Art. 29 rozporządzenia z dnia 16 marca 1928 r. o umowie o pracę pracowników umysłowych wyłącza skuteczność wypowiedzenia przez pracodawcę umowy o pracę w razie istnienia przesłanek w nim wymienionych, nie dotyczy on natomiast rozwiązania umowy o pracę przez pracodawcę z ważnych przyczyn; okoliczność, że ważne przyczyny rozwiązania umowy o prace w rzeczywistości nie istniały, nie powoduje dalszego trwania W szczególności powodowi, niezależnie od dochodzonego przezeń roszczenia o odszkodowanie za nie wykorzystany urlop, przysługuje prawo od dnia 1 sierpnia 1949 r. do dnia 31 stycznia 1950 r. licząc po 5.000 zł miesięcznie, ekwiwalentu za nie wykorzystany dwutygodniowy urlop Sąd Wojewódzki ustalił, że w chwili rozwiązania przez pozwane Zakłady pismem z dnia 27 sierpnia 1949 r. umowy z powodem z natychmiastową

Nie może stanowić ważnej podstawy do natychmiastowego rozwiązania umowy o pracę opuszczenie przez pracownicę jednego dnia pracy przed świętami mimo wyraźnej odmowy pracodawcy udzielenia zwolnienia, jeżeli opuszczenie było uzasadnione ważnymi przyczynami życiowymi. wyżej ważnych powodów skłaniających ją do wyjazdu poza Warszawę nie była - zdaniem Sądu Wojewódzkiego - uzasadniona. o udzielenie jej urlopu na sobotę przed wielkanocną 12 kwietnia 1952 r. Kierownictwo zakładu pracy nie zainteresowało się merytorycznym uzasadnieniem podania powódki o udzielenie urlopu na dzień, a odmowę uzasadniło

Jest rzeczą oczywistą, że ważnym powodem z art. 76 k.r. jest np. utrata sił, kwalifikacji,, zdolności do zajmowanego dotychczas stanowiska lub dotychczasowego sposobu zarobkowania. Nie będą natomiast ważnym powodem przejściowe trudności lub nawet trwałe, jeżeli nie powodują poważnej szkody w osobistych dobrach zobowiązanego. Zakres obowiązku alimentacyjnego może i powinien być większy od wynikającego z faktycznych zarobków i dochodów zobowiązanego, jeżeli przy pełnym i właściwym wykorzystaniu jego sił zarobki i dochody były większe, a istniejące warunki społeczno-gospodarcze i ważne przyczyny takiemu wykorzystaniu nie stoją na przeszkodzie. Ocena, czy w konkretnej sytuacji zachodzi ważny powód w rozumieniu art. 76 k.r., zależy od tego, czy przyczyna zmiany lub zaniechania zatrudnienia sama przez się lub w powiązaniu z innymi okolicznościami usprawiedliwia zmniejszenie zakresu obowiązku alimentacyjnego lub przerzucenie go w całości lub w części na inne osoby współzobowiązane do alimentacji lub zobowiązane dopiero w dalszej kolejności. Uzasadnienie Wyrokiem z dnia 29 listopada 1957 r. W myśl art. 74 k.r. zakres obowiązku alimentacyjnego zależy z jednej strony od usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego, a z drugiej strony Rodzice powoda są emerytami i korzystają z pomocy materialnej córki.

dalszego prowadzenia gospodarstwa, nawet przy korzystaniu z najemnej siły roboczej (np. całkowity brak kwalifikacji rolniczych). Wartość wkładu pracy użytkownika gospodarstwa rolnego mogłaby tylko w tym wypadku być równa wysokości ogólnej przychodowości gospodarstwa, gdyby zmarły wyłącznie sam uprawiał gospodarstwo, nie korzystając z pomocy innych osób, ł gdyby pozostali po nim członkowie rodziny, do których utrzymywania był obowiązany z mocy ustawy i których rzeczywiście utrzymywał, nie mieli możności z przyczyn od nich niezależnych siły roboczej (np. całkowity brak kwalifikacji rolniczych). wkładu pracy męża pracą najemnej siły roboczej, nie-może uzasadniać przerzucenia na stronę pozwaną odpowiedzialności za utratę całego rolnego w wysokości 9 188 zł rocznie oraz z tytułu pracy przy wywózce drewna z lasu i z innych prac przeciętnie kilkaset złotych miesięcznie

