Brak licencji na przewóz osób oraz naruszenie kryteriów konstrukcyjnych pojazdu w świetle ustawy o transporcie drogowym stanowią podstawę do nałożenia kary administracyjnej. Skarga kasacyjna L.V. wobec Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego nie wykazała uchybień w ocenie prawnej i faktycznej wyroku niższej instancji.

Planowane rozszerzenie działalności gospodarczej na terenie SSE, prowadzące do wprowadzenia nowych produktów i usług, jest traktowane jako inwestycja początkowa niewiążąca się z dotychczasowym zakresem zezwolenia i zagrażająca równowadze konkurencyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż w sprawach dotyczących płatności rolnośrodowiskowych wnioskodawca ponosi ciężar dowodowy spełnienia warunków do przyznania płatności, a organ nie ma obowiązku inicjatywy dowodowej, zatem skarga kasacyjna L.L. nie znajduje usprawiedliwionych podstaw.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał za zgodne z prawem oddalenie skargi; brak wykazania prowadzenia działalności rolniczej na działce zgodnie z art. 4 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) 1307/2013 uzasadniał odmowę płatności. Skarżąca nie udowodniła regularnych działań agrotechnicznych umożliwiających uzyskanie płatności.

Usługi sklasyfikowane pod numerami PKWiU 74.90.19.0, 74.90.20.0, 62.01.12.0, 62.02.30.0, oraz 70.21.10.0 mogą podlegać opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym w wysokości 8,5%, na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 5 lit. a) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.

Skarga kasacyjna E.K. została oddalona, ponieważ nie wykazano, aby oświadczenie o przyjęciu propozycji pełnienia służby stanowiło nowy dowód w kontekście art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Brak autentyczności dokumentu uzasadniało odmowę wznowienia postępowania.

Skarga kasacyjna nie znajduje usprawiedliwionych podstaw, a decyzje KNF o odmowie zezwolenia dla "A." Sp. z o.o. są zgodne z prawem, niezależnie od przewlekłości postępowania; niezgodności proceduralne nie wpływają na prawidłowość merytoryczną decyzji.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził poprawność oddalenia skargi na decyzję odmowną dotyczącą wsparcia bezpośredniego, uznając, że nie spełniono przesłanek prowadzenia działalności rolniczej na zadeklarowanej działce. Skarga kasacyjna jako bezzasadna została oddalona.

W świetle art. 101 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego, postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania nie jest zaskarżalne na drodze zażalenia. Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził poprawność stanowiska Prezesa UKE, co skutkowało oddaleniem skargi kasacyjnej.

Organ ad casum naruszył przepisy postępowania administracyjnego, nie dokonując wyczerpującej oceny faktów oraz nie rozważając proporcjonalności utraty dobrej reputacji przewoźnika względem stwierdzonych naruszeń, co skutkowało niezasadnością wydania decyzji w przedmiocie utraty dobrej reputacji.

Decyzja podatkowa nie jest objęta prawdopodobieństwem nieważności, gdy zarzuty dotyczące jej wadliwości, w tym proceduralnej, są niezasadne i nieprowadzące do rozstrzygnięcia o wstrzymaniu jej wykonania.

Sąd uznaje, że wznowienie postępowania na tej samej podstawie faktycznej i prawnej, co już uprzednio rozstrzygnięta decyzja ostateczna, jest niedopuszczalne, prowadząc do potencjalnego stwierdzenia nieważności ponownej decyzji merytorycznej. Zasady trwałości decyzji administracyjnych uniemożliwiają takie wznowienie.

Skarga kasacyjna dotycząca naruszenia przepisów proceduralnych i ustalania powierzchni uprawnień do płatności została oddalona z powodu braku uzasadnionych podstaw. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że obowiązek dowodowy spoczywa na wnioskodawcy.

NSA, biorąc pod uwagę związanie oceną prawną WSA, podtrzymał decyzję o pomniejszeniu przyznanych płatności rolniczych z powodu stwierdzonych nieprawidłowości w pomiarach działek, uznając rozstrzygnięcie WSA za zgodne z wymogami procedury administracyjnej i prawu materialnemu.

W przypadku skargi kasacyjnej podniesionej na podstawie zarzutów proceduralnych, Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził prawidłowość ustaleń faktycznych i prawidłowość oceny dowodów dokonanej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny. Skarga kasacyjna została oddalona jako bezzasadna.

Podmiot wynajmujący lokal, który zapewnia warunki do funkcjonowania automatów do gier, może być uznany za organizatora gier hazardowych w rozumieniu art. 89 ustawy o grach hazardowych, co uzasadnia nałożenie kary pieniężnej za działalność prowadzoną bez koncesji.

Brak podstaw do uchylenia decyzji odmawiającej pełnej płatności rolnośrodowiskowej, gdy organ administracji wykonał wskazania zawarte w wyrokach sądów, a stwierdzone nieprawidłowości w zakresie minimalnej obsady drzew były uzasadnione. Skargę kasacyjną oddala się.

Decyzja o zmniejszeniu płatności ekologicznej Skarżącej została uchylona, gdyż obecność drzew i krzewów na jej działkach nie stanowiła przeszkody w rolniczym użytkowaniu gruntów, a tereny nadal kwalifikowały się jako trwałe użytki zielone.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza, że dla stwierdzenia utraty dobrej reputacji przedsiębiorcy, konieczna jest pełna i wszechstronna analiza sytuacji przedsiębiorstwa oraz udokumentowanie możliwości poprawy, z uwzględnieniem proporcjonalności sankcji do popełnionych naruszeń.

Oddalając skargę kasacyjną, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku prawidłowo zastosował przepisy dotyczące płatności ONW oraz przeprowadził trafną ocenę stanu faktycznego w odniesieniu do prowadzenia działalności rolniczej.

Jeżeli projektowana linia przewozowa częściowo pokrywa się z istniejącą linią, jej przewoźnicy posiadają legitymację w postępowaniu o wydanie zezwolenia na przewozy regularne ze względu na możliwość wykazania potencjalnego zagrożenia dla ich interesów.

Decyzja o wymierzeniu kary pieniężnej za posiadanie lokalu z niezarejestrowanymi automatami do gier została doręczona zgodnie z prawem i skierowana do właściwej strony postępowania, co wyklucza możliwość stwierdzenia jej nieważności. Skarga kasacyjna została oddalona.

Przychody uzyskane z umowy zlecenia zawartej przed rozpoczęciem działalności gospodarczej, które nie obejmują działalności objętej zadaniami gospodarczymi, kwalifikują się jako działalność wykonywana osobiście i mogą korzystać z "Ulgi dla młodych" w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 148 ustawy o PIT. Przychody te nie są przyporządkowane do działalności gospodarczej w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 3."

Sąd Najwyższy orzekł uchylenie wyroku Sądu Apelacyjnego oraz zniesienie postępowania przed tym sądem z powodu nieważności postępowania wynikającego z wadliwego składu sądu, wyznaczonego przez nieprawidłowo powołanego sędziego na skutek nominacji przez KRS ukształtowaną ustawą z 8 grudnia 2017 r.