Informacje dotyczące umowy o oczyszczanie ścieków nie spełniały przesłanek tajemnicy przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 11 ust. 2 u.z.n.k., zatem A. S.A. nie miała podstaw do ich nieudostępnienia w świetle art. 5 ust. 2 u.d.i.p.

Naczelny Sąd Administracyjny, opierając się na wymaganiach formalnych i materialnych skargi kasacyjnej, oddalił w całości wniesioną przez skarżącego skargę kasacyjną od wyroku Sądu I instancji w przedmiocie utraty prawa do stypendium, nie znajdując podstaw do jej uwzględnienia.

Naczelny Sąd Administracyjny utrzymuje, że brak szczegółowego odniesienia się organu administracji do zarzutów może stanowić naruszenie zasad uzasadnienia decyzji i dwuinstancyjności postępowania. Oddala skargę kasacyjną z uwagi na brak precyzyjnego wskazania naruszonych przepisów.

Korekta zaświadczenia o pomocy de minimis nie stanowi aktu zaskarżalnego, lecz jest czynnością materialno-techniczną, której korekta nie podlega zażaleniu. Zaskarżenie takiej czynności jest procesowo niedopuszczalne.

Prawo własności nie ma charakteru absolutnego, ale żadna uchwała gminna nie może w sposób arbitralny i bez uzasadnienia ograniczać tego prawa. Niezachowanie spójności miejscowego planu z przyjętym studium grozi nieważnością takich postanowień planistycznych, jeśli prowadzi do istotnego odstępstwa od przewidywanego kierunku zagospodarowania terenu.

W postępowaniu o przyznanie płatności, ciężar dowodu spoczywa na wnioskodawcy; organ ocenia wniosek wyłącznie na podstawie przedstawionych dowodów. Braki formalne powinien wskazać tylko kierownik biura powiatowego. Obowiązek aktywnego uczestnictwa w postępowaniu i załączania właściwych dokumentów spoczywa na składającym wniosek.

W postępowaniu administracyjnym organ zobowiązany jest do przedstawienia szczegółowego uzasadnienia swoich decyzji, szczególnie w kontekście zdrowia kandydata do służby, czego brak wniosła do uchylenia orzeczenia przez NSA jako niespełniającego wymogów proceduralnych.

Dopuszczalne jest zaskarżenie wyroku korzystnego dla strony z perspektywy sentencji, lecz naruszającego jej interes prawny w uzasadnieniu. Sąd kasacyjny bada zarzuty dotyczące obu materii i oddala skargę kasacyjną, gdy ustalenia faktyczne i wykładnia prawa są prawidłowe.

Zaświadczenie o pomocy de minimis jako czynność materialno-techniczna nie jest aktem zaskarżalnym. Jego korekta, dokonana na podstawie art. 5 ust. 3a ustawy o pomocy publicznej, nie stanowi przedmiotu zażalenia administracyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną jako niezasadną, wskazując na prawidłowość oddalenia skargi na czynność egzekucyjną przez Wojewódzki Sąd Administracyjny oraz subsydiarność skargi na czynności egzekucyjne w postępowaniu administracyjnym.

W postępowaniu o wyłączenie spod egzekucji skarżąca, będąc zobowiązaną, nie może występować o wyłączenie części nieruchomości, gdy egzekucja dotyczy obowiązku niepieniężnego, jak rozbiórka budynku.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną złożoną przez K.S. dotyczącą zatwierdzenia projektu budowlanego budowy stacji telefonii komórkowej, uznając, że inwestycja jest zgodna z prawem. Sąd potwierdził, że proces zatwierdzania pozwolenia na budowę i analiza wpływu na środowisko zostały przeprowadzone zgodnie z obowiązującymi przepisami.

Decyzja o stwierdzeniu nieważności rozkazu personalnego z 15 lutego 2012 r., w zakresie wysokości uposażenia zasługującego na mnożnik 1,95, została uznana za wydaną z rażącym naruszeniem prawa, gdyż stanowisko dyżurnego nie jest stanowiskiem kierowniczym lub samodzielnym.

Wstrzymanie wypłaty stypendium socjalnego z powodu nieprawomocnej decyzji o skreśleniu z listy studentów było zgodne z regulaminem uczelni, a Wojewódzki Sąd Administracyjny prawidłowo ocenił zgodność z prawem decyzji organu stypendialnego.

Oceniając negatywnie wniosek o dofinansowanie, organ działał zgodnie z prawem, a zarzuty proceduralne skarżącej spółki nie wpłynęły na wynik sprawy. Sąd podtrzymuje, że środki finansowe wnioskodawcy muszą być jasne, realistyczne i odpowiednio udokumentowane, aby uzyskać dofinansowanie.

Obowiązek wykonania decyzji nakazującej rozbiórkę budynku jest wymagalny, mimo wewnętrznego podziału korzystania z nieruchomości przez współwłaścicieli, co nie stanowi przeszkody prawnej do wykonania tego obowiązku.

Przesłanką konieczną do orzeczenia kary z warunkowym zawieszeniem jej wykonania jest brak wcześniejszego skazania na karę pozbawienia wolności, co obejmuje również skazanie z warunkowym zawieszeniem. W razie stwierdzenia naruszenia tej przesłanki, sąd powinien uchylić orzeczenie i dokonać ponownej analizy sprawy.

Przepis art. 1 ust. 4 lit. c rozporządzenia 651/2014 pozwala na przyznanie pomocy publicznej przedsiębiorstwom, które znalazły się w trudnej sytuacji z powodu pandemii COVID-19 w okresie od 2020 do 2021 roku, niezależnie od późniejszego momentu ubiegania się o pomoc.

Zwołanie i prowadzenie obrad rady gminy przez osobę, której mandat radnego wygasł, skutkuje wydaniem uchwały z istotnym naruszeniem prawa; przy upływie roku sąd stwierdza wydanie uchwały z naruszeniem prawa, nie orzekając jej nieważności.

Naczelny Sąd Administracyjny uchyla wyrok WSA z uwagi na nieważność postępowania z przyczyny braku zdolności sądowej jednej ze stron (T.A.). Sprawa wymaga ponownego rozpoznania przez WSA.

Decyzja organu o odmowie umorzenia należności z tytułu składek, oparta na posiadaniu przez skarżącego nieruchomości, bez uwzględnienia wpływu przewlekłej choroby na sytuację życiową, narusza zasadę wyważenia interesów i jest sprzeczna z celem art. 28 ust. 3a ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych.

W postępowaniu kasacyjnym przed Naczelnym Sądem Administracyjnym oddalono skargę kasacyjną z uwagi na brak wykazania naruszenia przepisów postępowania oraz materialnoprawnych, przyjmując, że formalne przesłanki określone w rozporządzeniu Rady Ministrów z 21 kwietnia 2023 r. miały decydujące znaczenie dla przyznania pomocy rolniczej.

NSA, uwzględniając przepisy uchwały nr XXIII/669/2019, orzekł, że brak spełnienia przesłanek formalnych, takich jak pisemna zgoda na zamieszkiwanie, wyklucza prawo do pomocy mieszkaniowej. Przy prawidłowo ustalonym stanie faktycznym, kasacyjna skarga nie mogła być uwzględniona.