Grunty po zlikwidowanej linii kolejowej D.K. – N.W. oraz D.K. – J., będące w posiadaniu przedsiębiorcy, podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości według stawek dla gruntów związanych z działalnością gospodarczą, jeżeli są potencjalnie wykorzystywane w działalności gospodarczej tej spółki, zgodnie z art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l.

Na podstawie art. 2 ust. 2 ustawy nowelizującej Kodeks postępowania administracyjnego, Naczelny Sąd Administracyjny uznaje za prawidłowe umorzenie postępowania administracyjnego wszczętego po upływie trzydziestu lat od doręczenia lub ogłoszenia decyzji, mimo zarzutów naruszenia konstytucyjności oraz konwencji o ochronie praw człowieka.

Nie jest naruszeniem przepisów prawa budowlanego stosowanie platform parkingowych w projekcie budowlanym, gdy spełniają one warunki techniczne oraz wymogi miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Oddalenie skargi kasacyjnej przez NSA ze względu na prawidłowe zakwalifikowanie pisma jako odwołania i uznanie uchybienia terminu jego wniesienia zgodnie z art. 134 K.p.a., przy braku podstaw do wznowienia postępowania.

Dla inwestycji składającej się z kilku etapów, z których każdy może funkcjonować samodzielnie, odrębne oceny środowiskowe są wystarczające, o ile każda część spełnia niezależne kryteria braku znaczącego oddziaływania na środowisko.

Ocena prawna wyrażona w prawomocnych orzeczeniach sądów administracyjnych o istnieniu związku funkcjonalnego między nieruchomością a dobrami ziemskimi rolnymi uniemożliwia jej wydzielenie spod działania dekretu o reformie rolnej z 6 września 1944 r.

Z wydobycia kopaliny można wywieść przesłanki do odmowy stwierdzenia nieważności, jeśli decyzja koncesyjna opiera się na właściwych przepisach p.g.g. przy uznaniu wpisów w księgach wieczystych i domniemaniu ich prawidłowości.

W przypadku nieruchomości będącej współwłasnością, solidarny obowiązek podatkowy ciąży na wszystkich współwłaścicielach, chyba że co najmniej jeden z nich jest wyłącznym posiadaczem samoistnym całej nieruchomości. Zeznania stron nie wykazały statusu posiadacza samoistnego B. i W.M., co wykluczało zwolnienie pozostałych współwłaścicieli z zapłaty podatku.

Decyzje z 1993 roku funkcjonują w obrocie, zaś skarga kasacyjna na przewlekłość postępowania Wojewody Zachodniopomorskiego jest bezzasadna z uwagi na brak inicjatywy ze strony skarżących w realizacji prawa do rekompensaty za mienie zabużańskie, co nie pozwala przypisać organowi bezczynności.

Przewlekłość postępowania nie została wykazana, a działania organu były zgodne z przepisami prawa administracyjnego, co uzasadnia oddalenie skargi kasacyjnej jako bezzasadnej.

Grzywna w celu przymuszenia do wykonania obowiązku poddania się szczepieniu ochronnemu jest zgodna z ustawą, o ile egzekucja obejmuje obowiązek wynikający bezpośrednio z przepisów prawa. Kontrola sądowa ogranicza się do zgodności z prawem formalnym stosowania środków egzekucyjnych.

Obowiązek szczepień ochronnych ustanowiony na podstawie niekonstytucyjnych komunikatów pozostaje wymagalny do czasu implementacji przepisów zgodnych z wytycznymi wyroku Trybunału Konstytucyjnego, przy zachowaniu ciągłości realizacji celu ochrony zdrowia publicznego.

Obowiązek poddania się obowiązkowym szczepieniom ochronnym wynika z przepisów ustawy i jest egzekwowalny, nawet jeśli uregulowania szczególne dotyczące terminów szczepień zostały zakwestionowane jako niekonstytucyjne. Zarządzanie przymusowe przez grzywny nie jest zbyt uciążliwe.

Stosowanie wykonania zastępczego w egzekucji administracyjnej nie wymaga nowego pozwolenia na budowę, jeśli rozstrzygnięcie nakładające obowiązek pozostaje w obrocie prawnym i egzekucja jest prawnie dopuszczalna.

Oczywista omyłka pisarska w adresie decyzji administracyjnej dotyczącej opłat za odpady, będąca skutkiem autokorekty, podlega sprostowaniu na podstawie art. 215 § 1 Ordynacji podatkowej, mimo powołania błędnej podstawy prawnej.

Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając skargę kasacyjną Ministra, potwierdził, że odmowa wszczęcia postępowania administracyjnego bez należytej analizy interesu społecznego oraz bez wyczerpującego uzasadnienia narusza przepisy postępowania administracyjnego, tym samym podtrzymując uchylenie zaskarżonych decyzji przez Wojewódzki Sąd Administracyjny.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż przepisy ustawy o odpadach, jako regulacje szczególne, wyłączają zastosowanie ogólnych przesłanek wymiaru administracyjnej kary pieniężnej, określonych w kodeksie postępowania administracyjnego, dokonując uchylenia wyroku WSA w Warszawie i przekazując sprawę do ponownego rozpoznania.

Art. 92a ust. 10 u.t.d. nie znajduje zastosowania przy zbiegu deliktów o różnych znamionach prawnych określonych w odrębnych załącznikach ustawy o transporcie drogowym. Podmiot dokonujący przewozu bez wymaganych zezwoleń oraz przewozu pojazdem niespełniającym norm konstrukcyjnych podlega oddzielnym karom.

Skarga kasacyjna oddalona jako niezasadna; wniosek o wznowienie postępowania wodnoprawnego złożony po upływie terminu ustawowego. Operat wodnoprawny traktowany jako dokument prywatny, nieuzasadniający wznowienia postępowania.

Decyzja organu organu I instancji ustalająca opłatę podwyższoną w odniesieniu do kopaliny wydobytej bez koncesji w okresie do 31 grudnia 2020 r. jest zgodna z prawem, a skarga kasacyjna dotycząca przedawnienia i wysokości opłaty jest niezasadna.

Naczelny Sąd Administracyjny, oddalając skargę kasacyjną, potwierdził, że Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny nie pozostawał w bezczynności, ponieważ dostarczył stosowne odpowiedzi w zakresie pytań będących informacją publiczną, działając zgodnie z ustawą o dostępie do informacji publicznej. Skarga nie wykazała uchybień uzasadniających jej uwzględnienie.

Skarga kasacyjna od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w sprawie wywłaszczenia nieruchomości i ustalenia odszkodowania jest niezasadna i podlega oddaleniu na podstawie art. 184 p.p.s.a, z uwagi na niespełnienie wymogów formalnych skargi kasacyjnej.

Osoby przebywające w Polsce są obowiązane do poddawania się obowiązkowym szczepieniom ochronnym, a brak wskazania w skardze kasacyjnej istotnego wpływu naruszeń procesowych na wynik sprawy skutkuje jej oddaleniem.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że skarga kasacyjna nie wykazała rażącego naruszenia prawa przez decyzje SKO, nie dostrzegając przesłanek nieważnościowych decyzji z 2020 r. W związku z tym oddalił skargę kasacyjną jako bezzasadną, potwierdzając niezależność kontroli legalności decyzji środowiskowej z 2007 r. od uprzednich rozstrzygnięć w postępowaniu nadzwyczajnym.