Nie sporządzenie remanentu na czas dłuższej nieobecności pracownika materialnie odpowiedzialnego i niemożność następnie ustalenia, w jakim okresie szkoda powstała, z reguły dają podstawę do obciążenia zarówno pracodawcy, jak i pracownika odpowiedzialnością za skutki takiego zaniedbania, chyba że nieobecność pracownika została wywołana nagłą przyczyną, od niego niezależną (np. choroba, tymczasowe aresztowanie remanentu powierzyła magazyn Janowi Z., a nadto że powódka nie zarządziła sporządzenia remanentu w czasie zastępstwa Z. pomimo dokonanej Nie wiadomo, czy pozwany został również obciążony szkodą z tej przyczyny powstałą. Sąd Najwyższy w sprawie z powództwa Spółdzielni Inwalidów w T. przeciwko Mieczysławowi M. o 37 956 zł 14 gr. po rozpoznaniu rewizji obu

Nabycie przez pracownika handlu uspołecznionego w przedsiębiorstwie, w którym pracuje, towaru (np. radioaparatu) wbrew istniejącemu zakazowi bez zezwolenia dyrekcji, stanowi ważną przyczynę do natychmiastowego zwolnienia z pracy. mianowicie tytułem wynagrodzenia za pozostałą cześć kwietnia 1951 r. - 428 zł, za trzymiesięczny ckres wypowiedzenia - 2 400 zł, za urlop Krakowa z dnia 30 października 1951 r. i wyrok Sądu Wojewódzkiego w Krakowie z dnia 15 kwietnia 1952 r. zmienił i powództwo oddalił. art. 32 wymienionego rozporządzenia do natychmiastowego zwolnienia powoda z pracy.

W ten sposób art. 5 stanowi rozszerzenie przepisu art. 3, z czego jednak nie wynika, aby art. 5 miał sięgać poza hipotezę art. 1 ustawy. Treść art. 5 ustawy z dnia 15 listopada 1956 r. o odpowiedzialności Państwa za szkody wyrządzone przez funkcjonariuszy państwowych wyczerpuje się w tym, że w ramach hipotezy normy art. 1 uzupełnia on zasadą słuszności podstawy odpowiedzialności Państwa przewidziane w powszechnym prawie cywilnym. (2 CR 912/60) Przewodniczący: Prezes Z. Resich. Sędziowie: S. Białek, Z. Wiszniewski, A. Meszorer, J. Majorowicz, H. Dąbrowski, J. wyroki zostały wydane z naruszeniem przepisów prawa. Należy przy tym uznać za niesłuszny pogląd wyrażony w zaskarżonym wyroku, jakoby z samego tytułu ustawy z dnia 15.XI.1956 r. wynikał szerszy

Stosunek przysposobienia, który możliwie najbardziej powinien być zbliżony do stosunków, jakie istnieją pomiędzy rodzicami a dziećmi, jest według założeń kodeksu rodzinnego stosunkiem trwałym, w związku z czym jego rozwiązanie należy traktować jako decyzję wyjątkowa. Na podstawie art. 70 kod. rodz. nie może się domagać rozwiązania stosunku przysposobienia osoba, która sama zawiniła; ważne powody uzasadniające, jej zdaniem, rozwiązanie przysposobienia, gdyż byłoby to sprzeczne z zasadami współżycia społecznego. W tych warunkach nie mogą stanowić powodu do rozwiązania przysposobienia zwykłe lub nawet poważniejsze nieporozumienia pomiędzy przysposabiającym a przysposobionym. Jedynie ciężkie zawinione naruszenie obowiązków rodzinnych przez jedną ze stron może stanowić podstawę do rozwiązania przysposobienia na skutek jednostronnego żądania drugiej strony. 2. siły roboczej, aby postawić gospodarkę na wyższym poziomie i czerpać z niej korzyści. Sąd Najwyższy w sprawie z powództwa Józefa P. przeciwko Mariannie G. o rozwiązanie przysposobienia, po rozpoznaniu rewizji powoda od wyroku Na skutek rewizji powoda Sąd Najwyższy w dniu 29.VI.1956 r. wyrok ten uchylił wobec nierozważenia całokształtu okoliczności sprawy i niedokonania

Pod pojęciem siły wyższej" należy rozumieć zdarzenie pochodzące z zewnątrz przedsiębiorstwa i nie dające się przewidzieć. Nie może też w sprawie być mowy o tym, że zachodzi tutaj przypadek siły wyższej, skoro prawo polskie siłę wyższą pojmuje w rozumieniu Wybuch mogła spowodować tylko spłonka, a dostanie Ślą spłonki do węgla nie było wynikiem siły wyższej. jest zbyt odległy, aby mógł stanowić podstawę do zastosowania art. 152 k.z., oraz że w każdym razie chodzi o przypadek siły wyższej.

