NSA uznaje, że w przypadku działalności wydobywczej prowadzonej bez koncesji, odpowiedzialnym jest podmiot faktycznie dokonujący wydobycia, a ustalenia faktyczne sądu I instancji wsparte są należytym materiałem dowodowym, co uzasadnia oddalenie skargi kasacyjnej.

Organizacja ekologiczna nie posiada legitymacji do wszczynania postępowań administracyjnych o ograniczenie pozwoleń wodnoprawnych; jej udział ogranicza się do etapów odwoławczych.

Sąd I instancji słusznie uchylił decyzje obu instancji, wskazując na nienależyte ustalenie podstaw odpowiedzialności administracyjnej Z jako organizatora transportu. Skargi kasacyjne oddalone z uwagi na brak wykazania odpowiedzialności Z oraz niewystarczające wyjaśnienie naruszeń przepisów o czasie pracy kierowców.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że rozporządzenie zmieniające dotyczące inwestycji telekomunikacyjnych jest zgodne z ustawowym upoważnieniem oraz Konstytucją RP, przez co brak jest podstaw do podważenia jego zastosowania.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną wobec braku możliwości osiągnięcia progu punktowego wymaganego do przyznania stypendium przez skarżącego, akceptując jednocześnie legalność merytoryczną decyzji ministra przy uznaniu niektórych uchybień proceduralnych.

Do uzyskania świadczenia pieniężnego z tytułu pełnienia funkcji sołtysa, niezbędne jest spełnienie wymogu 8-letniego okresu pełnienia funkcji, zgodnie z ustawą z dnia 26 maja 2023 r. Ocena spełnienia tego warunku dokonuje się według stanu prawnego na datę wydania decyzji administracyjnej.

Odwołanie od decyzji organu I instancji dotyczącej oceny oddziaływania na środowisko wymaga weryfikacji zgodności ustaleń z obowiązującymi przepisami i opinie wyspecjalizowanych organów mogą być decydujące przy stwierdzeniu zbędności takiej oceny.

Brak dokonania przez organ administracji publicznej pełnej weryfikacji przesłanek wznowienia postępowania, w tym rzeczywistego zaprzestania prowadzenia działalności rolniczej przez wnioskodawcę, uzasadnia uchylenie decyzji i postanowień kończących wznowione postępowanie administracyjne.

Konieczne jest przestrzeganie zasady dwuinstancyjności w postępowaniu podatkowym. Organ odwoławczy nie może zaskakiwać strony zmianą kwalifikacji prawnej na etapie decyzji odwoławczej, gdyż narusza to prawo strony do obrony i zaufania do organu.

Rezygnacja z zatrudnienia może uprawniać do świadczenia pielęgnacyjnego, jeśli wynika bezpośrednio z konieczności sprawowania ciągłej opieki nad osobą niepełnosprawną, której nie można łączyć z aktywnością zawodową.

Decyzja administracyjna o obowiązku pokrycia kosztów usunięcia i przechowywania pojazdu powinna uwzględniać prawomocne ustalenia co do własności pojazdu i nie może obciążać wcześniejszego właściciela kosztami wynikającymi z bezczynności organów.

NSA utrzymał w mocy wyrok WSA, uznając, że przy wydawaniu decyzji o pozwoleniu na budowę nie doszło do rażącego naruszenia prawa, a uchybienia formalne nie stanowią podstawy do stwierdzenia nieważności decyzji.

Uchwała Rady Miasta Stołecznego Warszawy w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego rejonu Służewca Wschodniego nie stanowiła niedopuszczalnej ingerencji w prawo własności i nie naruszyła zasady proporcjonalności w rozumieniu Konstytucji RP.

Skarga kasacyjna oddalona. Inwestycja mieszkaniowa spełnia wymóg dostępu do infrastruktury kanalizacyjnej na podstawie planowanej realizacji, skutecznie zabezpieczając standardy lokalizacji zgodnie z art. 17 specustawy.

Nie można uzależniać uzgodnienia decyzji o warunkach zabudowy od istnienia stricte technicznie zrealizowanego zjazdu; decydujące znaczenie ma projektowa możliwość włączenia ruchu do drogi publicznej.

Decyzja o umorzeniu postępowania administracyjnego dotycząca instalacji gazowej w budynku mieszkalnym jest zgodna z prawem, jako że dostępny materiał dowodowy potwierdza brak zagrożeń, a instalacja spełnia wymagania techniczne. Skarga kasacyjna skarżącej zostaje oddalona.

Osoba pełniąca funkcję prezesa zarządu w spółce będącej własnością publiczną jest uznawana za osobę pełniącą funkcję publiczną. Ograniczenie dostępu do informacji publicznej na podstawie tajemnicy przedsiębiorcy wymaga wykazania jej zasadności.

Bezczynność organu administracyjnego w rozpoznaniu wniosku zainteresowanego, która skutkuje przekroczeniem ustawowych terminów i brakiem uzasadnionych przesłanek proceduralnych, skutkuje uznaniem naruszenia prawa jako rażącego (art. 149 § 1a p.p.s.a.).

Beneficjent działania zgodnie z wytycznymi nie jest zobowiązany do zwrotu dofinansowania, jeśli realizacja projektu opierała się na akceptowanych formach weryfikacji uczestników, nawet przy późniejszej weryfikacji uznanej za nieadekwatną.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną z powodu niespełnienia wymogów skargi oraz braku uzasadnionych podstaw do stwierdzenia naruszenia prawa przez organy pierwszej instancji; postępowanie przed tymi organami odbyło się zgodnie z obowiązującymi przepisami.

W wydaniu wyroku łącznego obejmującego kary pozbawienia wolności orzeczone wyrokami poprzedzającymi wykonanie europejskiego nakazu aresztowania dochodzi do rażącego naruszenia art. 607e § 1 k.p.k., gdy skazany nie zrzeka się zasady specjalności.

Zarządzenie Burmistrza Miasta P., odwołujące D. S. z funkcji dyrektora, zostało wydane z naruszeniem przepisów prawa materialnego. Brak wykazania jednoznacznego związku między zarzutami a naruszeniami prawa uzasadnia stwierdzenie jego nieważności.

Postępowanie administracyjne wszczęte po 30 latach od doręczenia decyzji, niezakończone ostateczną decyzją przed dniem 16 września 2021 r., podlega umorzeniu z mocy prawa zgodnie z art. 2 ust. 2 ustawy nowelizacyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny, prowadząc postępowanie kasacyjne, związany jest wskazanymi przez stronę granicami zaskarżenia i nie jest uprawniony do samodzielnej konkretności zarzutów; skarga kasacyjna podlega oddaleniu, gdy zarzuty nie odnoszą się do właściwych przepisów prawa materialnego.