Złożenie zarzutów na obowiązek szczepień ochronnych oraz postępowanie egzekucyjne nie znalazło usprawiedliwienia prawnego w świetle obowiązujących przepisów, a wyrok TK z dnia 9 maja 2023 r. nie znosi obowiązku szczepień, lecz jedynie modyfikuje formę jego nakładania.

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, że uchybienie terminu załatwienia sprawy przez organ, w sytuacji prawem określonym obowiązku zakończenia postępowania rozstrzygnięciem, stanowi bezczynność, którą należy uwzględnić jako podstawę do skargi administracyjnej.

Użycie przymiotnika "wiejski" w nazwie produktu nie narusza przepisów o jakości handlowej żywności, jeśli konsumenci są świadomi charakteru i składu produktu, nawet gdy ten jest odpieczonym półproduktem, zatem zalecenia pokontrolne Inspektora były niezasadne.

Posiadanie przymiotu strony w postępowaniu administracyjnym nie jest ściśle zależne od realnego naruszenia prawa, lecz może wynikać z potrzeby ustalenia oddziaływania inwestycji, nawet potencjalnie, zgodnie z art. 28 Prawa budowlanego.

Organ administracji publicznej, wykazujący się bezczynnością w rozpoznaniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej, nie może zaniechać wydania decyzji administracyjnej o odmowie jej udzielenia z powołaniem się na nadużycie prawa. Wymaga to oceny uzasadnienia faktycznego i prawnego w formie decyzji.

Odszkodowanie za zerwanie umowy sportowej, należne polskiemu rezydentowi, nie może być kwalifikowane jako przychód z innych źródeł, dopóki nie zostanie wyjaśnione, czy jego opodatkowanie nie koliduje z umową o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Postępowanie dotyczące nałożenia kary pieniężnej za naruszenia ustawy SENT nie podlega ograniczeniom czasowym przewidzianym w art. 165b Ordynacji podatkowej, a kara pieniężna nałożona z tytułu naruszenia tej ustawy jest uzasadniona jej autonomicznymi regulacjami proceduralnymi i materialnymi.

W sytuacji, gdy spółka nabywa usługi umożliwiające korzystanie z parametrów takich jak moc obliczeniowa i pamięć, należy traktować te usługi jako użytkowanie urządzenia przemysłowego w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 1 updop, co rodzi obowiązek poboru podatku u źródła.

Nakaz usunięcia odpadów z działek M.S. jest zgodny z prawem, gdyż zgromadzone na nich odpady są odpadami zmieszanymi, niespełniającymi kryteriów odpadu przewidzianego do odzysku na potrzeby własne. Skarga kasacyjna oddalona.

Opierając się na art. 59 ust. 7 Prawa budowlanego, strona w postępowaniu w sprawie pozwolenia na użytkowanie to wyłącznie inwestor. Przymiot strony w postępowaniu o stwierdzenie nieważności takiej decyzji nie może być przyznany osobom trzecim, nawet w kontekście potencjalnych naruszeń ich interesów prawnych.

Zgodnie z prawem miejscowym, planowana budowa stacji bazowej na terenach zielonych ZP, jako terenach o funkcji rekreacyjnej i wypoczynkowej, pozostaje w sprzeczności z przeznaczeniem tych terenów, co stanowi istotną przeszkodę uniemożliwiającą realizację inwestycji.

Bezczynność organu administracyjnego w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy może być stwierdzona, jeżeli wniosek nie został załatwiony terminowo, mimo przeszkód regulowanych specjalnymi przepisami. NSA podtrzymuje wyrok WSA o rażącym naruszeniu prawa przez Wojewodę.

Oddalenie skargi kasacyjnej uzasadnione jest zgodnością z linią orzeczniczą, wedle której pojazdy z napędem hybrydowym powinny być opodatkowane preferencyjną stawką akcyzy 9,3%, gdy spełniają ustawowe wymagania co do napędu.

Prezes UKE, jako organ współdziałający, uzgadnia decyzje w zakresie zgodności z prawem telekomunikacyjnym, nie oceniając racjonalnego korzystania z nieruchomości ani zmniejszenia jej wartości, co leży w gestii Starosty.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że projekt budowlany pozostaje zgodny z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, nie naruszając norm wynikających z ustawy Prawo budowlane oraz jej przepisów wykonawczych, co skutkuje oddaleniem skargi kasacyjnej.

Skarga kasacyjna A.J. została oddalona z powodu braku zasadnych podstaw. NSA uznał, że odpowiedzialność podatkowa osoby trzeciej wynikała zgodnie z prawem z art. 115 § 1 Ordynacji podatkowej, a zarzuty proceduralne nie miały istotnego wpływu na wynik postępowania.

Odpowiedzialność członka zarządu spółki z o.o za zaległości podatkowe wymaga wykazania, że przez ponad 24 miesiące zobowiązania spółki przewyższały jej majątek. Brak takiego wykazania przez organ podatkowy znosi tę odpowiedzialność.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając, że Wojewódzki Sąd Administracyjny zasadnie uchylił uchwałę Komisji II stopnia, stwierdzając naruszenie przepisów postępowania administracyjnego przy ocenie egzaminu radcowskiego. Wskazano na konieczność uwzględnienia postępowania uproszczonego zgodnie z obowiązującym prawem.

Zasady oceniania egzaminów radcowskich przez komisję egzaminacyjną sądową podlegają ocenie sądowej tylko pod kątem zgodności z prawem, a nie ocenie merytorycznej pracy. Skarga musi wskazywać konkretne naruszenia procedur prawnych.

Zgłoszenie w systemie SENT nieprawidłowych danych dotyczących miejsca rozpoczęcia przewozu towarów stanowi naruszenie ustawy SENT podlegające karze pieniężnej, której nałożenie jest zgodne z zasadą proporcjonalności i prewencyjnym celem ustawy, a odstąpienie od kary wymaga wykazania ważnego interesu publicznego.

Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżony wyrok oraz decyzję w sprawie ustalenia nienależnie pobranej płatności z powodu istotnych uchybień w ocenie dowodu z opinii biegłego, wskazując na konieczność rzetelnej analizy zgodnej z przepisami prawa.

Wydana w dniu 26 sierpnia 2019 r. interpretacja indywidualna nie stanowi nowej okoliczności faktycznej uzasadniającej wznowienie postępowania sądowego o stwierdzenie nadpłaty podatku od nieruchomości. Skarga kasacyjna, oparta na błędnym przyjęciu tej przesłanki wznowieniowej, została oddalona.

Członek zarządu nie może być zwolniony z odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki, o ile nie złożył we właściwym czasie wniosku o ogłoszenie upadłości. Domniemanie niewypłacalności występuje, gdy spółka nie wykonuje zobowiązań przez ponad trzy miesiące, co stanowi podstawę odpowiedzialności (art. 116 § 1 pkt 1 lit. a o.p.).

Brak zasadności skargi kasacyjnej w sprawie dotyczącej przyznania i wyliczenia płatności ekologicznej nie jest wystarczającym powodem do jej uwzględnienia, jeśli nie wykazuje istotnych błędów w zastosowaniu prawa materialnego ani proceduralnego wpływającego na wynik sprawy.