Solidarną odpowiedzialność członków zarządu spółki z o.o. za zaległości podatkowe tej spółki można orzec, gdy egzekucja z majątku spółki jest bezskuteczna, chyba że członek zarządu wykaże, że we właściwym czasie zgłoszono wniosek o upadłość lub że niezłożenie było niezawinione (art. 116 o.p.).

Zaświadczenie o samodzielności lokalu może być wydane, gdy zgodność jego przeznaczenia z pozwoleniem na budowę i użytkowanie zostaje wykazana, a obowiązujące ustalenia planistyczne nie wykluczają przyznania samodzielności lokalu, pomimo wewnętrznych sprzeczności dokumentacji.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że istniejąca rozbieżność w dokumentacji nie stanowiła podstawy do odmowy wydania zaświadczenia o samodzielności lokalu o funkcji apartamentu mieszkalnego, zgodnie z art. 2 ust. 1a ustawy o własności lokali.

Dla skutecznego zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego w oparciu o art. 70 § 6 pkt 1 Ordynacji podatkowej, nie jest wymagane przekształcenie postępowania karnego skarbowego w fazę ad personam. Uczestnictwo w oszustwie VAT eliminowało prawo do odliczenia podatku.

W przypadku marynarzy pracujących na statkach eksploatowanych przez norweskie przedsiębiorstwo, rezygnacja z opodatkowania tych dochodów w Norwegii nie oznacza braku możliwości zastosowania ulgi abolicyjnej w Polsce, gdyż Konwencja oraz u.p.d.o.f. wspierają takie rozwiązanie.

Jeżeli samoistny posiadacz dokonuje wszystkich czynności charakterystycznych dla właściciela, z wyłączeniem wpływu innych współwłaścicieli, to zgodnie z art. 3 ust. 3 u.p.o.l., obowiązek podatkowy od nieruchomości spoczywa na nim wyłącznie.

Naczelny Sąd Administracyjny, w świetle prawa materialnego dotyczącego specustawy drogowej, nie uznaje przymiotu strony dla cesjonariusza wierzytelności odszkodowawczej z tytułu przelewu, zgodnie z art. 12 ust. 4f, potwierdzając zakreślony krąg uprawnionych jako wyczerpujący.

W postępowaniu legalizacyjnym interes prawny strony może wynikać z norm prawa cywilnego, a organ nadzoru budowlanego winien przeanalizować potencjalny wpływ inwestycji na sąsiednie nieruchomości, niezależnie od ich bezpośredniego sąsiedztwa.

Nałożenie środków karnych bez określenia ich czasookresu obowiązywania stanowi rażące naruszenie prawa materialnego, co uzasadnia uchylenie orzeczenia w tej części i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Koszt uzyskania przychodu z dobrowolnego umorzenia akcji objętych w wyniku przekształcenia spółki z o.o. w spółkę akcyjną stanowi wartość bilansowa majątku przekształcanej spółki z o.o. na dzień przekształcenia, a nie wydatki poniesione na pierwotne objęcie udziałów.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż organ podatkowy naruszył art. 121 O.p., błędnie formułując pouczenie o uzupełnieniu braków formalnych; nienależycie wyjaśniając wymagania formalne podpisania dokumentu elektronicznego.

Przychody z obrotu nieruchomościami, generowane przez podatnika w sposób zorganizowany, ciągły i zarobkowy, pochodziły z pozarolniczej działalności gospodarczej. Aktywność ta nie wchodziła w zakres zarządu majątkiem osobistym, co wykluczało zakwalifikowanie jej jako odpłatnego zbycia nieruchomości.

Sąd stwierdził, że przyznanie płatności dla obszarów z ograniczeniami jest niezasadne, gdyż gospodarstwa rolników stworzyły sztuczne warunki w celu uzyskania nienależnych korzyści finansowych. Oddalenie skargi kasacyjnej nastąpiło z powodu braku skutecznego podważenia ustaleń faktycznych w niniejszej sprawie.

Skarga kasacyjna na decyzję oddalającą przyznanie płatności dla obszarów z ograniczeniami została oddalona. Wystarczające uzasadnienie implikuje prawidłowość działań administracyjnych i sądowych, uwzględniając wiążące wcześniej wydane oceny prawne sądu.

Odpowiedzialność członka zarządu za zaległości podatkowe spółki zachodzi, gdy nie zgłosi on wniosku o ogłoszenie upadłości we właściwym czasie, a egzekucja z majątku spółki jest bezskuteczna, zgodnie z art. 116 o.p.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną dotyczącą zasadności zwrotu dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem, podtrzymując decyzje organów administracyjnych i Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Oddalenie skargi kasacyjnej w sprawie ustalenia sztucznych warunków podziału gospodarstwa dla uzyskania płatności rolnych, przy stwierdzeniu prawidłowości działania organu administracji i sądu I instancji.

Decyzja organu odwoławczego podjęta na podstawie art. 138 § 2 K.p.a. była prawidłowa. Przewidziana rozbiórka reklam trwale związanych z gruntem wymagała pozwolenia na budowę, co determinuje specyficzne wymogi postępowania legalizacyjnego zgodnie z art. 48 P.b.

Zakaz lokalizacji wolnostojących masztów antenowych, określony w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, jest zgodny z prawem, o ile służy ochronie środowiska i przyrody oraz nie uniemożliwia lokowania niezbędnych urządzeń telekomunikacyjnych w obszarze planu.

Grunty zamkniętego składowiska odpadów, mimo zakończenia rekultywacji, podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości, ponieważ są związane z działalnością gospodarczą, obejmującą fazę poeksploatacyjną, w tym monitoring i nadzór.

Członek zarządu spółki, którego egzekucja zaległości podatkowych okazała się bezskuteczna, odpowiada za te zaległości, jeśli nie wykazał, że zgłoszono wniosek o ogłoszenie upadłości we właściwym czasie lub, że niemożność zgłoszenia wynikała z przyczyn niezależnych.

Nowe dowody ujawnione po wydaniu decyzji nie mogą stanowić podstawy wznowienia postępowania administracyjnego, jeśli nie są istotne dla sprawy. Brak spełnienia przesłanki z art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a. wyłącza możliwość uchylenia decyzji ostatecznej dotyczącej rozbiórki budynku.

Pojęcie obszaru oddziaływania obiektu budowlanego należy rozumieć jako potencjalne ograniczenia powodowane przez inwestycję na sąsiadujące działki, które muszą mieć realny i określony charakter, zgodnie z przepisami prawnymi. Potencjalne oddziaływania nie mogą być przyjmowane, jeśli nie wprowadzają rzeczywistych ograniczeń, co jest wymagane dla przyznania statusu strony w postępowaniu budowlanym.

Skarżąca Z. sp. z o.o., nie dochowując należytej staranności w transakcjach zakupu paliwa, świadomie brała udział w oszustwie podatkowym, co skutkowało błędnym brakiem opodatkowania usług transportowych krajowych. Skarga kasacyjna została oddalona, podtrzymując stanowisko odrzucenia prawa do odliczenia VAT związanego z transakcjami paliwowymi.