W świetle przepisu art. 165 k.z. nie jest uzasadnione zasądzenie zadośćuczynienia wówczas, gdy pracownik, który otrzymał od pracodawcy pojazd mechaniczny do swej dyspozycji (w celu załatwienia osobistego interesu), sam przyczynił się w znacznym stopniu do wypadku, jakiemu uległ w czasie jazdy samochodem, wprowadzając kierowcę w stan nietrzeźwości. Pozwany odpowiada zatem także z mocy art. 145 k.z. w związku z wyrządzeniem szkody z winy podwładnego przy wykonywaniu powierzonej czynności Sąd Najwyższy w sprawie z powództwa Michała S. przeciwko Państwowemu Ośrodkowi Maszynowemu w Z. o odszkodowanie, po rozpoznaniu rewizji zasadą prawidłowego korzystania z pojazdu.

Niedopuszczalność drogi sądowej dla dochodzenia przez etatowych pracowników Państwowego Monopolu Spirytusowego odszkodowania za zwolnienie z pracy bez wypowiedzenia istnieje również po wejściu w życie dekretu z dnia 26 października 1950 r. o przedsiębiorstwach państwowych, stosunek pracy bowiem pracowników etatowych Państwowego Monopolu Spirytusowego nie utracił swego administracyjno-prawnego charakteru Sąd Powiatowy w Poznaniu odrzucił pozew Wacława W. o odszkodowanie za zwolnienie go z pracy bez wypowiedzenia z powodu niedopuszczalności sądowa dla roszczeń zwolnionego etatowego pracownika" PMS o trzymiesięczne wynagrodzenie i odprawę oraz ekwiwalent za jednomiesięczny urlop Z tych powodów Sąd Najwyższy rewizję oddalił z mocy art. 383 k. p. c.

Sądowi nie wolno zasądzić czegokolwiek na podstawie innego stanu faktycznego niż ten, który jest podstawą powództwa. Chodzi o podstawę faktyczną, a nie o kwalifikację prawną. zużywania całej swej siły roboczej w gospodarstwie, którego współwłaścicielem jest pozwany. Podstawą powództwa były wyżej przedstawione twierdzenia faktyczne powoda, a rzeczą Sądu było sprawdzić te twierdzenia i w razie pozytywnego orzeczenia Sądu Najwyższego z dnia 30.XII.1952 r.

Niedopuszczalne jest zatem nakazanie jednemu z rodziców wydania dziecka drugiemu, któremu powierzono wykonywanie władzy rodzicielskiej, po otrzymaniu przez tegoż samodzielnego mieszkania. Dlatego Sąd Najwyższy uchylił zawarte w zaskarżonym wyroku zastrzeżenie uzależniające obowiązek powoda do wydania dziecka pozwanej od lat, przebywało do tego czasu (w sumie przez ok. 18 miesięcy) u matki pozwanej i u niej również przebywała pozwana w okresie swych urlopów W wyniku rewizji powoda Sąd Wojewódzki wyrokiem z dnia 9.XII.1960 r. o tyle tylko wyrok Sądu Powiatowego zmienił, że zobowiązał powoda

Powstanie szkody wyłącznie z winy poszkodowanego oznacza, że zachodzi nie tylko związek przyczynowy między zachowaniem się poszkodowanego a szkodą, ale że jego zachowanie się ma takie cechy subiektywne, iż można poszkodowanemu przypisać świadomość, że swoim zachowaniem się doprowadził do powstania szkody. 3. Dla powstania odpowiedzialności na podstawie art. 153 § 1 k.z. jest rzeczą obojętną, czy bezpośrednim źródłem szkody są wadliwości samego pojazdu lub jego urządzeń i wyposażenia (np. brak odpowiednich świateł), czy też wadliwości urządzeń związanych z funkcjonowaniem całego przedsiębiorstwa komunikacyjnego (a więc gdy chodzi o środki komunikacji miejskiej wadliwości samej trasy, urządzenia i lokalizacji Kwota pierwszego z wymienionych żądań obejmuje żądanie zasądzenia po 5 000 zł dla każdego z powodów tytułem zadośćuczynienia za krzywdę Według art. 153 § 1 k.z. w związku z art. 152 § 1 k.z. jedną z okoliczności zwalniających od odpowiedzialności na podstawie ryzyka jest , że szkoda powstała wyłącznie z winy poszkodowanego.

