Orzeczenia
Pojęcie braku winy postrzegane jest zaś jako obejmujące istnienie przeszkody nie do pokonania, czyli siły wyższej (szerzej zob.: A. powodu urlopu wypoczynkowego. 141 § 4 w zw. z art. 166 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.
Możliwość łączenia w jednym postępowaniu (w jednej sprawie) różnych roszczeń - w tym także takich, których oddzielne rozpoznanie wymagałoby różnych składów sądu (jednoosobowego lub ławniczego) - została przesądzona w dwóch uchwałach Sądu Najwyższego z 4 lutego 2008 r., II PZP 14/08, OSNP 2009, Nr 17-18, poz. 218) oraz z 20 marca 2009 r., I PZP 8/08, OSNP 2009, nr 17-18, poz. 219), z których wynika, że w przypadku gdy wśród roszczeń z zakresu prawa pracy dochodzonych w jednym postępowaniu (art. 191 i 193 § 1 k.p.c.) znajduje się roszczenie, do którego rozpoznania w pierwszej instancji właściwy jest sąd w składzie jednego sędziego jako przewodniczącego i dwóch ławników (art. 47 § 2 pkt 1 lit a k.p.c.), sąd w takim samym składzie jest właściwy także do rozpoznania pozostałych roszczeń. powodu składu sądu sprzecznego z przepisami prawa. urlop. z naruszeniem przepisów prawa pracy i zasądzenia ekwiwalentu pieniężnego za urlop wypoczynkowy.
Z tego powodu zażalenie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu podlegało oddaleniu jako bezzasadne, na podstawie art. 184 w zw. z art powodu braku kontaktu telefonicznego z mocodawcą, który w terminie wyznaczonym przez Sąd przebywał za granicami kraju pomimo wielu prób W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjmuje się, że nie wyłącza zawinienia strony udanie się na zaplanowany urlop i jej
W sprawach o zasiedzenie służebności gruntowej przez Skarb Państwa (państwową osobę prawną) stosowanie art. 121 pkt 4 w związku z art. 175 i art. 292 k.c. jest uzasadnione z powodu wystąpienia w określonym czasie siły wyższej, polegającej na uwarunkowanej politycznie i stwierdzonej w konkretnych okolicznościach, niezależnej od podmiotu, obiektywnej niemożności skutecznego dochodzenia w drodze prawnej Przeszkody natury politycznej mogą być okolicznością, która może być zrównana w skutkach z siłą wyższą. Jeżeli jednak właściciel nieruchomości, na której przed 1989 r. przedsiębiorstwo państwowe posadowiło urządzenia przesyłowe, powołuje się na zawieszenie biegu zasiedzenia służebności przesyłu na podstawie art. 121 pkt 4 k.c, powinien wykazać, że z określonych przyczyn politycznych, dotyczących jego lub jego poprzedników prawnych, nie mogli oni przed 1989r. dochodzić roszczeń wynikających z posiadania 175 i art. 292 k.c. jest uzasadnione z powodu wystąpienia w określonym czasie siły wyższej, polegającej na uwarunkowanej politycznie I CSK 253/13, niepubl., z dnia 11 czerwca 2015 r., VCSK 468/14, niepubl., z dnia 9 lipca 2015 r., I CSK 629/14, niepubl., i z dnia 18 V CSK 26/14, niepubl., z dnia 13 stycznia 2016 r., V CSK 224/15, niepubl., z dnia 14 listopada 2012 r., II CSK 120/12, niepubl., z dnia
Wnosząc skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku, strona musi zatem wykazać, że nieskorzystanie przez nią z przysługującego środka prawnego nastąpiło z wyjątkowych powodów mających charakter siły wyższej czy wyjątkowe okoliczności leżące po stronie osób trzecich, które obiektywnie rzecz biorąc uniemożliwiły wniesienie środka zaskarżenia. Wyjątkowe wypadki, o których stanowi art. 4241 § 2 k.p.c, odnoszą się także do przyczyn nieskorzystania przez stronę z przysługujących jej środków zaskarżenia. Przyczyny te muszą mieć charakter wyjątkowy w znaczeniu obiektywnym, co oznacza, że chodzi o wyjątkowe okoliczności obiektywnie uniemożliwiające stronie wniesienie środka zaskarżenia, a nie o okoliczności subiektywne, wynikające z woli lub zaniedbań strony. środka prawnego nastąpiło z wyjątkowych powodów mających charakter siły wyższej czy wyjątkowe okoliczności leżące po stronie osób trzecich wnioskodawcy Z. Teza od Redakcji Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Kuźniar w sprawie z wniosku Z.
