Przetwarzanie danych osobowych w trybie art. 65 § 1 k.p.a. jest zwolnione z obowiązku informacyjnego z art. 14 RODO, gdy przetwarzanie wynika z przepisów prawa państwowego, które przewidują mechanizmy zapewniające ochronę interesów osoby, której dane dotyczą.

NSA utrzymuje w mocy wyrok WSA w Gliwicach, uznając, że skarga kasacyjna nie wykazuje istotnych wad postępowania ani błędów w ustaleniach faktycznych i materialnoprawnych, które mogłyby skutkować uchyleniem orzeczenia.

Praktyki w zakresie udostępniania dokumentacji medycznej, zarówno w kontekście opłat, jak i ograniczeń czasowych, mogą naruszać zbiorowe prawa pacjentów, jeżeli prowadzą do ich ograniczenia lub negacji, co uzasadnia oddalenie skargi kasacyjnej na podstawie art. 59 ust. 1 ustawy o prawach pacjenta.

Informacje zawarte w dokumentach orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego podlegają udostępnieniu zgodnie z ustawą o organizacji Trybunału, a nie ustawą o dostępie do informacji publicznej, co wyklucza stosowanie tej drugiej w zakresie określonym przez uregulowania szczególne.

Bezczynność Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych w rozpoznaniu skargi na przetwarzanie danych osobowych stanowi rażące naruszenie prawa, jeśli przekroczenie terminów jest oczywiste i nieuzasadnione, niemniej wymierzenie grzywny lub sumy pieniężnej zależy od oceny sądu i nie jest obligatoryjne nawet przy rażącej bezczynności.

Termin zapłaty ryczałtu od zaliczek na poczet dywidendy powinien być liczony od roku następującego po roku podatkowym, w którym dokonano wypłaty, zgodnie z zasadą in dubio pro tributario.

Przepis art. 92a ust. 10 ustawy o transporcie drogowym wyłącza podwójne karanie administracyjne jedynie w przypadku identyczności znamion czynu objętego różnymi załącznikami ustawy, co w analizowanej sprawie nie miało miejsca.

Na skutek skargi kasacyjnej T. B. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że wykonywanie przewozu drogowego bez wymaganej licencji na przewóz okazjonalny oraz niespełnienie wymogów przewozu nie znoszą obowiązku nałożenia kary pieniężnej.

Linia elektroenergetyczna powstała prawdopodobnie zgodnie z przepisami - nie stanowi samowoli budowlanej. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, potwierdzając legalność działań budowlanych zgodnie z uznanymi dowodami pośrednimi.

Podział nieruchomości mający na celu jej późniejszą sprzedaż nie musi oznaczać działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu VAT, o ile sprzedaż nie wykazuje cech profesjonalnych i zorganizowanych działań gospodarczych.

Członek zarządu nie odpowiada za zaległości podatkowe spółki, jeśli zgłoszono wniosek o upadłość w "właściwym czasie", bądź jeśli brak zgłoszenia wniosku jest niezawiniony. NSA uchyla wyrok WSA z uwagi na błędne ustalenia dotyczące właściwego czasu zgłoszenia upadłości.

Złożenie korekt deklaracji VAT przez podatnika po kontroli nie wyklucza możliwości ustalenia dodatkowego zobowiązania podatkowego. Sankcja VAT zgodna z art. 112b ustawy o VAT, jako środek prewencyjny, może być stosowana w zgodzie z celem Dyrektywy VAT. Sąd potwierdza prawidłowość rozstrzygnięcia I instancji.

Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok WSA w Warszawie, podtrzymując obciążenie kosztami postępowania stronę inicjującą klasyfikację gruntów, uznając weryfikację kosztów przez organy administracyjne za zgodną z prawnymi przesłankami.

Sąd potwierdził, że w przypadku postępowania w trybie art. 73 ustawy z dnia 13 października 1998 r., na wnioskodawcy spoczywa obowiązek wykazania spełnienia przesłanek nabycia własności nieruchomości przez przedstawienie stosownych dowodów. Brak takich dowodów uniemożliwia pozytywne rozstrzygnięcie.

Zawieszenie biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego w wyniku wszczęcia postępowania karnego skarbowego było skuteczne; jednakże organy podatkowe zobowiązane są do rzetelnej analizy materiału dowodowego przy ocenie kosztów uzyskania przychodu, uwzględniając całość zebranego materiału i usuwając sprzeczności w zeznaniach świadków.

Nieruchomości związane z działalnością gospodarczą, które nie spełniają warunków faktycznego udostępnienia jako infrastruktura kolejowa, nie korzystają z podatkowego zwolnienia. Status dróg publicznych musi być formalnie i materialnie uzasadniony na etapie postępowania, aby uzyskać wyłączenie z opodatkowania.

NSA uznaje, że przewóz pojazdem bez licencji na transport okazjonalny, w sytuacji gdy licencja na taksówkę jest nieważna, nie spełnia kryteriów legalności i uzasadnia karę pieniężną.

Opinia kuratora o likwidacji szkoły musi opierać się na przepisach prawa, a brak zawiadomienia rodzica o ograniczonej władzy rodzicielskiej nie stanowi istotnego naruszenia w warunkach spełnionych prawnie.

Automatyczne odstępstwo od stosowania sankcji VAT z art. 112b u.p.t.u. na rzecz podmiotów w upadłości, mimo wystąpienia nieprawidłowości podatkowych, jest niezgodne z zasadą równości i proporcjonalności, gdyż sankcje mogą być uzasadnione skalą i charakterem uchybień.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Zarządu Województwa Wielkopolskiego uznając, iż ocena organu nie uwzględniała zasady proporcjonalności w kontekście realizacji umowy finansowanej z funduszy unijnych w czasie pandemii COVID-19.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną B. Sp. z o.o. podtrzymując decyzję o zwrocie nienależnego dofinansowania, z uwagi na ustalenia dotyczące braku spełnienia warunków zatrudnienia wymaganych dla tego dofinansowania oraz nieuiszczenia składek na ubezpieczenia z tytułu zatrudnienia.

Zawarcie umowy o rozłożeniu na raty składek ZUS modyfikuje terminy wymagalności tych składek, eliminując ich zaległość, co wyłącza przesłanki uniemożliwiające uzyskanie dofinansowania do wynagrodzenia pracowników niepełnosprawnych.

W postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej o wywłaszczeniu, brak interesu prawnego następcy prawnego skutkuje umorzeniem postępowania. Interes prawny wynika z posiadania przymiotu strony, co odnosi się do pierwotnego statusu własnościowego.

NSA oddalił skargę kasacyjną, uznając, że ustalenie obszaru oddziaływania obiektu jest kluczowe dla określenia stron postępowania o pozwolenie na budowę; wojewoda zasadnie wymagał uzupełnienia materiału dowodowego. Przesłanką wznowienia była prawidłowa identyfikacja stron w kontekście ograniczeń w zabudowie.