Okoliczność, że przy pełnym wykorzystaniu zdolności do pracy zarobkowej sytuacja ta mogłaby ulec zmianie, wówczas tylko pozbawia nie zarobkującego małżonka prawa do takiej pomocy, gdy zostanie stwierdzone, że niepodjęcie przez niego starań o pracę odpowiadająca posiadanym kwalifikacjom sprzeczne jest z zasadami współżycia społecznego w Państwie Ludowym. S.N. z dnia 29.VIII.1952 r. C. 1776/52, Nowe Prawo" z 1953 r. nr 10, s. 93). Z tych zasad Sąd Najwyższy na mocy art. 394 § 3 w związku z art. 383 k.p.c. orzekł jak w sentencji. w Poznaniu z dnia 29 maja 1959 r., postanowił zażalenie oddalić.

O rażąco wygórowanej" (art. 85 k. z.) wysokości kary umownej nie może decydować tylko fakt, że przedsiębiorstwo państwowe - nabywca zakontraktowanych produktów - otrzyma odszkodowanie w wysokości znacznie wyższej, niż szkoda poniesiona na skutek utraconego zysku, jaki osiągnęłoby ono przy dalszej odprzedaży nabytego towaru. powodu siły wyższej. powodu nieurodzaju. powodu braku nawozów sztucznych.

Biegły w sprawach o odszkodowanie za niedobory jest z reguły powołany nie tylko do obliczenia ewentualnych braków w towarach, lecz także do oceny, czy organizacja pracy w jednostce, w której niedobór powstał, była prawidłowa. ze zbiorników z naftą przeciekał z nasileniem 24 litrów na dobę. Uzasadnienie Wyrokiem z dnia 30 grudnia 1960 r. w postępowaniu przed tym Sądem takich uchybień, które podlegałyby uwzględnieniu z urzędu (art. 380 § 2 k.p.c.), rewizje należało z mocy

Roszczenia pracownicze dotyczące bezpodstawnego zwolnienia z pracy, a nie mieszczące się w granicach określonych przytoczonymi przepisami dekretu z dnia 18 stycznia 1956 r., nie mogą być skutecznie dochodzone, chociażby ujawniały istnienie związku przyczynowego pomiędzy szkodą, której naprawienia dochodzi pracownik, a faktem bezzasadnego rozwiązania z nim stosunku pracy. Zakres roszczeń przysługujących pracownikowi, z którym: rozwiązano umowę o pracę bez przewidzianej prawem przyczyny, jest ograniczony postanowieniami art. 1013 dekretu z dnia 18 stycznia 1956 r. o ograniczeniu dopuszczalności rozwiązywania umów o pracę bez wypowiedzenia oraz o zabezpieczeniu ciągłości pracy (Dz. U. Nr 2, poz. 11). Białegostoku przywrócenia do pracy z powodu bezpodstawnego zwolnienia go z pracy z dniem 30.XI.1957 r., z tytułu trzymiesięcznego odszkodowania powodu omieszkania terminu utracił prawo żądania przywrócenia do prący. Białegostoku z dnia 14 lipca 1960 r.

Jeżeli pracownik jest nawet członkiem komisji rozjemczej, to złożone w formie z art. 9 dekretu z 18.I.1956 r. (Dz.U. Nr 2, poz. 11) oświadczenie o rozwiązaniu stosunku pracy bez wypowiedzenia jest skuteczne, czyli rozwiązuje stosunek pracy, choćby było ono bezpodstawne. Zawarcie innej umowy o pracę z tym samym pracodawca nie stwarza samo przez się domniemania rezygnacji z przywrócenia do pracy na poprzednich warunkach w zamian za przyjęcie do innej pracy, chyba że zawarcie takiej umowy byłoby jednocześnie ugodą co do żądanego w procesie przywrócenia do pracy na poprzednich warunkach. Wyrokiem częściowym z 22.IV.1960 r. Nr 2, poz. 11) rozwiązujemy z Obywatelem umowę o pracę ze skutkiem natychmiastowym - z jego winy (...)". A więc z pierwszego z powyższych okresów Sąd Wojewódzki uznał za uzasadnione jedynie roszczenie o 4 785 zł.

