W przypadku naruszenia przez organy obowiązku wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, sąd administracyjny ma prawo uchylić wydane orzeczenie, gdyż naruszenie zasad postępowania prowadzi do nieprawidłowego rozstrzygnięcia. Weryfikacja obecności marihuany powinna obejmować dodatkowe badanie kontrolne.

Ostateczne decyzje administracyjne dotyczące zatwierdzenia projektów wymiany gruntów, które nie obejmują przyznania ekwiwalentu, stanowią przeszkodę dla wydania nowych decyzji w tej materii, nawet jeśli te ostateczne decyzje zostały wydane z naruszeniem prawa.

NSA oddala skargę kasacyjną, podtrzymując wyrok WSA wskazujący na wadliwe uzasadnienie decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej z powodu tajemnicy przedsiębiorcy, podkreślając konieczność indywidualnej analizy takich zastrzeżeń.

Sąd administracyjny przyjął, że organ, udzielając odpowiedzi na pytania wnioskodawcy w zakresie, jaki wynika z jego kompetencji ustawowych, działał w zgodzie z przepisami ustawy o dostępie do informacji publicznej, przez co jego postępowanie nie nosiło znamion bezczynności.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że decyzja o przyznaniu płatności bezpośrednich R.R. była wydana z naruszeniem prawa, dlatego utrzymuje się w mocy decyzję zobowiązującą do zwrotu środków przyznanych z tego tytułu. Brak podstaw prawnych do uznania przedawnienia roszczenia ani do przyjęcia dobrej wiary skarżącego.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, iż brak wykazania przez stronę interesu prawnego, o którym mowa w art. 73 § 2 KPA, uzasadnia odmowę wydania uwierzytelnionych odpisów dokumentów z akt administracyjnych.

Sąd kasacyjny potwierdził prawidłowość uznania przez sąd pierwszej instancji, że organ nie pozostawał w bezczynności, udzielając odpowiedzi w ramach ustawy o dostępie do informacji publicznej. Skarga kasacyjna została oddalona jako nieskuteczna.

Udostępnianie obiektów budowlanych przewoźnikom kolejowym w kontekście zwolnienia podatkowego należy rozumieć według regulacji praw nie tylko jako fizyczne oddanie infrastruktury, lecz także poprzez ustawowe świadczenie usług, co wymaga dogłębnego badania stanu faktycznego przez organ podatkowy.

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, że w przypadku wniosku o umorzenie postępowania egzekucyjnego, organ administracyjny nie jest zobowiązany do badania umorzenia fakultatywnego, jeżeli wniosek ten nie wskazuje okoliczności odpowiadających przesłankom art. 59 § 2 u.p.e.a.

W razie samowolnej zmiany sposobu użytkowania budynku, kluczowe jest ustalenie, czy doszło do zmiany warunków użytkowania w kontekście art. 71 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego. Organy muszą uwzględnić wpływ na lokalne zagospodarowanie przestrzenne.

Do obszaru kolejowego mogą być zaliczone wyłącznie obiekty budowlane związane z obsługą ruchu kolejowego. W przedmiotowej sprawie nie dopuszcza się budowli niezwiązanych z zarządzaniem linią kolejową, co uzasadnia oddalenie skargi kasacyjnej jako niezasadnej.

NSA uchylił wyrok WSA oraz decyzje administracyjne, wzywając do ponownego badania, czy nieruchomość była faktycznie zajęta pod drogę publiczną przed 31 grudnia 1998 r., wskazując na proceduralne uchybienia w ustaleniu stanu faktycznego.

Skarga kasacyjna jest bezzasadna, gdyż zaskarżona uchwała Zarządu Powiatu Białostockiego została wydana bez podstawy prawnej wymaganej do sprzedaży nieruchomości w trybie bezprzetargowym na rzecz Funduszu, który nie spełniał przesłanek działalności leczniczej oraz nie posiadał ustawowego uprawnienia do nabycia nieruchomości.

Uzasadnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego narusza art. 141 § 4 p.p.s.a. poprzez brak wystarczającej analizy stanu faktycznego i niepełne rozważenie umów, co uniemożliwia kontrolę instancyjną, skutkując uchyleniem wyroku i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że wadliwe doręczenie decyzji podatkowej niepełnoletniemu nie stanowi podstawy do stwierdzenia jej nieważności, o ile decyzja ta nie wywołała negatywnych skutków procesowych dla strony; różnorodność poglądów w kwestii doręczeń wyklucza uznanie naruszenia prawa za rażące.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że umorzenie nienależnie pobranej renty wymaga wystąpienia ważnego interesu zobowiązanego, który nie został wykazany przez skarżącego. Możliwości płatnicze i warunki osobiste wnioskodawcy nie spełniają przesłanek umorzenia, potwierdzając zasadność odmowy organu.

Samo przeznaczenie nieruchomości w planie miejscowym pod drogę oraz ulokowanie w pasie drogowym uniemożliwia jej zwrot wywłaszczonemu, o ile nieruchomość służy realizacji celu publicznego - budowy drogi (art. 137 ustawy o gospodarce nieruchomościami).

NSA stwierdził, iż należy uchylić wyrok WSA oraz ponownie przeanalizować sprawę, uwzględniając ustalenia z postępowania karnego, celem kompleksowej oceny kwestii dobrej wiary skarżącego oraz prawidłowości procedur dowodowych w postępowaniu podatkowym.

W sprawie o sygn. akt II FPS 3/25 przyjęto, iż nowe okoliczności faktyczne lub dowody mogą stanowić podstawę wznowienia postępowania, nawet jeśli były znane stronie podczas postępowania podatkowego, ale strona ich nie powołała. NSA uznał, że pojęcie "nowe" odnosi się do stanu wiedzy organu.

W postępowaniu kasacyjnym sąd ocenia prawidłowość zastosowania przepisów prawa procesowego przez sąd pierwszej instancji, uwzględniając wytyczne wcześniejszych wyroków, i może oddalić skargę kasacyjną, jeżeli zarzucane naruszenia nie miały wpływu na wynik sprawy.

Skarga na przewlekłość postępowania dyscyplinarnego funkcjonariusza Straży Granicznej jest dopuszczalna w sytuacjach określonych prawem, a sądy administracyjne mogą sprawować kontrolę nad przebiegiem takich postępowań w zakresie zarzutów przewlekłości.

Naczelny Sąd Administracyjny, uwzględniając zakres skargi kasacyjnej, oddalił skargę, uznając brak błędów w wykładni norm materialnych przez WSA oraz stwierdzając niedopuszczalność dalszej rewizji kwestii faktycznych w związku z ich niekwestionowaniem w postępowaniu kasacyjnym.

Za "jedną inwestycję mieszkaniową" uznaje się jedno przedsięwzięcie związane z nabyciem lub budową konkretnego obiektu mieszkaniowego, stanowiącego jednorodną, niepodzielną całość, a nie zespół różnych działań, nawet jeśli mają wspólny cel mieszkaniowy dla tego samego gospodarstwa domowego.

Powierzenie obowiązków służbowych na innym stanowisku funkcjonariusza Straży Granicznej na czas określony w ramach uznania administracyjnego podlega ograniczonej kontroli sądowej, obejmującej badanie zgodności z prawem i zasadność podstaw decyzyjnych, lecz nie ingeruje w ocenę polityki kadrowej organu.