W postępowaniu dotyczącym dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach ciężar dowodu spoczywa na podatniku, a jego twierdzenia wymagają stosownego uprawdopodobnienia, aby uznane zostały legalne źródła pokrycia wydatków.

Brak usprawiedliwionych podstaw w skardze kasacyjnej do uchylenia decyzji organu i wyroku WSA utrzymujących karę pieniężną; odpowiedzialność w transporcie drogowym ma charakter obiektywny. Zgłoszone okoliczności nie wykazały wpływu Covid-19 na zasadne zastosowanie przesłanek egzoneracyjnych.

Faktury wystawione przez A. K. na rzecz T. sp. z o.o. sp. k. dotyczące usług budowlanych nie odzwierciedlają rzeczywistych zdarzeń gospodarczych, co wyklucza możliwość obniżania podatku należnego o kwotę podatku naliczonego na ich podstawie.

Skarga kasacyjna podlega oddaleniu jako niezasadna, gdyż w rozpoznawanej sprawie nie wykazano podstaw do odstąpienia od nałożenia kary za naruszenia przepisów o transporcie drogowym, a argumenty podnoszone w skardze nie podważają zgodności z prawem decyzji GITD ani wyroku sądu I instancji.

W przypadku, gdy postępowanie upadłościowe spółki kapitałowej potwierdza jej niewypłacalność, można uznać egzekucję majątku spółki za bezskuteczną w rozumieniu art. 116 § 1 o.p., co uzasadnia odpowiedzialność członka zarządu za jej zobowiązania podatkowe.

Zastosowanie klauzuli przeciwko unikaniu opodatkowania odnosi się do korzyści podatkowych uzyskanych po wejściu w życie nowych regulacji prawnych, niezależnie od wcześniejszego momentu dokonania działań prowadzących do tych korzyści.

Skarga kasacyjna nie zdołała wykazać naruszeń, które uniemożliwiłyby kontrolę legalności decyzji o ustaleniu warunków zabudowy. Organy prawidłowo wyznaczyły obszar analizowany, stosując zgodną z prawem analizę urbanistyczną. Skarga podlega oddaleniu.

Przy rozstrzyganiu sprawy dotyczącej zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej, sąd administracyjny musi dokładnie ocenić zgodność projektu z przepisami ochrony środowiska, uwzględniając pełny zakres oddziaływania elektromagnetycznego i szczegółowe parametry techniczne inwestycji.

Roszczenie o zwrot wywłaszczonej nieruchomości nie przysługuje, gdy ustanowiono na niej prawo użytkowania wieczystego przed datą wejścia w życie ustawy o gospodarce nieruchomościami i ujawniono je w księdze wieczystej, co stanowi prawnie przeszkodę do zwrotu.

Podział nieruchomości na podstawie art. 95 pkt 4 u.g.n. wymaga wykazania istniejącego roszczenia wynikającego z ustawy lub przepisów odrębnych. Skarżąca nie spełniła tego warunku, co uzasadniało oddalenie skargi kasacyjnej.

NSA uznał za prawidłowe odmowę wszczęcia postępowania na podstawie art. 61a § 1 k.p.a., wskazując, że wcześniejsza decyzja umarzająca postępowanie budowlane wykluczała ponowne rozpoznanie tożsamej sprawy, zgodnie z zasadą res iudicata.

Nie jest możliwe ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości na podstawie art. 124 ust. 1 u.g.n., jeśli inwestycja celu publicznego nie jest planowana bezpośrednio na tej nieruchomości. Droga gruntowa nie stanowi urządzenia lub obiektu naziemnego niezbędnego do funkcjonowania infrastruktury telekomunikacyjnej.

Skarga kasacyjna dotycząca zarzutu bezprawności obowiązku szczepień ochronnych oddalona. Obowiązek szczepień ochronnych jest wymagalny przy braku przeciwwskazań i odpowiednie działania organów są zgodne z prawem.

Skarga kasacyjna na postanowienie o określeniu wysokości nieprzekazanej kwoty wierzytelności zajętej przez organ egzekucyjny jest bezzasadna. Nieprzekazanie kwoty przez dłużnika wierzytelności organowi egzekucyjnemu stanowi bezpodstawne uchylanie się od obowiązku.

Brak ostatecznej decyzji o likwidacji linii kolejowej wyklucza zastosowanie zwolnienia podatkowego z art. 7 ust. 1 pkt 1a u.p.o.l., zwłaszcza gdy nieruchomości mogą być wykorzystywane w działalności gospodarczej.

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, że termin 45 dni na zatwierdzenie taryfy liczy się od złożenia kompletnego wniosku, z uwzględnieniem wyłączenia okresów wymagających działań stron w ramach k.p.a., co czyni odmowę zatwierdzenia zgodną z prawem.

Odmowa wydania zaświadczenia o milczącym załatwieniu sprawy, przy dochowaniu terminu 45 dni od złożenia kompletnego wniosku, jest prawidłowa zgodnie z art. 24c ust. 1 i art. 35 § 5 k.p.a. w kontekście milczącego załatwienia spraw dotyczących zatwierdzenia taryf.

Uchwała Rady Gminy dotycząca miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego rejonu Wilanowa Zachodniego, wprowadzająca strefy uciążliwości komunikacyjnej, jest zgodna z przepisami o zagospodarowaniu przestrzennym i nie narusza przepisów konstytucyjnych. Skarga kasacyjna oddalona.

Kwalifikacja naruszeń związanych z użytkowaniem tachografu i wyliczenie kar powinno uwzględniać różnice pomiędzy nieprawidłowym użytkowaniem a ingerencją w urządzenie. WSA w Łodzi błędnie jednak zrozumiał zakres naruszenia niezalogowania karty do tachografu jako mniejsze naruszenie, co potwierdza NSA.

Teza 1 (zatarcie skazania a rękojmia): Zatarcie skazania w rozumieniu art. 106 k.k., wywołujące skutek w postaci uznania skazania za niebyłe, pozbawia je waloru normatywnie relewantnej podstawy do przyjęcia braku rękojmi należytego prowadzenia apteki w rozumieniu art. 37ap ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 101 pkt 4 Prawa farmaceutycznego, jeżeli organ administracji nie wykaże innych, aktualnych okoliczności

NSA stwierdza, że przewożenie chipsów kostnych wołowych nie kwalifikuje się jako "mięso" lub "pozostałość przemysłu spożywczego" i nie podlega wyłączeniu z ruchu pojazdów. Potwierdza poprawność karę 5200 zł nałożoną za naruszenia w zakresie przewozu drogowego.

Osoba nieposiadająca praw rzeczowych do nieruchomości dzielonej, której wniosek o nabycie na podstawie art. 211 u.g.n. nie został rozpatrzony, nie ma interesu prawnego do wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności podziału nieruchomości.

Skarga kasacyjna Wojewody Wielkopolskiego została oddalona. Wymaga się pełnego zbadania okoliczności faktycznych przed stwierdzeniem przedawnienia roszczenia o odszkodowanie za wywłaszczenie, a brak dokumentów nie może być decydującą przeszkodą uniemożliwiającą przyznanie odszkodowania.

Postępowanie administracyjne wszczęte po upływie 30 lat od dnia doręczenia decyzji ulega umorzeniu z mocy prawa na podstawie art. 2 ustawy z 2021 r. Zasada ta obowiązuje mimo błędów formalnych w doręczaniu pierwotnej decyzji.