Warunkiem przyznania prawa do świadczenia pielęgnacyjnego osobom wymienionym w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o świadczeniach rodzinnych, sprawującym opiekę nad osobą pozostającą w związku małżeńskim, jest legitymowanie się przez współmałżonka osoby wymagającej opieki orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że przyznanie rekompensaty pieniężnej na rzecz skarżącej było uzasadnione w świetle rażącego naruszenia przez Wojewodę zasad postępowania administracyjnego. Właściwość i dyskrecjonalność sądu w zakresie przyznania sumy pieniężnej nie wymagają udokumentowania rzeczywistej szkody po stronie skarżącej.

Przewlekłość postępowania o rażącym charakterze uzasadnia przyznanie sumy pieniężnej, niezależnie od wykazania szkody, jako środek kompensacyjny i dyscyplinujący wobec organu administracji.

NSA orzeka, iż przyznanie sumy pieniężnej na podstawie art. 149 § 2 P.p.s.a. nie wymaga wykazania uszczerbku finansowego lub krzywdy, a jedynie faktu przewlekłości postępowania administracyjnego z rażącym naruszeniem prawa.

Orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego utrzymuje w mocy wyrok sądu I instancji, przyznając A. F. sumę pieniężną za rażące naruszenie prawa w postaci bezczynności organu, wskazując na znaczenie dyskrecjonalnej oceny sądu w zakresie przyznawania rekompensaty za przewlekłość postępowania.

Zgodnie z art. 83 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z funduszu ubezpieczeń społecznych, przyznanie świadczenia w drodze wyjątku jest możliwe tylko w sytuacji, gdy ubezpieczony nie spełnia wymagań do uzyskania świadczenia w trybie zwykłym na skutek szczególnych okoliczności, przy jednoczesnym braku możliwości podjęcia pracy lub działalności objętej ubezpieczeniem społecznym spowodowanej całkowitą

Wymaganą i niezbędną przesłanką przyznania świadczenia rehabilitacyjnego jest dalsze, nieprzerwane występowanie niezdolności do pracy po wyczerpaniu okresu zasiłkowego. Stan zdrowia pracownika (ubezpieczonego) uniemożliwia mu więc podjęcie pracy, ale jednocześnie daje podstawę do przyjęcia, że rehabilitacja prowadzona w okresie pobierania świadczenia rehabilitacyjnego, umożliwi mu w pełnym zakresie

W przypadku pracowników delegowanych do pracy za granicą, przychód do obliczenia składek na ubezpieczenia społeczne powinien być kalkulowany na podstawie wynagrodzenia brutto, uwzględniając podatki odprowadzane w imieniu pracownika przez pracodawcę, jako element składający się na całość przychodu pracownika.

Praca przy obróbce wykańczającej odlewy, w tym wykonywanie odlewów z bakelitu oraz ich oczyszczanie, kwalifikuje się jako prace w szczególnych warunkach w rozumieniu załącznika nr 1 poz. 5 ustawy o emeryturach pomostowych. Ograniczenie zakresu tej regulacji tylko do odlewów żeliwnych, ze staliwa czy metali nieżelaznych i ich stopów jest sprzeczne z językowym sformułowaniem ustawy oraz nie znajduje

Zgodnie z art. 3 ust. 9 ustawy dotyczącej rodzicielskiego świadczenia uzupełniającego, osoba, która otrzymuje emeryturę lub rentę w kwocie równej lub wyższej niż ustalony poziom najniższej emerytury, nie ma prawa do otrzymania tego rodzaju świadczenia rodzicielskiego.

W sytuacji, gdy ubezpieczony kontynuował zatrudnienie i opłacał składki na ubezpieczenie społeczne po pierwszorazowym przyznaniu prawa do emerytury, spełnia warunki do skorzystania z mechanizmu jednorazowego przeliczenia wysokości emerytury na podstawie art. 110a ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, niezależnie od tego, czy w późniejszym czasie uzyskał kolejne prawo do

Systemowa wykładnia użytego w art. 95 ust. 2 ustawy emerytalnej zwrotu „z wyjątkiem przypadku, gdy emerytura wojskowa (…) została obliczona według zasad określonych w art. 15a albo 18e ustawy (zaopatrzeniowej) …” daje podstawę do przyjęcia, że ów wyjątek należy interpretować nie tylko przedmiotowo, to znaczy wyłącznie przez pryzmat zasad obliczania emerytury wojskowej wynikających z art. 15a albo 18e

