Sąd administracyjny nie jest uprawniony do weryfikacji medycznych ustaleń komisji lekarskiej o kategorii zdolności do służby wojskowej; kontrola sądu koncentruje się na prawidłowości zastosowania przepisów procesowych i materialnych.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że termin uważa się za zachowany w przypadku nadania wniosku w polskiej placówce pocztowej, na podstawie art. 57 § 5 pkt 2 k.p.a., co oznacza, że regulacja rozporządzenia ARiMR w zakresie daty wpływu do biura nie spełnia wymogów konstytucyjnej delegacji ustawowej.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego niekompletny materiał dowodowy dotyczący funkcji zabudowy wykluczał możliwość uznania warsztatu samochodowego za zgodny z zasadą dobrego sąsiedztwa, co skutkowało uchyleniem orzeczeń organów II instancji i WSA oraz przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania.

Skarga kasacyjna nie spełnia wymogów formalnych, a Komisja słusznie uchyliła decyzję odszkodowawczą z uwagi na istotne braki w ustaleniach faktycznych dotyczące możliwości władania nieruchomością.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że brak miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie wyłącza możliwości ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie elektrowni fotowoltaicznej. Zostało to potwierdzone wykładnią przepisów u.p.z.p. jako pozwalających na takie rozstrzygnięcie.

Ograniczenia w planie zagospodarowania przestrzennego mające na celu cele publiczne w zakresie oświaty mogą być uznane za uzasadnione, jeśli nie przekraczają dopuszczalnych granic władztwa planistycznego gminy.

W przypadku braku inspekcji lub kontroli działalności gospodarczej niedopuszczalne jest stosowanie art. 37at ust. 8 Prawa farmaceutycznego jako podstawy do wezwania przedsiębiorcy o przekazanie dokumentów i nałożenia kary pieniężnej za jego niewykonanie.

Uchwała rady miejskiej zmieniająca statut miasta przez dodanie przepisów o zdalnym głosowaniu tajnym jest zgodna z prawem, o ile nie wykracza poza kompetencje określone w ustawach szczególnych, takich jak przepisy o COVID-19.

Odmowa zatwierdzenia wniosku o wypłatę zaliczki na poczet rekompensaty z przyczyn merytorycznych winna przybrać formę decyzji administracyjnej, co umożliwia wniesienie odwołania do organu wyższego stopnia.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza dopuszczalność wznowienia postępowania administracyjnego na podstawie nowych dowodów ujawnionych po wydaniu decyzji. Odrzuca zarzuty Grupy Producentów o błędne interpretacje prawa, potwierdzając legalność ograniczenia przyznanej pomocy finansowej i nałożenia kary za wprowadzenie organu w błąd.

Korzystanie z urlopu wychowawczego nie jest równoznaczne z rezygnacją z zatrudnienia na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych, przez co świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje osobom, które formalnie pozostają w stosunku pracy.

Były członek zarządu spółki ponosi solidarną odpowiedzialność za zwrot niewykorzystanych środków unijnych, gdyż spółka nie dopełniła obowiązku złożenia wniosku o upadłość we właściwym czasie, a wszczynającym odpowiedzialność był czas pełnienia funkcji przez członka zarządu.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skarga kasacyjna była bezzasadna oraz że spełnienie wymogu formalnego złożenia wniosku o płatność w terminie wyklucza naliczanie odsetek na gruncie art. 189 ust. 3 u.f.p., niezależnie od oceny instytucji zarządzającej.

Wyrok sądu wydany w składzie z udziałem sędziego powołanego przez KRS uformowaną zgodnie z ustawą z 2017 r., w sposób wadliwy proceduralnie, narusza standardy niezawisłości i bezstronności sądu, co stanowi podstawę bezwzględnej przyczyny odwoławczej.

Wnioski o przyznanie dotacji oświatowej muszą spełniać wymóg podpisu własnoręcznego, a niekompletność dokumentów formalnych skutkuje odmową przyznania dotacji, niezależnie od późniejszego uzupełnienia. Czynności z zakresu udzielania dotacji nie zawsze wymagają zakończenia decyzją administracyjną.

Uchwała rady gminy w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego musi być zgodna z ustaleniami obowiązującego Studium, a jej niezgodność stanowi istotne naruszenie zasad sporządzania planu skutkujące stwierdzeniem nieważności uchwały.

Zgłoszone przez skarżącego kasacyjnie zarzuty naruszenia prawa materialnego i procesowego są bezzasadne. Inwestycja, której dotyczy spór, jest zgodna z wymogami obowiązującego prawa oraz miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Instalacje radiokomunikacyjne, po zmianach z 5 maja 2022 r., nie wymagają decyzji środowiskowej do wydania decyzji lokalizacyjnej. Sąd stwierdził, że organy odwoławcze właściwie zastosowały stan prawny obowiązujący w dacie orzekania.

W sytuacji utraty tytułu prawnego przez inwestora, skierowanie do niego decyzji o rozbiórce obiektu nie stanowi rażącego naruszenia prawa, lecz wymaga wyjaśnienia i uwzględnienia aktualnego stanu faktycznego, dla zapewnienia jej wykonalności.

Skarżący, wykonując usługę przewozu drogowego, spełniał przesłanki administracyjnego deliktu określonego w ustawie o transporcie drogowym. Nałożona kara pieniężna była zgodna z przepisami, a skarga kasacyjna nie zawierała uzasadnionych podstaw do uwzględnienia.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że Wojewoda Dolnośląski pozostawał w bezczynności w zakresie rozpoznania wniosku o pobyt czasowy, nie była to jednak bezczynność rażąca, nakazał załatwienie sprawy w terminie 2 miesięcy.

W przypadku obowiązku rozbiórki, adresat decyzji administracyjnej musi być ustalony w oparciu o dokładne znanie stanu faktycznego, a brak takiego ustalenia stanowi uchybienie proceduralne, nie jednak rażące naruszenie prawa.

NSA potwierdził legalność stosowania przepisów dot. zobowiązań podatkowych z tytułu dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach po wyroku TK, uznając działania organów podatkowych za zgodne z prawem i zasadami proceduralnymi dwuinstancyjności.

Umieszczenie w zakładzie psychiatrycznym na podstawie nieprawomocnego postanowienia