Dla skuteczności środków egzekucyjnych zastosowanych wobec zobowiązanego, wystarczy, by były dopasowane do wysokości zobowiązania oraz były w danym kontekście najmniej uciążliwe, przy uwzględnieniu, że domeny internetowe nie stanowiły realnej alternatywy.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że obowiązki organu z art. 15zzzzn2 ustawy COVID-19 dotyczące terminów nie miały zastosowania po zakończeniu stanu epidemii, a skarga kasacyjna nie wykazała konkretnych naruszeń, co skutkowało jej oddaleniem.
W postępowaniu z wniosku organizacji społecznej o wszczęcie procedury administracyjnej, ocena interesu społecznego winna uwzględniać kontekst i cele statutowe organizacji oraz rzeczywiste związki z przedmiotem wniosku, lecz nie może zastąpić merytorycznej oceny przesłanek o wpis do rejestru zabytków, która winna być przedmiotem odrębnego postępowania.
Podjęcie pracy przez osobę niepełnosprawną w pełnym wymiarze godzin świadczy o zakresie jej samodzielności, który nie uzasadnia przyznania świadczenia pielęgnacyjnego opiekunowi. Zmiany okoliczności uzasadniają uchylenie decyzji przyznającej świadczenie.
Skarga kasacyjna B. B. dotycząca odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego została oddalona przez NSA, które uznało za prawidłowe stosowanie przepisów prawa przez organy podatkowe i WSA. Brak uzasadnienia zarzutów procesowych skutkuje utrzymaniem w mocy wcześniejszego orzeczenia.
Decyzja odmowna o wpisie budynku do rejestru zabytków podlega uchyleniu w przypadku braku pełnego wyjaśnienia i rozważenia wszystkich okoliczności istotnych dla oceny historycznej wartości obiektu, co stanowi naruszenie przepisów postępowania administracyjnego.
Zróżnicowanie stawek opłaty zmiennej za pobór wód podziemnych jest prawnie uzasadnione celem poboru wody: niższe stawki mają zastosowanie wyłącznie do wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi, a w przypadku hurtowej sprzedaży stosuje się stawki wyższe.
W zakresie zastosowania stawek opłat zmiennych za pobór wód podziemnych do różnych celów, należy przyjmować preferencyjne stawki tylko dla poboru wód przeznaczonych do spożycia przez ludność. Działania te nie obejmują hurtowej odsprzedaży wody do innych podmiotów, która wymaga wyższych opłat.
Dopuszczalne jest przyjęcie różnych stawek opłat zmiennych za pobór wód na podstawie celów poboru, co oznacza, że pobór na potrzeby podmiotów gospodarczych podlega stawce wyższej niż zaopatrzenie ludności w wodę przeznaczoną do spożycia.
Nałożenie kary pieniężnej na przewoźnika za nieaktualizowanie danych przewozowych w systemie SENT jest zgodne z przepisami ustawy, a w przypadku braku przesłanek "ważnego interesu" ani "interesu publicznego", kara jest uzasadniona i proporcjonalna.
Odmowa wszczęcia postępowania administracyjnego przez MKiDN w sprawie wpisu do rejestru zabytków nie może opierać się na wstępnej ocenie zasadności wpisu. Interes społeczny z art. 31 § 1 k.p.a. wymaga rozważenia w kontekście pełnego postępowania.
Postanowienia organów skarbowych przedłużające termin zwrotu nadwyżki podatku naliczonego pozostają w mocy, jeśli są zgodne z prawem i wydane w kontekście prawidłowej interpretacji okresów zwrotu VAT. Opóźnione doręczenie nie wpływa na ich skuteczność, jeśli nie powoduje proceduralnych uchybień mających wpływ na sprawę.
Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że obowiązek szczepień ochronnych jest wymagalny w świetle obowiązujących przepisów, a zarzuty skarżącej kasacyjnie wobec postanowień organów egzekucyjnych nie mają podstaw usprawiedliwiających uchylenie zaskarżonego wyroku.
Skarga kasacyjna od wyroku oddalającego skargę na uchwałę w sprawie planu miejscowego została oddalona; plan nie naruszał granic władztwa planistycznego ani prawa własności skarżącego. Zróżnicowanie funkcji usługowej było uzasadnione ochroną historycznego charakteru obszaru.
Niedopłaty za media, rozliczane zaliczkowo, muszą być ujmowane proporcjonalnie w wydatkach miesięcznych przy rozliczaniu dodatku mieszkaniowego, co jest zgodne z art. 5 ust. 4a ustawy o dodatkach mieszkaniowych.
Bezczynność organu administracji publicznej, polegająca na nieuzasadnionym odwlekaniu wydania decyzji, przy istnieniu pozytywnych uzgodnień i braku przeszkód prawnych, stanowi rażące naruszenie prawa uzasadniające wymierzenie organowi grzywny.
Oznaczanie produktu jako "mleko modyfikowane", gdy zawiera ono oleje roślinne, narusza przepisy prawa unijnego i krajowego, nie spełnia definicji "mleka" i może wprowadzać konsumentów w błąd co do jego rzeczywistego składu, co uzasadnia zakaz jego wprowadzenia do obrotu.
Oznakowanie produktu "mleko modyfikowane" narusza unijne przepisy żywnościowe i wprowadza konsumentów w błąd, uzasadniając zakaz wprowadzenia do obrotu na podstawie błędnego oznakowania, co nie spełnia wymagań jakości handlowej.
Nazwa "mleko modyfikowane" dla produktów zawierających dodatki niemleczne łamie prawo żywnościowe. Znakowanie produktu, mogące wprowadzić w błąd co do jego właściwości i składu, narusza przepisy Unii Europejskiej, co uzasadnia zakaz jego obrotu.
Sąd stwierdza, że oznaczenie produktu jako "mleko modyfikowane" niezgodnie z normami prawa unijnego wprowadza w błąd co do jego składu i właściwości. Takie oznaczenie, zawierające składniki niepochodzące z mleka, nie jest dozwolone do wprowadzenia na rynek według przepisów UE dotyczących znakowania artykułów żywnościowych.
Wszczęcie postępowania karnoskarbowego nie jest równoznaczne z instrumentalnym zawieszeniem terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego, jeśli organ podatkowy uzasadni jego zasadność przedstawionymi dowodami.
Błędne pouczenie organu administracyjnego nie kreuje prawa do wniesienia środka zaskarżenia, a skarga kasacyjna musi wykazywać istotne naruszenie przepisów postępowania wpływających na wynik sprawy, co w niniejszym przypadku nie zostało spełnione.
Wprowadzanie do obrotu produktu rolno-spożywczego oznaczonego jako "mleko modyfikowane" narusza przepisy dotyczące jakości handlowej, gdyż nie spełnia norm przewidzianych dla produktów zdefiniowanych w załączniku VII do rozporządzenia 1308/2013. Oznaczenie to może wprowadzać w błąd co do składu i natury produktu.