Umowa o przygotowanie profesjonalnych opracowań z konferencji naukowej zawarta przez C. Sp. z o.o. nie jest umową o dzieło, a umową o świadczenie usług, co uzasadnia zastosowanie odpowiednich przepisów i obowiązek ubezpieczenia zdrowotnego.

Umowy o świadczenie usług, wymagające regularnych, technicznych czynności starannego działania, dla których przepisy Kodeksu cywilnego o zleceniu stosuje się, podlegają obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. e ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej.

Umowy z dnia kontroli uznawane za umowy o świadczenie usług, podlegają przepisom art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. e ustawy o świadczeniach i zobowiązują osoby je wykonujące do podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego.

Umowy zawarte przez uczestnika z P. Sp. z o.o., dotyczące realizacji techniczno-montażowych zadań, kwalifikują się jako umowy o świadczenie usług, podlegające przepisom o zleceniu, co kreuje obowiązek ubezpieczenia zdrowotnego zgodnie z art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. e ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej ze środków publicznych.

Umowy zawarte pomiędzy stronami stanowiły umowy o świadczenie usług, objęte obowiązkowym ubezpieczeniem zdrowotnym, a nie umowy o dzieło. Skarga kasacyjna C. Sp. z o.o. na decyzję NFZ została oddalona przez NSA, co potwierdziło prawidłowość kwalifikacji umów przez NFZ.

Umowy zawarte przez P (...) Sp. z o.o. z wykonawcą nie stanowią umów o dzieło, lecz umowy o świadczenie usług, do których odpowiednie zastosowanie mają przepisy o zleceniu, co skutkuje obowiązkiem podlegania ubezpieczeniu zdrowotnemu.

Prowadzenie gospodarstwa rolnego przez rolnika stanowi negatywną przesłankę przyznania świadczenia pielęgnacyjnego. W razie zaprzestania pracy w gospodarstwie, za czym przemawia zgłoszone pod rygorem odpowiedzialności karnej oświadczenie, świadczenie może być przyznane.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że decyzja Prezesa ZUS została wydana z naruszeniem prawa, nakazując ponowne rozpoznanie sprawy z uwzględnieniem wszystkich przesłanek przyznania renty z tytułu niezdolności do pracy oraz indywidualnych okoliczności skarżącego.

Uchylając wyrok WSA, Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził, że obywatelom Ukrainy przysługuje prawo do świadczeń rodzinnych jedynie wtedy, gdy zamieszkują z dziećmi na terytorium RP. Świadczenia te ograniczono wyłącznie do potrzeb dzieci, zgodnie z art. 26 ust. 1 ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy.

Opiekun osoby niepełnosprawnej, która faktycznie rezygnuje z zatrudnienia w celu sprawowania niezbędnej, codziennej opieki uniemożliwiającej pracę, jest uprawniony do świadczenia pielęgnacyjnego, niezależnie od obecności innych osób zobowiązanych alimentacyjnie, jeśli one nie ubiegają się o to świadczenie.

Postępowanie administracyjne i sądowoadministracyjne muszą precyzyjnie określać status wnioskodawcy jako opiekuna faktycznego. Instytucje te są zobowiązane wyjaśnić wszelkie wątpliwości faktyczne i zapewnić dwukrotne badanie meritum sprawy w pełnym zakresie dowodowym.

Organ nie może stosować analogii z przepisów ustawy o pomocy społecznej przy ustalaniu dochodu z gospodarstwa rolnego dla rodzicielskiego świadczenia uzupełniającego, jeśli ustawa przewiduje ustalenie dochodu na podstawie oświadczenia wnioskodawcy.

Okoliczności finansowe i życiowe skarżącej nie uzasadniają zastosowania ulgi w postaci umorzenia opłaty planistycznej. Uchwała WSA utrzymała się, jako zgodna z obowiązującym prawem w kontekście braku przesłanek jurysdykcyjnych wskazujących na "ważny interes zobowiązanego".

Umorzenie przez Krajową Radę Radiofonii i Telewizji postępowania administracyjnego ws. zaległości abonamentowych RTV uznane za prawidłowe ze względu na bezprzedmiotowość sprawy wobec braku zaległości. Skarga H. Z. oddalona na podstawie art. 184 p.p.s.a.

Przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego nie jest uzależnione od współuczestnictwa rodzeństwa w opiece nad niepełnosprawnym członkiem rodziny, jeśli osoba wnioskująca faktycznie rezygnuje z zatrudnienia w celu sprawowania takiej opieki.

NSA oddala skargę kasacyjną, uznając brak przesłanek ważnego interesu zobowiązanego uzasadniającego umorzenie opłaty planistycznej według art. 64 ust. 1 pkt 2 lit. a u.f.p.

W przypadku umorzenia postępowania administracyjnego na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. z powodu nieistnienia zaległości, organ nie narusza prawa, z założeniem że przewlekłość nie wpływa na treść rozstrzygnięcia.

Skarga kasacyjna dotycząca umorzenia opłaty planistycznej z tytułu wzrostu wartości nieruchomości została oddalona z uwagi na brak przesłanek "ważnego interesu zobowiązanego", co jest konieczne do zastosowania ulgi w spłacie należności budżetowych.

Umorzenie zaległych składek na ubezpieczenie społeczne jest wyjątkiem zarezerwowanym dla sytuacji nadzwyczajnych; NSA, potwierdzając prawidłowość postępowania ZUS, oddalił skargę kasacyjną, uznając brak przesłanek uzasadniających takie umorzenie.

Odwołanie w sprawie odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego jest niezasadne, gdy wykonywane czynności opiekuńcze nad osobą niepełnosprawną pozwalają ubiegającemu się o świadczenie na podjęcie przynajmniej częściowej aktywności zawodowej.

Nabycie świadczenia pielęgnacyjnego w warunkach zatajenia dochodu z zatrudnienia uznaje się za nienależne pobranie świadczenia, skutkujące obowiązkiem jego zwrotu, bez względu na wskazywane trudności językowe beneficjenta.

Samo posiadanie orzeczenia o znacznym stopniu niepełnosprawności nie wystarcza do uzyskania świadczenia pielęgnacyjnego. Konieczne jest wykazanie, że zakres opieki uniemożliwia podjęcie jakiejkolwiek pracy zarobkowej przez opiekuna.

W postępowaniu sądowoadministracyjnym umorzenie należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne wymaga wykazania braku możliwości ich spłaty przez skarżącego. Organ rentowy nie jest obarczony obowiązkiem dowodzenia przesłanek do umorzenia, które winny być wykazane przez wnioskodawcę.

Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 listopada 2025 r. oddala skargę kasacyjną Rady Powiatu w Żywcu, podtrzymując nieważność uchwały dotyczącej godzin pracy aptek, która nie spełnia wymogów art. 94 Prawa farmaceutycznego w zakresie zapewnienia dostępności aptek w porze nocnej oraz w dni wolne.