Postrzeganie "pobytu o charakterze stałym" w kontekście art. 5 ust. 2 ustawy systemowej winno odnosić się do systemu ubezpieczenia społecznego i realizowanej działalności generującej obowiązek podlegania ubezpieczeniom, a nie do formalnego statusu pobytu czy długości tego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W świetle prawa emerytalnego, dla ustalenia prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy kluczowe jest nie tylko rozpatrywanie niezdolności do wykonywania dotychczasowej pracy, ale także możliwości podjęcia innej pracy, zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji, które są rozumiane zarówno jako kwalifikacje formalne, jak i te wynikające z doświadczenia i praktyki zawodowej.

Wcześniejsze wypłacenie przez organ rentowy świadczenia emerytalno-rentowego za okres do dnia śmierci uprawnionego do tego świadczenia w jeden ze sposobów przewidzianych w art. 130 ust. 2 ustawy emerytalnej przed uzyskaniem informacji o śmierci powoduje, że do takiego świadczenia art. 136 ust. 1 tej ustawy nie znajdzie zastosowania. Świadczenie wypłacone w ten sposób będzie bowiem podlegać dziedziczeniu

Elementem decydującym o zakwalifikowaniu świadczenia jako nienależnie pobranego jest na gruncie ubezpieczeń społecznych świadomość osoby pobierającej świadczenie co do braku prawa do tego świadczenia. Kryterium istnienia świadomości wynika bądź z pouczenia dokonanego przez ZUS, bądź z zachowania samego ubezpieczonego, tj. składania fałszywych zeznań czy posługiwania się fałszywymi dokumentami.

Świadczenie pielęgnacyjne z art. 17 ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych przysługuje, jeśli istnieje związek przyczynowy między niepodejmowaniem zatrudnienia a koniecznością sprawowania opieki nad osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności. Opieka ta może obejmować zarówno czynności pielęgnacyjne, jak i codzienne obowiązki, których osoba niepełnosprawna nie może wykonywać

Świadczenie pielęgnacyjne przysługuje jedynie w przypadku, gdy sprawowanie opieki nad osobą niepełnosprawną wyklucza podjęcie jakiejkolwiek pracy zarobkowej. Sporadyczna opieka lub opieka nie wymagająca całodobowej dyspozycyjności nie spełniają warunku niezdolności do podjęcia pracy.

W przypadkach, gdy przepisy prawa nie określają organu właściwego do wykonania określonego zadania przez gminę, zgodnie z art. 18 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, należy domniemywać właściwość rady gminy w kwestii rozstrzygania wszystkich spraw pozostających w zakresie działania gminy.

Całkowita niezdolność do pracy, stanowiąca podstawę przyznania renty socjalnej, nie może być utożsamiana z niepełnosprawnością spowodowaną wyłącznie zaburzeniami w pełnieniu ról społecznych. Decydujący czynnik stanowi koniunkcję stanu naruszenia sprawności organizmu z wywołanym nią stanem niezdolności do pracy oraz brakiem możliwości przekwalifikowania się zawodowego.

W sytuacji gdy pracownik zatruł się posiłkiem zjedzonym w czasie pracy, nie musi zaistnieć związek funkcjonalny między wypadkiem a wykonywaną pracą.

Członek zarządu wieloosobowej spółki z o.o. może wykonywać swoje obowiązki na podstawie stosunku pracy, o czym świadczą między innymi o liczne przepisy prawa pracy.

Dla uznania danej choroby za zawodową wystarczy stwierdzenie istnienia warunków narażających na jej powstanie z wysokim prawdopodobieństwem; nie jest konieczne udowodnienie, że w danym przypadku warunki takie ją bezpośrednio spowodowały.

Okres obowiązkowej zasadniczej służby wojskowej odbytej po 1 września 1979 r. podczas zatrudnienia w szczególnych warunkach podlega zaliczeniu do stażu pracy wymaganego do nabycia emerytury w niższym wieku emerytalnym z uwzględnieniem przepisów ustawy o powszechnym obowiązku obrony, które obowiązywały w okresie takiej służby, po której pracownik powrócił do wykonywania pracy w szczególnych warunkach