Orzeczenia
Przy ustaleniu, iż powód nie wykorzystał urlopu w naturze, które to ustalenie z podanych wyżej przyczyn nie mogło być skutecznie zakwestionowane i powód wykorzystał przysługujący mu urlop. Sąd Najwyższy podziela jednakże stanowisko Sądu Wojewódzkiego, iż zwolnienie pracownika, który nie wykorzystał urlopu wypoczynkowego,
Do zakresu działania rady nadzorczej spółdzielni nie należy udzielanie urlopu wypoczynkowego prezesowi zarządu (art. 46 § 1 pkt 6 i 8 ustawy z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze, jednolity tekst: Dz.U. z 1995 r. Nr 54, poz. 288 ze zm.). Sąd Najwyższy zważył, co następuje. według zatwierdzonego planu urlopów na 1996 r., przez powoda jako Prezesa Zarządu, miał on zaplanowany urlop wypoczynkowy w styczniu, wypoczynkowego powodowi lub konieczności uzgodnienia terminu wykorzystania tego urlopu.
wypłaciła mu ekwiwalent za część urlopu nie wykorzystanego z powodu choroby. Skoro na sporządzonym przez Zofię C. zestawieniu zaległych urlopów powód sam wpisał daty, w których chce wykorzystać urlop , to strona Powód wykorzystał w naturze urlop za 1993 r. w wymiarze 19 dni i za 1994 r. w wymiarze 26 dni.
Roszczenie o przywrócenie do pracy można ocenić jako nieuzasadnione (art. 8 KP w związku z art. 4771 § 2 KPC), jeżeli zachowanie się pracownika było naganne w takim stopniu, że jego powrót do pracy mógłby wywołać zgorszenie innych zatrudnionych, a naruszenie przez pracodawcę przepisów o rozwiązywaniu umów o pracę bez wypowiedzenia nie było poważne. Sztygar wyraził zgodę i poinformował powoda, że urlopu udziela dyrektor. Powód czynił starania o uzyskanie urlopu na wykonanie prac na rzecz związku zawodowego, a pracodawca, nie kwestionując przeznaczenia urlopu Powód nie wykazał, że urlop bezpłatny jest mu potrzebny w celu pełnienia funkcji związkowej.
dniem 15 stycznia 1998 r. został zwolniony z powodu upadłości strony pozwanej. kasację zachowanie powoda polegające na opuszczeniu części dni pracy w dniach 22 i 23 kwietnia 1997 r. oraz samowolnym udaniu się na urlop możliwość opuszczenia zakładu pracy w celu załatwienia spraw służbowych bez dokonania wpisów w księdze wyjść, jak również udania się na urlop
Spóźnioną wypłatę składników należnego wynagrodzenia za pracę pracownik może zarachować w pierwszej kolejności na zaspokojenie związanych z długiem pracodawcy zaległych odsetek (art. 451 § 1 zdanie 2 KC w związku z art. 300 KP). W latach 1991-1994 powód nie otrzymywał wynagrodzenia za urlop wypoczynkowy. Powód nie dostał też wynagrodzenia za 2 dni urlopu w 1991 r. (6 marca i 15 maja) w łącznej kwocie 52,87 zł. Sąd Wojewódzki oddalił wreszcie roszczenie powoda o wynagrodzenie za urlop wypoczynkowy w latach 1991-1994.
ustawy z dnia 12 czerwca 1974 r. o świadczeniach z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych (jednolity tekst: Dz.U. z 1983 r. Kasacja, poza częścią historyczną jest wyłącznie polemiką z ustaleniami Sądu wynikającą z odmiennej oceny dowodów. Sąd Wojewódzki w Rzeszowie wyrokiem z dnia 30 czerwca 1997 r. [...] zasądził od Zakładów Porcelany Elektrotechnicznej „Z.'
Zgodnie z art. 10 ust. 4 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela (Dz.U. na czas określony (art. 10 ust. 4 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela, jednolity tekst: Dz.U. z 1997 r. Potrzeby wynikające z organizacji nauczania lub zastępstwa nieobecnego nauczyciela, pozwalające na nawiązanie stosunku pracy z nauczycielem
W sporze dotyczącym treści pisemnego wniosku pracownika o udzielenie mu urlopu wypoczynkowego oraz adnotacji uczynionej na tym wniosku przez pracodawcę nie stosuje się przepisów ograniczających dopuszczalność dowodu ze świadków lub z przesłuchania stron (art. 473 KPC). 2. Z wyżej wskazanych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 39312 KPC orzekł, jak w sentencji. Powódka została też pozbawiona uprawnień do urlopu macierzyńskiego oraz wychowawczego, chociaż bez tego ostatniego urlopu powódka nie Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Kasacja jest bezzasadna i podlega oddaleniu.
