Zespół Sportowy, wykonując zadania publiczne, jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej obejmującej wpływy i wydatki związane z realizacją zadań statutowych, a brak odpowiedzi na wniosek uprawnia do uznania bezczynności w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej.
Skarżący nie posiada interesu prawnego w sprawie o zwrot kwot zabezpieczonych na majątku spółki, ponieważ nie spełnia wymogów strony postępowania administracyjnego zgodnie z art. 61a § 1 k.p.a., co skutkuje oddaleniem skargi kasacyjnej.
Sąd administracyjny, orzekając w niniejszej sprawie, uznaje za zgodne z prawem wydanie decyzji o zwrocie środków przyznanych na ochronę miejsc pracy w przypadku niezłożenia w terminie kompletnego rozliczenia dofinansowania, podlegającym obowiązkowi zwrotu w całości.
Decyzja organu administracji podatkowej o umorzeniu postępowania odwoławczego na skutek wygaśnięcia decyzji zabezpieczającej jest bezzasadna, jeśli decyzja ta wywiera dalsze skutki prawne, podlegające kontroli sądowej. Skutki te uzasadniają prawo do sądowej oceny i nie mogą stanowić podstawy do umorzenia postępowania.
Organ odwoławczy umarzający postępowanie, mimo wygaśnięcia decyzji zabezpieczającej, winien merytorycznie ocenić jej zgodność z prawem, co otwiera drogę do sądowej kontroli legalności tego aktu, zgodnie z art. 45 Konstytucji RP.
Silosy cementu i klinkieru, wraz z urządzeniami towarzyszącymi, kwalifikują się jako budowle dla celów podatku od nieruchomości, ponieważ ich kluczowym parametrem technicznym jest pojemność, nie zaś powierzchnia użytkowa, zgodnie z uchwałą NSA III FPS 1/21.
Art. 100d u.o.p. stosuje się do wszystkich cudzoziemców, lecz jego przedłużone obowiązywanie po lipcu 2024 r. narusza zasadę proporcjonalności z art. 45 ust. 1 Konstytucji RP, co uzasadnia ochronę przed bezczynnością organów.
Silosy na cement, jeżeli ich zasadniczym parametrem jest pojemność, klasyfikowane są jako budowle w rozumieniu przepisów ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, nawet jeśli spełniają cechy budynków, ze względu na specyficzne cele gospodarcze i techniczne parametry.
Niedochowanie przez podatnika należytej staranności przy dokonywaniu transakcji może uzasadniać zakwestionowanie prawa do odliczenia podatku naliczonego, mimo że zachowanie to nie wypełnia przesłanek odpowiedzialności karnej skarbowej.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że oddalenie skargi kasacyjnej spółki Z. sp. z o.o. na bezczynność Wojewody Mazowieckiego było zasadne, gdyż odnosiła się ona do postępowania, które nie miało miejsca, co wyklucza przewlekłość lub bezczynność organu.
Uchwała Zarządu Powiatu [...] o powołaniu radnych i członków Zarządu Powiatu do komisji konkursowej na stanowisko dyrektora szkoły narusza art. 63 ust. 14 ustawy Prawo oświatowe. Przepisy te wykluczają udział członków organu stanowiącego, jako przedstawicieli organu prowadzącego tę szkołę.
Obiekty budowlane, takie jak silosy, powinny być kwalifikowane jako budowle, gdy zasadniczym parametrem decydującym jest ich pojemność, a nie powierzchnia użytkowa, co wpływa na opodatkowanie podatkiem od nieruchomości.
Silosy cementów i tuneli pod nimi sklasyfikowane jako budowle, nie budynki, z uwagi na zasadnicze cechy techniczne i funkcjonalne, które wskazują na pojemność jako parametr decydujący, nie powierzchnię użytkową, zgodnie z ustaleniami Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Podatnik, który nie spełnia należytych standardów weryfikacyjnych wobec kontrahentów i nabywa faktury VAT nieodzwierciedlające rzeczywistych transakcji, nie jest uprawniony do odliczenia podatku naliczonego. Instrumentalne wszczęcie postępowania karnoskarbowego nie występuje, gdy prowadzi ono do aktu oskarżenia.
Art. 37at ust. 8 ustawy Prawo farmaceutyczne nie może stanowić samoistnej podstawy do żądania dokumentacji poza ramami inspekcji lub kontroli, co oznacza, że nałożenie kary na przedsiębiorcę na tej podstawie jest nieuzasadnione.
Brak złożenia wniosku o dofinansowanie w odpowiednim terminie, gdy spełnione są pozostałe przesłanki uzyskania pomocy, świadczy o tym, że pomoc nie była konieczna, co uzasadnia oddalenie skargi kasacyjnej.
Brak złożenia wniosku o dofinansowanie w ustawowym terminie prawidłowo skutkuje odmową przyznania dofinansowania; zasady określone w rozporządzeniu nr 651/2014 są wiążące i prawidłowo zastosowane przez organ i sądy administracyjne.
Brak złożenia wniosku w terminie przez pracodawcę niepełnosprawnych wyklucza przyznanie dofinansowania, jako że nie spełnia warunków unijnych i krajowych, uzasadniających celowość takiej pomocy publicznej.
Nieusunięcie braków formalnych wniosku w terminie wyznaczonym na mocy art. 64 § 2 k.p.a. skutkuje pozostawieniem wniosku bez rozpoznania, a organ administracji ma prawo nie zawieszać postępowania, kierując się własnym uznaniem w ramach uznania administracyjnego.
W przypadku zaskarżenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, sąd administracyjny musi wyczerpująco ustalić stan faktyczny, zwłaszcza dotyczący klas bonitacyjnych gruntów, które uzasadniają planistyczne ograniczenia zabudowy.
Węzeł betoniarski, uznany za jedną złożoną budowlę, podlega opodatkowaniu jako wolnostojące urządzenie techniczne, nie zaś jako budynek, ze względu na jego trwałe związanie z gruntem oraz funkcjonalność jako jeden przedmiot materialny.
Przepis art. 37at ust. 8 ustawy Prawo farmaceutyczne nie upoważnia organu do żądania dokumentacji poza inspekcją lub kontrolą. Wprowadzanie wyjątków od zasady wolności gospodarczej wymaga podstawy prawnej, której brak uzasadnia umorzenie postępowania administracyjnego karygodnego.
Dofinansowanie wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych, wynikające z ustawy o rehabilitacji, wymaga zgodności z regulacjami unijnymi, w szczególności z rozporządzeniem nr 651/2014. Brak złożenia wniosku w terminie wskazuje na brak konieczności pomocy, zgodnie z celami pomocy publicznej.
Terminowe złożenie wniosku o dofinansowanie wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych jest warunkiem sine qua non przyznania tej pomocy, a decyzje organów są zgodne z prawem, jeśli opierają się na unijnych regulacjach motywujących zatrudnianie osób niepełnosprawnych.