 3 ust. 1 lit b) iv) rozporządzenia nr 1013/2006 uzasadnia nałożenie kary pieniężnej na odbiorcę, który przyjął nielegalnie przemieszczane odpady, albowiem naruszenie przepisów nie może być oceniane jako znikome, szczególnie w kontekście międzynarodowej ochrony środowiska.

Stacja kontroli pojazdów spełniająca techniczne wymagania może być uznana za wyznaczony punkt przeprowadzania szczegółowej drogowej kontroli technicznej pojazdu, zgodnie z zasadami określonymi przez dyrektywę 2014/47/UE. Przeprowadzenie takiej kontroli na stacji jest zgodne z prawem, jeśli nadzoruje ją uprawniony inspektor.

Zmiana terminu likwidacji szkoły nie stanowi nowej sprawy administracyjnej; organy administracyjne są związane wcześniejszym wyrokiem sądowym, co uniemożliwia wydanie nowej negatywnej opinii bez uwzględnienia wyników wcześniejszego postępowania sądowego.

Realizacja prawa do rekompensaty za mienie zabużańskie wymaga inicjatywy strony w postaci formalnego wniosku, a brak skutecznego działania ze strony wnioskodawcy wyklucza uznanie przewlekłości postępowania z winy organu administracyjnego.

Obowiązek usunięcia nielegalnie składowanych odpadów ciąży na domniemanym posiadaczu odpadów, o ile nie obali on domniemania prawnego wynikającego z ustawy o odpadach, a braki dowodowe po jego stronie nie naruszają zasad postępowania administracyjnego.

Zakończenie służby w Policji powoduje ustanie prawa do użytkowania kwatery tymczasowej przez emerytowanego funkcjonariusza. Decyzja przydziałowa niezakwestionowana w odpowiednim czasie staje się wiążąca, a rozstrzygnięcia organów administracyjnych odmawiające zmiany tego stanu są prawidłowe.

Oddalenie skargi kasacyjnej z uwagi na wystąpienie negatywnych przesłanek określonych w art. 181 pkt 4 ustawy o SOP, uniemożliwiających przyznanie pomocy finansowej w przypadku wcześniejszego zbycia nieruchomości przez funkcjonariusza w trakcie służby.

Obowiązek szczepień ochronnych przewidziany w ustawie o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych jest egzekwowany administracyjnie, a nałożenie grzywny w celu przymuszenia jest legalne i uzasadnione w świetle prawa.

Z uwagi na brak prawidłowego postępowania wyjaśniającego i niekompletność materiału dowodowego decyzje odmowne organu administracyjnego obu instancji w zakresie wydania pozwolenia wodnoprawnego zostały uchylone, a skarga kasacyjna oddalona ze względu na niezasadność.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, podtrzymując brak naruszenia prawa pacjenta do świadczeń zdrowotnych, stwierdzony przez Wojewódzki Sąd Administracyjny. Zaskarżone rozstrzygnięcie obejmuje tylko udzielone świadczenie w lutym 2023, nie zaś odstąpienie od leczenia.

Skarga kasacyjna od wyroku WSA nie znajduje uzasadnienia prawnego i zostaje oddalona, gdyż zarzuty nie zostały dostatecznie skonkretyzowane, a decyzja o nałożeniu kary pieniężnej za manipulacje tachografem była zasadna.

Na przedsiębiorcy wykonującym przewóz drogowy spoczywa obiektywna odpowiedzialność za przestrzeganie obowiązków i warunków przewozu, brak wpływu na naruszenie musi wynikać z okoliczności nadzwyczajnych. Kontrola nad dokumentacją leży po stronie przedsiębiorcy, mimo zlecania czynności podmiotom zewnętrznym.