Decyzja ogólnego zebrania o zabraniu plonów z gruntów posiadanych przez członka, o ile miałaby znaczyć więcej, niż wystąpienie z roszczeniem wobec członka, jest bezskuteczna z samego prawa i nie wymaga zaskarżenia w trybie art. 52 ust. 2 ustawy o spółdzielniach. Wykonanie zaś jej przez zarząd ma charakter działania samowolnego. 4. Jeżeli nie ma przeszkód do włączenia do zespołu użytkowanej przez członka poza działką przyzagrodową działki gruntu, zespół jest uprawniony do żądania jej włączenia do gruntów zespołu za zwrotem członkowi poniesionych wydatków i z zaliczeniem pracy na te} działce na dniówki obrachunkowe. Sąd Najwyższy przejąwszy sprawę do własnego rozpoznania, zważył co następuje: Sąd Najwyższy podzielił pogląd Sądu Powiatowego, że powodowi siły roboczej we właściwym czasie, na skutek zatrudnienia się na dodzierżawionej działce. Sąd Najwyższy w sprawie z powództwa Antoniego S. przeciwko Stanisławowi K. i Spółdzielni Produkcyjnej ,,1 Maj" w G. o wydanie zboża, po

Poza przyczynami niegodności dziedziczenia wymienionymi w art. 7 pr. spadk. nie można w oparciu o art. 3 przep. og. pr. cyw. przyjąć niegodność dziedziczenia spadkobiercy, którego postępowanie w stosunku do spadkodawcy było tego rodzaju, iż mogłoby być uznane za sprzeczne z zasadami współżycia społecznego. w P. pomiędzy nienawidzącymi się rodzicami i jej i pozwanego, co wpłynęło ujemnie na siły jej organizmu. Z ustaleń Sądu Wojewódzkiego co najwyżej mogłoby wynikać, że zmarła żona pozwanego miałaby podstawy, do żądania rozwodu z winy pozwanego przyczyny, na podstawie której mógłby uzyskać rozwód z jego winy.

Sytuacja małżonka, który nie został uznany za wyłącznie winnego, nie jest w zakresie służącego mu prawa żądania środków utrzymania taka sama, jak małżonka niewinnego, gdyż wpływ na prawo żądania dostarczenia środków utrzymania wywiera również stopień jego winy w wywołaniu rozkładu pożycia. powodu choroby niezdolna do pracy. Co do pozwanej, to wyniki badań lekarskich stwierdziły, że jest ona zdolna tylko do lekkiej pracy i z tego powodu, w związku również z Wynika to z jej zeznań i nawet z twierdzeń pozwanego.

Śmierć pracownika w toku postępowania przed komisją rozjemczą powoduje zawsze umorzenie tego postępowania w każdym jego stanie, z tym jednak zastrzeżeniem, że spadkobiercy tego pracownika mogą wytoczyć powództwo przed sąd, nie mogą natomiast wstąpić w miejsce zmarłego pracownika do sprawy toczącej się przed komisją. Uzasadnienie Edmund D. domagał się zasądzenia ekwiwalentu za nie wykorzystany urlop, za godziny nadliczbowe itd. podając, że zajmował Sąd Wojewódzki odrzucił pozew z powodu niedopuszczalności drogi sądowej przyjmując, że stanowisko zajmowane przez powoda nie należało Sąd Najwyższy w sprawie z powództwa Anieli D. i Magdaleny K. jako spadkobierców Edmunda D. przeciwko Przedsiębiorstwu Materiałów Podsadzkowych

Pomimo więc istnienia formalnych przesłanek do wydania wyroku zaocznego sąd nie może uwzględnić wniosku powoda o wydanie wyroku zgodnego z żądaniem pozwu, gdy żądanie to oceni jako bezzasadne i nie znajdujące usprawiedliwienia w obowiązujących przepisach. Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji. z mocy art. 162 k. z., jak wskazano bowiem wyżej, jest on człowiekiem w sile wieku, zdolnym do pracy i nie posiada nikogo na utrzymaniu Skoro Sąd Wojewódzki prawidłowo ustalił i skarżący ustaleń tych nie podważa, że powód, człowiek w sile wieku, zdrowy i posiadający własne