Odszkodowanie, o którym mowa w art. 56 KP ustala się według wynagrodzenia brutto. Skoro powodowie nie porzucili pracy, to zachowali również prawo do nie wykorzystanego urlopu wypoczynkowego za 1996 r. w ilości po 7 dni urlopy wypoczynkowe za 1996 r. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Kasacja strona pozwanej nie zasługuje na uwzględnienie.
Wykluczenie członka ze spółdzielni w okresie wypowiedzenia spółdzielczej umowy o pracę jest w skutkach prawnych zrównane z rozwiązaniem umowy o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika. 2. Pobranie przez członków zarządu spółdzielni, w przewidywaniu odwołania z pełnionych funkcji, zaliczek na zabezpieczenie przyszłych wynagrodzeń bez zgody organu statutowo właściwego do dokonania czynności prawnych w zakresie stosunku pracy z członkami zarządu, stanowi ciężkie naruszenie podstawowych obowiązków pracowniczych. Powodowie zostali zobowiązani do wykorzystania urlopu wypoczynkowego i zwolnieni od świadczenia pracy do końca okresu wypowiedzenia. Mając powyższe na względzie Sąd Najwyższy, stosownie do art. 393 12 KPC, orzekł jak w sentencji. Przewodniczący SSN: Walerian Sanetra Sędziowie: SN Barbara Wagner (sprawozdawca), SA Alina Krusz-Stankiewicz Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu
Sąd Najwyższy wyrokiem z dnia 7 stycznia 1997 r., I PKN 54/96, oddalił kasację powódki. W sprawie tożsamości roszczeń powódki wypowiedział się Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 7 stycznia 1997 r., I PKN 54/96, oddalając kasację Wobec bezsporności stanu faktycznego sprawy Sąd Rejonowy uznał, iż żądanie pozwu o ustalenie, że po urlopie wychowawczym powódce przysługiwało
Przedstawione stanowisko wprost wynika z uchwały składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 11 lutego 1963 r., III PO 6/62 (OSNCP Pogląd taki, opierający się na uchwale składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 17 czerwca 1963 r., III CO 38/62 (OSNCP 1965 z. 12 lutego 1969 r., III CZP 43/68 (OSNCP 1969 z. 9, poz. 150).
Powodowie nie korzystali z urlopów wypoczynkowych i nie byli kontrolowani „pod względem dyscypliny pracy”. Powodowie nie korzystali z uprawnień pracowniczych, takich jak urlopy wypoczynkowe, wynagrodzenie za pracę w godzinach nadliczbowych, Przewodniczący: SSN Teresa Flemming-Kulesza (sprawozdawca) Sędziowie SN: Andrzej Kijowski, Walerian Sanetra Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu
Jeżeli nawet powód zamierzał ubiegać się o urlop na ten dzień, to nie mając pewności, że go uzyska, miał także obowiązek stawienia się W dniu opisanego zdarzenia powód napisał oświadczenie, w którym wyjaśnił, że przyszedł rano do zakładu pracy, by uzyskać urlop, przekroczył ekwiwalent za nie wykorzystany urlop wypoczynkowy.
