Przekształcenie trwałych użytków zielonych uzasadniające zmniejszenie płatności RŚK odnosi się tylko do działek objętych zobowiązaniem rolno-środowiskowo-klimatycznym, a nie do całego gospodarstwa. Literalna wykładnia przepisów nie jest wystarczająca i wymaga uwzględnienia wykładni systemowej oraz celowościowej.

Osiągane przychody z działalności zarządzania projektami budowlanymi mogą być opodatkowane stawką ryczałtu 8,5%, jeśli odpowiadają czynnościom klasyfikowanym jako pozostałe usługi doradztwa naukowego i technicznego oraz usługi profesjonalne, zgodnie z odpowiednimi grupowaniami PKWiU, o ile nie występują przesłanki negatywne wykluczające tę formę opodatkowania.

Klauzule indeksacyjne zawarte w umowie kredytu hipotecznego (klauzule ryzyka walutowego i klauzule przeliczeniowe odsyłające do tabel kursowych banku) określają główne świadczenia stron i jako nietransparentne mają charakter abuzywny. Ich eliminacja prowadzi do nieważności umowy w całości, gdyż usuwa ryzyko walutowe i powiązanie z LIBOR, co przekształca umowę w sposób zmieniający jej istotę. Brak jest

W przypadku konkurencyjnych wniosków o płatność, badanie tytułu prawnego do gruntu jest konieczne jedynie przy istniejącym konflikcie krzyżowym, a wycofanie wniosku przez jedną ze stron eliminuje potrzebę takiej analizy.

Naczelny Sąd Administracyjny utrzymał w mocy decyzję o zatrzymaniu prawa jazdy, stwierdzając, że normy określone w art. 102 ust. 1 pkt 4 u.k.p. oraz art. 135 p.r.d. zostały prawidłowo zastosowane, a skarga kasacyjna nie podważa prawidłowości proceduralnych rozstrzygnięć dotyczących zatrzymania uprawnień.

Ocena rękojmi i nieskazitelności charakteru osoby ubiegającej się o wpis na listę aplikantów adwokackich musi uwzględniać całokształt dostępnych okoliczności, a nie jedynie fakt toczącego się postępowania karnego.

Niezgłoszenie pojazdu do licencji oraz niespełnienie wymogów przewozu okazjonalnego sankcjonuje nałożenie kary. Fakt, że zdarzenia wynikały z braku kontroli nad pojazdem nie wyłącza odpowiedzialności przewoźnika.

Decyzja o zatrzymaniu prawa jazdy z powodu niewykonania przez kierowcę obowiązku przedłożenia orzeczenia lekarskiego w terminie jest zgodna z prawem, gdy spełnia przesłanki określone w art. 102 ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy o kierujących pojazdami.

Podmiot wykonujący przewóz drogowy ponosi odpowiedzialność administracyjną za brak wymaganych prawem dokumentów kierowcy, niezależnie od jego twierdzeń o nieświadomej współpracy z kierowcą prowadzącym pojazd w ramach jego działalności.

Kara pieniężna nałożona na przewoźnika za brak dokumentu przewozowego jest zgodna z prawem, gdyż kierowca oferujący usługę przewozową musi posiadać wymagany wypis z licencji. Skarga kasacyjna nie wykazała błędów proceduralnych ani materialnych wpływających na wynik sprawy.

Wydatki ponoszone na zakup kosmetyków do makijażu oraz biżuterii ezoterycznej, mające charakter reprezentacyjny i służące kreowaniu wizerunku przedsiębiorcy, nie mogą zostać uznane za koszty uzyskania przychodów na gruncie art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Przychody uzyskiwane przez osobę fizyczną z tytułu świadczenia usług zarządzania projektami w branży IT, sklasyfikowanych jako PKWiU 70.22.20.0, podlegają opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym według stawki 8,5%, gdyż nie mają charakteru usług doradczych.

Egzekucja obowiązku posiadania odpowiedniej licencji na transport oraz spełnienia wymogów konstrukcyjnych pojazdów spoczywa na przewoźniku drogowym, natomiast brak podjęcia działań w kierunku zapobieżenia ich naruszeniu nie zwalnia z odpowiedzialności oraz nie wykazuje braku wpływu na powstanie naruszenia.

Podatnicy mają prawo zwiększyć stawki amortyzacyjne dla pojazdów używanych intensywniej niż przeciętne, zgodnie z art. 22i ust. 2 pkt 2 ustawy o PIT, jeśli wykorzystywane uprzywilejowaną działalność wykazuje intensywną eksploatację lub wymaga szczególnej sprawności technicznej.

Przychody z działalności testowania oprogramowania, zaklasyfikowane jako PKWiU 62.02.30.0, mogą być opodatkowane ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych według stawki 8,5%, o ile usługi te nie mają charakteru doradczego.

Podatnik, który po zakończeniu stosunku pracy dokonuje świadczenia usług w ramach działalności gospodarczej na rzecz byłego pracodawcy, ma prawo do opodatkowania liniowego, jeżeli czynności te nie są tożsame z wykonywanymi w ramach zakończonego stosunku pracy (art. 9a ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Naczelny Sąd Administracyjny: Uchylenie wyroku WSA z powodu naruszenia zasad procedury sądowoadministracyjnej, skutkującego pozbawieniem strony możliwości obrony swoich praw, w związku z nieprawidłowym skierowaniem sprawy na posiedzenie niejawne.

Przychody uzyskiwane z tytułu świadczenia usług administracyjnej obsługi biura i klienta oraz usług szkoleniowych sklasyfikowanych według PKWiU 82.11.10.0 oraz dział 85, podlegają opodatkowaniu w formie ryczałtu według stawki 8,5%, pod warunkiem ich poprawnej klasyfikacji jako usługi niekompleksowe.

Przychody z działalności w zakresie usług logistycznych, zaklasyfikowane do PKWiU 74.90.20.0, mogą być objęte ryczałtową stawką podatku dochodowego w wysokości 8,5%, pod warunkiem, że działalność ta nie podlega wyłączeniom ustawowym.

Dokumenty prywatne jako dowody wywozu towarów z UE muszą być wiarygodne, w szczególności uwierzytelnione, aby mogły zastąpić urzędowe potwierdzenia; ich ocena należy do organu celnego, a niewystarczające dowody mogą skutkować unieważnieniem zgłoszenia.

Osoba fizyczna, świadcząca usługi na rzecz byłego pracodawcy, może stosować opodatkowanie ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych, jeżeli nowe usługi mają charakter doradczo-strategiczny i nie są tożsame z wcześniejszymi czynnościami operacyjnymi wynikającymi ze stosunku pracy.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje za prawidłowe unieważnienie zgłoszenia celnego wywozowego, z uwagi na brak dostatecznych dowodów potwierdzających wywóz towarów z obszaru Unii Europejskiej. Przedstawione dokumenty nie spełniają wymogów wiarygodności, które nakładają przepisy unijne.

Dowody przedstawione przez eksportera, aby uznać je za wystarczające, muszą umożliwiać jednoznaczną identyfikację towaru oraz potwierdzać jego wywóz poza obszar celny UE, a ich ocena leży w gestii organu celnego. W przypadku ich braku organ ma kompetencję do unieważnienia zgłoszenia celnego.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że dokumenty przedłożone jako dowody alternatywne potwierdzające wywóz towarów poza UE muszą w sposób jednoznaczny pozwalać na identyfikację towaru objętego zgłoszeniem celnym, co podlega ocenie organu celnego pod względem ich wiarygodności i dostateczności dla uznania dokonania wywozu.