Wnosząc skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku, strona musi zatem wykazać, że nieskorzystanie przez nią z przysługującego środka prawnego nastąpiło z wyjątkowych powodów mających charakter siły wyższej - ciężka choroba, katastrofa, klęska żywiołowa czy wyjątkowe okoliczności leżące po stronie osób trzecich, które obiektywnie rzecz biorąc uniemożliwiły wniesienie środka zaskarżenia Wyjątkowe wypadki, o których stanowi art. 4241 § 2 k.p.c., odnoszą się do przyczyn nieskorzystania przez stronę z przysługujących jej środków zaskarżenia. Przyczyny te muszą mieć charakter wyjątkowy w znaczeniu obiektywnym, co oznacza, że chodzi o wyjątkowe okoliczności obiektywnie uniemożliwiające stronie wniesienie środka zaskarżenia, a nie o okoliczności subiektywne, wynikające z woli lub zaniedbań strony. środka prawnego nastąpiło z wyjątkowych powodów mających charakter siły wyższej - ciężka choroba, katastrofa, klęska żywiołowa czy wyjątkowe S.A. z/s we W. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi we W. z udziałem zainteresowanej M.J. o ubezpieczenie społeczne, szkoda z uwagi na konieczność opłacenia składek (w kwocie 6.222,37 zł wraz z odsetkami) oraz zwrotu kosztów procesu należnych stronie
Wnosząc skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku, strona musi zatem wykazać, że nieskorzystanie przez nią z przysługującego środka prawnego nastąpiło z wyjątkowych powodów mających charakter siły wyższej - ciężka choroba, katastrofa, klęska żywiołowa czy wyjątkowe okoliczności leżące po stronie osób trzecich, które obiektywnie rzecz biorąc uniemożliwiły wniesienie środka zaskarżenia Wyjątkowe wypadki, o których stanowi art. 4241 § 2 k.p.c., odnoszą się do przyczyn nieskorzystania przez stronę z przysługujących jej środków zaskarżenia. Przyczyny te muszą mieć charakter wyjątkowy w znaczeniu obiektywnym, co oznacza, że chodzi o wyjątkowe okoliczności obiektywnie uniemożliwiające stronie wniesienie środka zaskarżenia, a nie o okoliczności subiektywne, wynikające z woli lub zaniedbań strony. środka prawnego nastąpiło z wyjątkowych powodów mających charakter siły wyższej - ciężka choroba, katastrofa, klęska żywiołowa czy wyjątkowe S.A. z/s we W. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi we W. z udziałem zainteresowanej M.J. o ubezpieczenie społeczne, szkoda z uwagi na konieczność opłacenia składek (w kwocie 6.222,37 zł wraz z odsetkami) oraz zwrotu kosztów procesu należnych stronie
Wnosząc skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku, strona musi zatem wykazać, że nieskorzystanie przez nią z przysługującego środka prawnego nastąpiło z wyjątkowych powodów mających charakter siły wyższej - ciężka choroba, katastrofa, klęska żywiołowa czy wyjątkowe okoliczności leżące po stronie osób trzecich, które obiektywnie rzecz biorąc uniemożliwiły wniesienie środka zaskarżenia Wyjątkowe wypadki, o których stanowi art. 4241 § 2 k.p.c, odnoszą się do przyczyn nieskorzystania przez stronę z przysługujących jej środków zaskarżenia. Przyczyny te muszą mieć charakter wyjątkowy w znaczeniu obiektywnym, co oznacza, że chodzi o wyjątkowe okoliczności obiektywnie uniemożliwiające stronie wniesienie środka zaskarżenia, a nie o okoliczności subiektywne, wynikające z woli lub zaniedbań strony. środka prawnego nastąpiło z wyjątkowych powodów mających charakter siły wyższej - ciężka choroba, katastrofa, klęska żywiołowa czy wyjątkowe S.A. z/s we W. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi we W. z udziałem zainteresowanego P.J. o ubezpieczenie społeczne Skarżący podniósł, że: 1) zaskarżony wyrok jest niezgodny "z zasadą bezpośredniości stosowania Konstytucji, a także z wyrażoną w art.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Żądanie powoda związane z urlopem uzupełniającym za rok szkolny 1995/96 zostało sformułowane jako Zdaniem składu Sądu Najwyższego rozpoznającego przedmiotową kasację w sprawie o przyznanie urlopu w określonym wymiarze i w określonym Nr 3, poz. 19 ze zm.) i uznał, że powodowi przysługuje powyższy urlop.
wypłaciła mu ekwiwalent za część urlopu nie wykorzystanego z powodu choroby. Skoro na sporządzonym przez Zofię C. zestawieniu zaległych urlopów powód sam wpisał daty, w których chce wykorzystać urlop , to strona Powód wykorzystał w naturze urlop za 1993 r. w wymiarze 19 dni i za 1994 r. w wymiarze 26 dni.
