Przewóz drogowy realizowany niepracowniczo przez kierowcę nie stanowi przewozu na potrzeby własne i wymaga uzyskania zezwolenia na wykonywanie transportu drogowego rzeczy.

W postępowaniu administracyjnym dotyczącym nałożenia kary pieniężnej za naruszenia związane z tachografami ciężar dowodu przesłanek egzoneracyjnych ciąży na przedsiębiorcy. Brak skutecznych procedur kontrolnych wyklucza wyłączenie odpowiedzialności administracyjnej przedsiębiorcy, nawet jeśli naruszenie było wynikiem działania kierowcy.

Nie dochodzi do umorzenia postępowania o nałożenie kary pieniężnej na zarządzającego transportem, jeżeli brak wykazania zaistnienia przyczyn przewidujących zwolnienia z odpowiedzialności, zwłaszcza gdy niedostosowanie systemu nadzoru wewnętrznego przewoźnika nie pozwala wykazać braku jego winy.

Uchylając wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż stosowanie artykułu 92a ust. 5 pkt 1 ustawy o transporcie drogowym zawiera nieprzekraczalny limit kary finansowej wynoszący 15 000 zł, co redefiniuje zasady wyznaczania poszczególnych grzywien w załączniku nr 3 do u.t.d.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, skarga kasacyjna jest niezasadna, jeżeli opiera się na zarzutach niepopartych wystarczającym uzasadnieniem, a przedawnienie roszczenia wyklucza możliwość dochodzenia nadpłaty w warunkach wskazania przepisów nieadekwatnych do stanu faktycznego i prawnego sprawy.

Niepoddanie się kontroli, pomimo prawidłowego zawiadomienia, nawet bez działań utrudniających, uzasadnia obiektywną odpowiedzialność i sankcję zgodnie z art. 92a ust. 1 ustawy o transporcie drogowym. Skarga oddalona z uwagi na brak dowodów na przewidziane przesłanki wyłączające odpowiedzialność.

Rozpoczęcie realizacji przewidzianego planem przewozu w ramach umowy, nawet jednorazowe, wystarcza do uznania przewozu za regularny specjalny, co uzasadnia sankcję za jego wykonanie bez stosownego zezwolenia.

Odpowiedzialność administracyjną przedsiębiorcy za naruszenia przepisów o transporcie drogowym należy uznawać za odpowiedzialność obiektywną, niezależną od oceny winy, co uzasadnia oddalenie skargi kasacyjnej jako bezzasadnej.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż skarga kasacyjna w sprawie nałożenia kary pieniężnej za naruszenia przepisów o transporcie drogowym nie spełniała wymogów formalnych, co skutkowało jej oddaleniem, uznając za bezzasadne odwołanie zarządzającego. Wadliwość konstrukcji skargi uniemożliwiła podważenie wyroku sądu pierwszej instancji.

Niewłożenie karty kierowcy do tachografu stanowi niewłaściwą obsługę tego urządzenia, kwalifikując się jako ingerencja skutkująca nierejestrowaniem danych, zgodnie z lp. 6.2.1 zał. nr 3 u.t.d., uzasadniając nałożenie kary pieniężnej w tej wysokości.

Prowadzenie działalności hazardowej online wymaga polskiej koncesji, zezwolenia lub zgłoszenia. Żadna zagraniczna licencja nie zastępuje polskiej. W związku z zakazem reklamy gier hazardowych promowanie i reklamowanie takich gier może spowodować zablokowanie dostępu do strony internetowej na terytorium Polski. Przypomniało o tym Ministerstwo Finansów w odpowiedzi na pytanie dziennikarza.

Nowelizacja ustawy o krajowym systemie cyberbezpieczeństwa wprowadziła obowiązek wpisu do Wykazu KSC dla podmiotów kluczowych i podmiotów ważnych. Od 7 maja 2026 r. uruchomiono samorejestrację dla podmiotów, które nie są obejmowane wpisem z urzędu. Brak terminowego wpisu może oznaczać niewypełnienie ustawowych obowiązków w zakresie cyberbezpieczeństwa.

Prawo do nazwy przedsiębiorstwa jako dobro osobiste wymaga wykazania konkretnej ingerencji w sferę chronioną, podczas gdy wcześniejsze używanie oznaczenia przez inny podmiot wyłącza możliwość przypisania naruszenia dóbr osobistych tego oznaczenia.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, potwierdzając zasadność cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami. Sąd podkreślił, że uchybienia proceduralne przy doręczeniu decyzji nie miały istotnego wpływu na treść rozstrzygnięcia i obowiązek przeprowadzenia egzaminu kontrolnego.

W przypadku uchybienia terminu do wniesienia odwołania, brak winy strony musi być uprawdopodobniony przeszkodą nie do przezwyciężenia, a domniemanie skutecznego doręczenia zastępczego nie może być obalone jedynie powołaniem się na zarzuty proceduralne bez stosownego dowodzenia. (art. 58 k.p.a.)

W postępowaniu wznowieniowym decyzja administracyjna wydana na podstawie fałszywych dowodów podlega uchyleniu, a odmowa ponownego wydania jest uzasadniona prawomocnym wyrokiem karnym. Zasada zaufania obywatela do organów nie przeciwdziała działania na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a.

Podobieństwo wizualne i fonetyczne znaku "SÓL" do znaków "Sol" i "SOL BY MELiÃ" uzasadnia odmowę ochrony; ryzyko wprowadzenia w błąd odbiorcy usług z klasy 43 (wynajmowanie sal na zebrania) zachodzi.

Fałszywość dokumentów potwierdzających istotne dla decyzji administracyjnej fakty uzasadnia wznowienie postępowania, uchylenie decyzji ostatecznej oraz odmowę wydania prawa jazdy, gdy fałszerstwo dokumentów zostało wykazane prawomocnym wyrokiem karnym.