Płatnicy składek (pracodawcy i zleceniodawcy) zatrudniający emerytów i rencistów mają obowiązek powiadomienia ZUS o wysokości osiąganych przez nich przychodów za rok ubiegły. Ten sam obowiązek spoczywa na świadczeniobiorcach. Nie ma znaczenia, czy zaświadczenie zostanie przekazane przez pracodawcę (zleceniodawcę) czy przez pracującą osobę pobierającą jednocześnie świadczenie emerytalne lub rentowe.

Do 28 lutego 2019 r. płatnicy składek mają obowiązek sporządzenia i przekazania pracownikom i zleceniobiorcom „Informacji rocznej dla osoby ubezpieczonej” obejmującej przychody z poprzedniego roku w podziale na poszczególne okresy rozliczeniowe, tj. miesiące. Obowiązku corocznego przekazywania rocznej informacji, co do zasady, nie mają ci płatnicy składek, którzy co miesiąc przekazywali informacje

Od 1 stycznia 2019 r. wprowadzono zmiany w zakresie dokumentacji ZUS. Mają one związek ze zmianami przepisów w zakresie m.in. nowego sposobu rozliczania składek przez przedsiębiorców (tzw. mały ZUS), a także ze skróceniem okresu przechowywania dokumentacji pracowniczej. Zmiany polegają na wprowadzeniu nowych dokumentów, modyfikacji dotychczasowych druków, a także wprowadzeniu nowych kodów używanych

Emeryci i renciści otrzymają od 1 marca 2019 r. co najmniej 70-złotową podwyżkę swoich świadczeń. W 2019 r. jednorazowo zmodyfikowano model waloryzacji. Będzie on korzystniejszy od dotychczasowego dla znacznej grupy emerytów i rencistów.

PROBLEM Pracownica od 18 grudnia 2018 r. do 6 stycznia 2019 r. przebywała na zwolnieniu lekarskim. Otrzymała wynagrodzenie chorobowe w wysokości 80%. W lutym 2019 r. wpłynęło kolejne zwolnienie lekarskie, ale już opatrzone kodem B. Pracownica twierdzi, że wcześniejsza niezdolność również przypadła w okresie ciąży, i domaga się wyrównania. Czy mamy obowiązek wypłacić wyrównanie i skorygować dokumenty

ZUS może uznać, że płatnikiem składek w odniesieniu do określonej grupy osób ubezpieczonych nie jest podmiot, który zgłosił ich do ubezpieczeń. Konsekwencje finansowe takiej decyzji mogą okazać się bardzo istotne zarówno dla podmiotu uznanego za „zgłaszającego do ubezpieczeń”, jak i dla podmiotu uznanego finalnie za „właściwego” płatnika składek.

Z początkiem 2019 r. weszło w życie kilka ważnych zmian dotyczących prawa pracy i ubezpieczeń społecznych. Nie wszystkie z nich są korzystne dla pracodawców. Od 1 stycznia 2019 r. prawo do tworzenia związków zawodowych i wstępowania do nich zyskali zleceniobiorcy i samozatrudnieni. Pracodawcy będą zatem musieli przestrzegać ich uprawnień związkowych.

Pracodawców oraz inne jednostki organizacyjne czeka w styczniu 2019 r. wiele obowiązków informacyjnych względem urzędów (skarbowych, ZUS i PFRON) oraz zatrudnianych osób. Dodatkowym obowiązkiem dla większości płatników, przypadającym po raz pierwszy w styczniu 2019 r., jest sporządzenie i przekazanie urzędom skarbowym w formie elektronicznej, oprócz deklaracji rocznych, również informacji podatkowych

ZUS uzyskał od 1 stycznia 2019 r. możliwość zawiadamiania ubezpieczonych o kontroli ich czasowej niezdolności do pracy nie tylko za pośrednictwem operatora pocztowego, ale również przez pracowników ZUS czy pracodawcę. Ponadto zawiadomienie ZUS o terminie badania m.in. przez lekarza orzecznika może zostać przekazane ubezpieczonemu w innej formie niż pisemna, np. na numer jego telefonu lub adres elektroniczny

Od 1 stycznia 2019 r. obowiązują nowe przepisy umożliwiające pracodawcom m.in. skrócenie okresu przechowywania akt pracowniczych z 50 do 10 lat. W konsekwencji pracodawcy zostali zobowiązani przekazywać do ZUS dodatkowe informacje niezbędne w przyszłości do ustalenia pracownikom lub zleceniobiorcom prawa do świadczeń emerytalnych i rentowych. Dodatkowe dane będą przekazywane w zaktualizowanych formularzach

Od 1 stycznia 2019 r. został utworzony fundusz solidarnościowy, którego celem jest zapewnienie wsparcia społecznego zawodowego i zdrowotnego osobom niepełnosprawnym. Obowiązkowa składka na fundusz solidarnościowy wynosi 0,15% podstawy wymiaru składki na Fundusz Pracy. Będzie jednak wydzielona ze składki na FP co oznacza że nie będzie dodatkowym kosztem obciążającym płatników składek.

Do 31 stycznia 2018 r. płatnicy składek, którzy zgłaszają do ubezpieczenia wypadkowego co najmniej 10 ubezpieczonych, powinni złożyć informację ZUS IWA za 2018 r. Przekazane w ten sposób dane posłużą do wyliczenia przez ZUS wysokości stopy procentowej składki wypadkowej dla tych płatników, którzy zobowiązani byli składać ZUS IWA przez 3 kolejne lata (a więc 2016 r., 2017 r., i 2018 r.). Pozostali płatnicy

W związku z licznymi zmianami przepisów, skutkującymi nowymi obowiązkami płatników i nowymi trybami rozliczania składek, od 1 stycznia 2019 r. wprowadzono zmiany w zakresie dokumentacji ZUS. Dotyczą one wprowadzenia nowych formularzy, modyfikacji dotychczasowych druków, a także wprowadzenia nowych kodów używanych w formularzach ZUS.

31 stycznia 2019 r. upływa termin na złożenie do ZUS Informacji o danych do ustalenia składki na ubezpieczenie wypadkowe - ZUS IWA. Płatnikom, którzy za ostatnie 3 kolejne lata kalendarzowe składali tę informację ZUS indywidualnie ustali stopę procentową składki na ubezpieczenie wypadkowe.