W1992 r. renta inwalidzka z ubezpieczenia społecznego była wyższa od wynagrodzenia, jakie powód mógłby otrzymać kontynuując zatrudnienie Przewodniczący: SSN Maria Tyszel Sędziowie SN: Jerzy Kuźniar (sprawozdawca), Teresa Romer Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 13 października mechaniczny, a to nie uzasadnia przypisania odpowiedzialności na zasadzie ryzyka, gdyż „nie było to przedsiębiorstwo poruszane za pomocą sił
Przedsiębiorstwu Budowy Pieców Przemysłowych w K. o ekwiwalent za urlop i odprawę, na skutek kasacji powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego-Sądu Działanie powoda pozbawiło radę pracowniczą jej uprawnień wynikających z art. 53 tej ustawy oraz z art. 24 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia Stanowisko takie wyraził już Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 4 czerwca 1993 r., l PZP 17/93 (OSNCP 1993 z. 12, poz. 226) i w wyroku z dnia
Zawarcie umowy o pracę z członkiem zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z naruszeniem art. 203 KH (brak reprezentacji spółki przez radę nadzorczą lub pełnomocnika powołanego uchwałą wspólników) powoduje bezwzględną nieważność umowy, także w spółkach wieloosobowych. Pismem z dnia 30 marca 1994 r. rozwiązano tę umowę o pracę na podstawie art. 52 § 1 pkt 1 KP z powodu dokonania nadużyć na szkodę pracodawcy tytułem wynagrodzenia za pracę i kwotę 529,30 zł tytułem ekwiwalentu za urlop wypoczynkowy. Z dniem 29 marca 1994 r. powód został odwołany z zarządu pozwanej Spółki.
Sprawa o zawarcie przyrzeczonej umowy o pracę (art. 389 i 390 KC w związku z art. 300 KP) jest sprawą z zakresu prawa pracy (art. 476 § 1 pkt 1 KPC) i nie może być uznana za spór dotyczący ustanowienia nowych warunków pracy i płacy w rozumieniu art. 262 § 2 pkt 1 KP, co prowadziłoby do braku roszczenia materialnoprawnego, a nie do braku drogi sądowej. 2. W ramach wykładni oświadczenia woli (art. 65 KC w związku z art. 300 KP) nie można uzupełniać tego oświadczenia o elementy, których ono nie zawierało. a następnie udała się na urlop wypoczynkowy. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy zmienił na podstawie art. 39315 KPC zaskarżony wyrok i oddalił apelację powódki od wyroku Sądu
Pisemne oświadczenie woli pracodawcy o rozwiązaniu umowy o pracę bez wypowiedzenia nie musi wskazywać terminu ustania stosunku pracy, który to skutek następuje zawsze w dacie dojścia oświadczenia do adresata w sposób umożliwiający mu realne zapoznanie się z jego treścią (art. 61 KC w związku z art. 300 KP). powodu ciężkiego naruszenia podstawowych obowiązków pracowniczych, polegającego na pozostawieniu bez nadzoru - wbrew wyraźnym dyspozycjom art. 56 § 1 i art. 58 KP zasądził więc powodowi odszkodowanie w wysokości trzymiesięcznego wynagrodzenia, liczonego jak ekwiwalent za urlop Pismem z dnia 7 kwietnia 1997 r. pozwana rozwiązała z powodem z dniem 8 kwietnia 1997 r umowę o pracę w trybie art. 52 § 1 pkt 1 KP z
Jednorazowe odszkodowanie z tytułu wypadku przy pracy, nie spełnione w terminie, może być waloryzowane na podstawie art. 3581 § 3 KC w związku z art. 300 KP. Z przytoczonych wyżej powodów Sąd Najwyższy rozstrzygnął przedstawione zagadnienie, jak w sentencji uchwały. Zdaniem wnioskodawcy wypłacone odszkodowanie jest zbyt niskie w sytuacji spadku siły nabywczej złotego, zaś opóźnienie wypłaty nastąpiło sądowej waloryzacji wypłaconego odszkodowania po upływie 7 lat od złożenia wniosku do ZUS, w okresie których miała miejsce istotna zmiana siły
Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych rozpoznał bowiem istotę sprawy, gdyż rozważył żądania powoda oraz ustalił, z jakiego powodu nie zasługują Sąd Apelacyjny oddalił apelację powoda nie z tego powodu, iż przyjął, że nie udowodnił on wszystkich faktów niezbędnych do ustalenia istnienia dotyczące okresu od 1 lipca 1992 r. do 31 grudnia 1992 r. jest przedawnione i podlega oddaleniu, natomiast roszczenia o ekwiwalent za urlop
Z powodu tej nieobecności strona pozwana rozwiązała z nią umowę o pracę za wypowiedzeniem mimo braku zgody organizacji związkowej. Powódka była pracownikiem strony pozwanej od 4 maja 1993 r i po powrocie z urlopu wychowawczego , z którego korzystała w okresie od 29 Nr 60, poz. 281), które z dniem 2 czerwca 1996 r. uchyliło rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 20 grudnia 1974 r. w sprawie regulaminów