Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że decyzje administracyjne dotyczące warunków zabudowy były zgodne z prawem, a spełnienie wymogów planistycznych uzasadniało planowaną zabudowę. Skarga kasacyjna została oddalona.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że działania beneficjenta skutkowały naruszeniem norm proceduralnych i zasad konkurencyjności, dlatego nieuzasadnione wydanie unijnych środków podlega zwrotowi, zgodnie z ustawą o finansach publicznych.

Wszczęcie postępowania karnego względem innego podmiotu, niezwiązanego bezpośrednio z zobowiązaniami podatnika, nie może skutkować zawieszeniem biegu terminu przedawnienia podatku dochodowego tego podatnika.

W przypadku oddalenia skargi kasacyjnej NSA stwierdza, że prawomocna decyzja wymiarowa uniemożliwia stwierdzenie nadpłaty podatku po upływie terminu przedawnienia, niezależnie od egzekucyjnej niemocy rozstrzygnięć sądowych.

Zastrzeżenie informacji publicznej ze względu na "tajemnicę przedsiębiorcy" jest zasadne, jeżeli organ wskazał na realne wartości gospodarcze chronionych danych, co zostało tu prawidłowo zrealizowane. NSA uchyla zaskarżony wyrok i oddala skargę, uznając decyzje organu za prawidłowe.

Postępowanie scaleniowe dotyczące działki nr 40/1, w świetle stwierdzenia nieważności decyzji z 1979 roku, było bezprzedmiotowe. Zmiany faktyczne uniemożliwiają prowadzenie go skutecznie, a rozstrzyganie go w ramach ingerencji w stan prawny byłoby sprzeczne z obowiązującymi regulacjami prawnymi.

Nie stanowi podstawy do stwierdzenia nieważności rażące naruszenie prawa proceduralnego, które może uzasadniać jedynie wznowienie postępowania, o ile nie zostały wykazane kwalifikowane wady decyzji dot. przejęcia gospodarstwa przez Skarb Państwa przed 1975 r.

Przychody uzyskane przez podatnika stanowią definitywne przysporzenie podlegające opodatkowaniu jako otrzymane pieniądze w rozumieniu art. 12 ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.p., jeżeli nie wykazano ich powiązania z działalnością operacyjną podatnika.

Wysokość odszkodowania za nieruchomość wywłaszczoną pod drogę publiczną winna być ustalana według stanu nieruchomości z dnia wskazanej ustawą z 13 października 1998 r., co determinuje sposób wykorzystania nieruchomości na tę datę, zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.

Zgłoszenie wyrobu medycznego, które pozostaje niekompletne i zawiera błędy formalne mimo dwukrotnego wezwania do uzupełnienia, może być uznane za niedokonane zgodnie z art. 63 ustawy o wyrobach medycznych. Rozbieżności w nazwie handlowej uniemożliwiają prawidłową identyfikację wyrobu, co uzasadnia decyzję o odmowie rejestracji.

Oddalenie skargi kasacyjnej potwierdza, że prawidłowe określenie podstawy opodatkowania wymaga dokładnego uwzględnienia specyfiki powierzchni użytkowej oraz kwalifikacji urządzeń budowlanych zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa podatkowego i budowlanego.

Brak przymiotu strony w postępowaniu o pozwolenie na budowę wyklucza możliwość wznowienia postępowania, chyba że wystąpi przesłanka prawna wpływająca na możliwości zabudowy nieruchomości sąsiedniej wynikająca z art. 28 ust. 2 u.p.b.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że I. Sp. z o.o. nie dochowała należytej staranności w realizacji WDT i nie wykazała zasadności stosowania stawki VAT 0%, co skutkuje utrzymaniem opodatkowania stawką krajową.

Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 lutego 2026 r. uznał, że skarga kasacyjna W. S.A. jest niezasadna. Wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 16 października 2019 r., sygn. C-189/18, nie wpłynął na decyzję ostateczną i nie stanowił podstawy do wznowienia postępowania zgodnie z art. 240 § 1 pkt 11 Ordynacji podatkowej.

Umowy o świadczenie wykładów mają charakter umowy o świadczenie usług, a nie dzieła, z uwagi na brak zindywidualizowanego rezultatu. Podlegają zatem regulacjom dotyczącym zlecenia, co skutkuje obowiązkiem ubezpieczeniowym.

Zarzut naruszenia prawa materialnego przez niezastosowanie przepisów wymaga wskazania właściwej normy prawnej oraz uzasadnienia, dlaczego winna stanowić podstawę rozstrzygnięcia. Skarga kasacyjna nie może zastępować zarzutu naruszenia przepisów postępowania, kwestionując ustalenia faktyczne.

Złożenie wniosku o umorzenie zaległości podatkowej nie wstrzymuje zastosowania regulacji o zaliczeniu nadpłaty na poczet tych zaległości; organ podatkowy działa zgodnie z art. 76 § 1 o.p., nie uwzględniając trudnej sytuacji materialnej podatnika.

Tajemnica przedsiębiorcy, jako przesłanka ograniczenia dostępu do informacji publicznej, obejmuje informacje mające wartość gospodarczą, które pozostają w poufności i ich ujawnienie mogłoby zaszkodzić interesom przedsiębiorcy. Skarga kasacyjna bez podstaw.

W sytuacji, gdy podatnik nie wykazał przyczyn niedochowania 6-miesięcznego terminu, przywrócenie terminu dla złożenia zgłoszenia podatkowego SD-Z2 nie jest możliwe pomimo występujących okoliczności pandemii COVID-19 i problemów zdrowotnych.

NSA oddala skargę kasacyjną T.F. z powodu braku przesłanek do umorzenia zaległości podatkowych. Organy prawidłowo zastosowały uznanie administracyjne, a brak zmiany decyzji nie narusza przepisów prawa podatkowego.

Zabezpieczenie zobowiązań podatkowych może być zastosowane, gdy istnieje uzasadniona obawa ich niewykonania, oparta na obiektywnych przesłankach. Należytu udokumentowane dowody nieprawidłowości podatkowych oraz brak majątku uprawdopodabniają możliwość niewykonania zobowiązań, co zasadnia decyzję o zabezpieczeniu.

Dla wydania decyzji o warunkach zabudowy jest niezbędne zapewnienie realnej i technicznie możliwej infrastruktury podłączeniowej, co winno być potwierdzone stosowną umową lub gwarancją od gestorów sieci, zgodnie z art. 61 ust. 5 u.p.z.p.; ich brak uzasadnia oddalenie skargi.

Osoba, która pobrała nienależnie świadczenie rodzinne, wskutek niezgłoszenia zmiany sytuacji dochodowej mimo obowiązku jej zgłoszenia, jest zobowiązana do jego zwrotu wraz z odsetkami ustawowymi. Przedmiotowe pouczenie musi być jasne i zrozumiałe dla adresata.

Decyzje środowiskowe utrzymane w mocy przez WSA oraz NSA są zgodne z przepisami u.i.o.ś., spełniając wymogi formalne i materialne, w tym w zakresie racjonalności wariantów przedsięwzięcia. Obowiązek zapewnienia jakości akustycznej wzdłuż dróg publicznych spoczywa na zarządcy drogi, a nie na inwestorze."