W istocie żądanie powoda, choć mowa w nim o udzieleniu urlopu bez dzielenia go na części, dotyczy przyznania mu urlopu w określonym wymiarze Sąd Pracy zobowiązał pozwaną Odzieżową Spółdzielnię Pracy "W." w W. do udzielenia powodowi urlopu wypoczynkowego za 1996 rok w wymiarze W pozwie powód domagał się zobowiązania Spółdzielni do udzielenia mu urlopu wypoczynkowego za rok 1996 w pełnym wymiarze, tj. 26 dni bez
Sp. z o.o. w W. o odszkodowanie, wynagrodzenie i ekwiwalent za urlop, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy (pkt I), umorzył postępowanie co do zapłaty odszkodowania z tytułu wadliwego rozwiązania ) dalszej kwoty 260,60 zł wraz z ustawowymi odsetkami od 4 lutego 2014 r. tytułem ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy.
Jeżeli powód wykazał wystąpienie faktów przemawiających za słusznością dochodzonego roszczenia, wówczas to pozwanego obarcza ciężar udowodnienia ekscepcji i okoliczności uzasadniających jego zdaniem oddalenie powództwa. tytułu wynagrodzenia z pracę w godzinach ponadwymiarowych i nadliczbowych oraz tytułem ekwiwalentu za urlop, skargę kasacyjną należało Sąd ten zasądził także na rzecz powódki kwotę 2.842,96 zł tytułem ekwiwalentu za urlop, dochodzonego odrębnym pozwem. za pracę w godzinach ponadwymiarowych i w godzinach nadliczbowych oraz o ekwiwalent za urlop, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy
Postanowienie odrzucające skargę o wznowienie postępowania bezpośrednio nie wyrządza szkody, którą można powiązać z merytorycznym rozstrzy-gnięciem o oddaleniu powództwa. Uprawdopodobnienie takiej szkody nie spełnia warunku określonego w art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. urlop w 1999 r. Powód w dniu 22 czerwca 2005 r. złożył skargę o wznowienie postępowania, w którym zapadł powołany wyżej wyrok Sądu Okręgowego, z zastrzeżeniem niewykorzystany urlop wypoczynkowy w 1999 r.
Jak podaje nie był w stanie prowadzić samochodu z powodu silnego bólu i otępienia wywołanego lekami. Z powyższego powodu spółka wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przywrócenie terminu, ewentualnie o uchylenie postanowienia powodu urlopu wypoczynkowego nie może być brane pod uwagę przy ocenie winy drugiego członka zarządu - prezesa spółki w niedochowaniu terminu
W sprawie z zakresu prawa pracy w pierwszej instancji sąd w składzie jednego sędziego jako przewodniczącego i dwóch ławników (art. 47 § 2 lit. a k.p.c.) może rozpoznać kilka roszczeń łącznie dochodzonych przez powoda w jednym postępowaniu (art. 191 i 193 § 1 k.p.c.), jeżeli wśród nich znajduje się choćby jedno, którego rozpoznanie powinno nastąpić w takim składzie. powodu ich przedawnienia. W konsekwencji roszczenie o ekwiwalent za urlop wypoczynkowy, o odszkodowanie z tytułu wadliwego rozwiązania stosunku pracy, odprawę pieniężną odsetkami i o zasądzenie kwoty 2560,90 zł tytułem ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy w wymiarze 18 dni.
Przesłanka oczywistej zasadności skargi kasacyjnej (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.) spełniona jest wówczas, gdy zachodzi niewątpliwa, widoczna na pierwszy rzut oka, tj. bez konieczności głębszej analizy, sprzeczność orzeczenia z przepisami prawa nie podlegającymi różnej wykładni. W pierwszej kolejności należy przypomnieć, że fakt, iż sąd wyższej instancji ocenia pewne kwestie prawne odmiennie niż sąd pierwszej instancji Sp. z o.o. z siedzibą w G. Sp. z o.o. z art. 80 ust. 2 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o służbie cywilnej.
