Doręczenie decyzji administracyjnej na adres znany organowi, przy zachowaniu procedury doręczeń zastępczych, spełnia wymogi art. 44 k.p.a., jeśli strona nie poinformowała o zmianie adresu. Nieuprawdopodobnienie braku winy w przekroczeniu terminu uniemożliwia przywrócenie terminu w rozumieniu art. 58 k.p.a.

Zaświadczenie powinno być wydane przez organ administracyjny bez zbędnej zwłoki, zgodnie z ustawowym terminem. Uczelnia, mimo szczególnych trudności organizacyjnych, popełniła bezczynność w zakresie realizacji tego obowiązku.

Użycie nazwy "mleko modyfikowane" nie spełnia normatywnych wymagań dotyczących oznaczeń produktów rolnych, prowadząc do wprowadzenia konsumenta w błąd. Organowi przysługuje prawo do zakazu sprzedaży produktów niezgodnych z wymogami jakości handlowej. Skarga kasacyjna została oddalona.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając, że nieruchomość zabudowana jest budynkiem zamieszkania zbiorowego, a nie mieszkalnym jednorodzinnym, co wyklucza jej przekształcenie na mocy ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.

Potwierdzenie aktualności operatu szacunkowego może nastąpić poprzez dołączenie klauzuli do akt sprawy, co jest zgodne z ustawą, interpretowaną w świetle przepisów wykonawczych.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że wyrównanie ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy dla policjantów zwolnionych przed 6 listopada 2018 roku powinno uwzględniać przepisy sprzed tej daty, zgodnie z wykładnią konstytucyjną, nie zaś opierać się na literalnej wykładni eliminowanych przepisów niekonstytucyjnych.

W przypadku realizacji obiektu budowlanego na skutek zgłoszenia, lecz o parametrach wykraczających poza jego zakres, organ nadzoru budowlanego powinien zastosować procedurę naprawczą, a nie legalizacyjną. Zastosowanie art. 48 p.b. jest uzasadnione jedynie przy braku zgłoszenia lub pozwolenia na budowę.

Organizacja społeczna nie spełniająca szczegółowych statutowych celów działania nie może żądać wszczęcia postępowania na podstawie art. 31 § 1 k.p.a. w przypadku braku wykazania interesu społecznego oraz konkretnego związku sprawy z jej celami.

Zdaniem NSA brak wdrożenia odpowiednich środków ochrony danych osobowych przez A. Sp. z o.o., w wyniku czego doszło do poważnego naruszenia poufności, uzasadnia nałożenie administracyjnej kary pieniężnej przez Prezesa UODO i oddalenie skargi kasacyjnej.

Przywrócenie zarejestrowania podatnika jako podatnika VAT czynnego na podstawie art. 96 ust. 9j ustawy o VAT wymaga wykazania, że prowadzone przez niego działania nie były realizowane z zamiarem wykorzystania działalności banków lub spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych do celów mających związek z wyłudzeniami skarbowymi, albo ujawnienia innych okoliczności lub dowodów wskazujących na brak

NSA orzekł, że sfałszowane dokumenty stanowią podstawę wznowienia postępowania administracyjnego, co uzasadnia uchylenie decyzji o wydaniu prawa jazdy, niezależnie od subiektywnej nieświadomości strony co do fałszerstwa.

Naczelny Sąd Administracyjny, uwzględniając wyrok Trybunału Konstytucyjnego, uznał niekonstytucyjność podstawy decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy wyłącznie na podstawie informacji organu kontroli ruchu drogowego, oraz nakazał ponowne rozpatrzenie kwestii stanu wyższej konieczności.

Oddalenie skargi kasacyjnej postulującej błędną klasyfikację działki jako lasu w planie urządzenia lasu, uznając, że spełnia kryteria leśne wg ustawy o lasach, a ograniczenia własności są konstytucyjnie uzasadnione ochroną środowiska.

NSA uchyla wyrok WSA z uwagi na niepełne i niejasne uzasadnienie, zobowiązując sąd I instancji do ponownej analizy zgodności decyzji administracyjnej z przepisami oraz właściwego uzasadnienia jej ustaleń.

Nazwanie produktu zawierającego składniki niepochodzące z mleka terminem "mleko modyfikowane" narusza przepisy unijne. Nieuprawnione użycie tej nazwy oraz nieodpowiednia prezentacja informacji żywieniowych na etykiecie narusza przepisy prawa żywnościowego, mogąc wprowadzać konsumentów w błąd.

NSA uznał, że przepisy uznane za niekonstytucyjne (art. 115a o współczynniku 1/30) nie mogą stanowić podstawy orzekania. W sprawach sprzed 6 listopada 2018 r. ekwiwalent ustala się według zasad ustalonych wyrokiem TK, z zastosowaniem współczynnika 1/21.

Przetwarzanie danych osobowych osoby nie będącej dłużnikiem w cesji wierzytelności nie znajduje uzasadnienia w art. 6 ust. 1 lit. f RODO, gdy nie jest konieczne do realizacji dochodzenia wierzytelności. Upomnienie dla podmiotu naruszającego jest zasadne.

Przetwarzanie danych osobowych pod kątem przyszłych, ewentualnych roszczeń nie wypełnia przesłanki legalności przetwarzania z art. 6 ust. 1 lit. f RODO i nie może stanowić samotnej podstawy do dalszego ich przetwarzania.

Przepis art. 9 ust. 1 ustawy nowelizującej nie wyłącza możliwości stosowania poprzedniego art. 115a ustawy o Policji w brzmieniu przed jego derogacją, umożliwiając wyrównanie ekwiwalentu za niewykorzystany urlop zgodnie z poprzednimi zasadami także dla policjantów zwolnionych przed 6 listopada 2018 r.

NSA stwierdza, że art. 9 ust. 1 ustawy nowelizującej dotyczy zasad ustalania ekwiwalentu za niewykorzystany urlop, nie zaś jego wysokości, co nie ogranicza stosowania korzystniejszego przelicznika zgodnego z wyrokiem TK, tym samym oddalając skargę kasacyjną organu.

Okresem ustalania ekwiwalentu za niewykorzystany urlop funkcjonariuszy Policji rządzą odmienne zasady przed i po 6 listopada 2018 r., przy czym późniejsza wykładnia art. 9 oraz art. 115a uoP nie dotyczy wysokości ekwiwalentu, a jedynie zasad jego ustalania.

Artykuł 9 ust. 1 ustawy nowelizującej nie stanowi przeszkody dla zastosowania art. 115a ustawy o Policji w brzmieniu obowiązującym od 1 października 2020 r., wobec stanów faktycznych sprzed 6 listopada 2018 r.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że wydobycie piasku bez koncesji stanowi podstawę do nałożenia podwyższonej opłaty, mimo działania w dobrej wierze. Organ uprawniony do oceny faktycznych okoliczności potwierdza prawidłowość wcześniejszych ustaleń w zakresie obciążeń finansowych skarżącego.

Przedłużające się działania naprawcze i wyjątkowe okoliczności faktyczne nie zwalniają organu z obowiązku terminowego wykonywania działań administracyjnych, jak wydawanie zaświadczeń, o ile nie zachowują właściwej równowagi między interesem publicznym a prawami jednostki.