Nawet brak sprawdzenia wartości przedmiotu zaskarżenia podanej w apelacji nie eliminuje możliwości weryfikacji prawidłowości podanej wartości przedmiotu zaskarżenia w skardze kasacyjnej (albo skardze na bezprawność). Sąd Okręgowy zwrócił uwagę, że powód początkowo domagał się zasądzenia na jego rzecz kwoty 1.161,51 zł jako wynagrodzenia za czas urlopu 1.166,51 zł, powołując się na umowę zawartą między stronami, która przewidywała wynagrodzenie powoda za urlop na zasadach wynikających urlopu zgodnie z umową stron.
Z powyższych względów wniesioną kasację należało uznać za niedopuszczalną (art. 392 KPC) i z tego powodu odrzucić (art. 3938 § 1 KPC). zasiłkiem chorobowym i nadto wniósł o: 1) kwotę 600 zł tytułem ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy za 1994 rok, 2) 1.800 powoda kwotę 441,30 zł w tym: 230,16 zł tytułem delegacji, 75,30 zł tytułem ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy za rok
Co do zasady przez pojęcie "nierozpoznania istoty sprawy" należy rozumieć nierozstrzygnięcie o żądaniach stron, czyli niezałatwienie przedmiotu sporu. W świetle wykładni językowej, systemowej i funkcjonalnej tego zwrotu, trzeba natomiast przyjąć, że wszelkie inne wady rozstrzygnięcia, dotyczące naruszeń prawa materialnego, czy też procesowego - poza nieważnością postępowania i nieprzeprowadzeniem postępowania zasadzie ryzyka, co ma miejsce, gdy szkoda powstała: 1) wskutek siły wyższej, 2) wyłącznie z winy poszkodowanego lub 3) osoby trzeciej Od 1999 r. pozostaje on w leczeniu z powodu przepukliny w kręgach L5 i L6. wyższej albo wyłącznie z winy poszkodowanego lub osoby trzeciej, za którą nie ponosi odpowiedzialności.
odrzucenie pozwu nie może nastąpić z powodu niedopuszczalności drogi sądowej, gdy do rozpoznania sprawy właściwy jest inny organ. Spółka z o.o. w Ł. łącznie kwoty 55 665 zł, składającej się z: "-12 370 zł - za niewykorzystany urlop wypoczynkowy w 1993 r. i 1994 r Roszczenie o ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany urlop, bez względu na to, czy chodzi o urlop bieżący czy zaległy, staje się wymagalne
nie tylko taka, która jest bezpośrednio związana z użyciem sił przyrody i stanowi następstwo ich zastosowania. Nie wszystkie też wątpliwości prawne usprawiedliwiają podejmowanie uchwały na podstawie art. 390 § 1 k.p.c., lecz tylko takie, które kształtują podstawę prawną rozstrzygnięcia, a zagadnienie prawne przedstawione Sądowi Najwyższemu nie może sprowadzać się do pytania o sam sposób rozwiązania konkretnego sporu. 2.Ruch przedsiębiorstwa lub zakładu w ujęciu art. 435 § 1 k.c. to każda jego działalność, a Związek pomiędzy ruchem a szkodą występuje wówczas, gdy szkoda powstała w wyniku zdarzenia funkcjonalnie powiązanego z działalnością przedsiębiorstwa, choćby nie było bezpośredniej zależności pomiędzy użyciem sił przyrody a szkodą. Zgodnie z utrwalonym w judykaturze poglądem fakt występowania u pracownika schorzenia samoistnego jako głównej siły sprawczej zawału serca Nie wystarczy zatem, aby przedsiębiorstwo lub zakład wykorzystywało elementarne siły przyrody. W tym znaczeniu przyczyną zewnętrzną może być nie tylko narzędzie pracy, maszyna, siły przyrody, ale także praca i czynności samego poszkodowanego
Skarga kasacyjna jest niedopuszczalna w sprawach dotyczących świadectwa pracy i roszczeń z tym związanych (art. 3982 § 2 pkt 2 k.p.c.), co obejmuje nie tylko roszczenie o wydanie świadectwa pracy lub jego sprostowanie (art. 97 k.p.), ale także roszczenie o naprawienie szkody wyrządzonej przez pracodawcę wskutek niewydania w terminie lub wydania niewłaściwego świadectwa pracy (art. 99 k.p.). 2. Pełnomocnik strony pozwanej złożył odpowiedź na skargę kasacyjną wnosząc, między innymi, o jej odrzucenie z powodu niedopuszczalności tego powodu, nie dłuższy jednak niż 6 tygodni (art. 99 § 2 k.p.), a z takim właśnie roszczeniem wystąpiła powódka w sprawie zakończonej ; 2) kwoty 1.306,56 zł z tytułu ekwiwalentu za urlop wypoczynkowy za 2000 r. w ilości 22 dni z ustawowymi odsetkami od 3 grudnia 2000