Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną W. J., podtrzymując decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego o nałożeniu na przedsiębiorcę kary pieniężnej za naruszenie przepisów transportowych, uznając, że nie spełniono przesłanek wyłączających odpowiedzialność z art. 92c ust. 1 ustawy o transporcie drogowym.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że brak dowodów na istnienie stosunków osobistych wyłączających bezstronność członków komisji egzaminacyjnej wobec zdających, co uniemożliwia wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 3 k.p.a.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną M.P., potwierdzając, że działalność skarżącego nosiła cechy prowadzenia transportu drogowego wymagającego spełnienia ustawowych wymogów dotyczących badań lekarskich i psychologicznych.

Skarga na bezczynność Prezydium KRRP dotycząca umorzenia opłat za aplikację radcowską jest dopuszczalna przed sądem administracyjnym. Skargi dotyczące umorzenia składek członkowskich mają charakter wewnątrzorganizacyjny i nie podlegają kognicji sądowej.

Naruszenie art. 72 ust. 1 pkt 3 prawo o ruchu drogowym przy rejestracji pojazdu może nie być rażące, jeżeli brak dokumentów homologacyjnych nie wywołuje istotnych skutków społeczno-gospodarczych, wyłączających utrzymanie decyzji w obrocie prawnym.

Decyzja rejestracyjna pojazdu wydana z oczywistym naruszeniem przepisów dotyczących dokumentów homologacyjnych nie podlega stwierdzeniu nieważności, jeśli uchybienia nie spełniają przesłanek rażacego charakteru w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.

Na podstawie art. 184 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną z uwagi na brak wykazania interesu społecznego umożliwiającego wszczęcie postępowania administracyjnego o zwolnienie biegłego sądowego, potwierdzając prawidłowość decyzji organów administracyjnych.

Działania polegające na przewozie osób, wykonywane bez wymaganego zezwolenia, ale cechujące się elementami działalności gospodarczej, podlegają przepisom o transporcie drogowym, niezależnie od formalnego statusu wykonującego.

Decyzja o umorzeniu postępowania odwoławczego z powodu braku interesu społecznego była niezgodna z prawem. Udział stowarzyszenia w postępowaniu uzasadniają cele statutowe i istniejący interes społeczny, co potwierdza Naczelny Sąd Administracyjny, oddalając skargę kasacyjną.

Przychody z działalności testerskiej kwalifikowane do PKWiU 62.02.30.0 mogą być opodatkowane w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych stawką 8,5%, pod warunkiem regularnej ewidencji przychodów zgodnie z działalnością usługową w rozumieniu przepisów ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym.

W razie niewystarczającego uzasadnienia decyzji sądu administracyjnego, kwestia istnienia interesu społecznego jako przesłanki dopuszczenia do postępowania wymaga ponownego zbadania przez sąd I instancji.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną w sprawie braku spełnienia warunków przyznania płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej, uznając, że ciężar dowodu spoczywa na stronie ubiegającej się o płatność, która nie wykazała spełnienia wymaganych norm.

Decyzja Naczelnego Sądu Administracyjnego potwierdza prawo organizacji społecznej do uczestnictwa w postępowaniu administracyjnym jako strony, jeżeli działa w interesie społecznym, co wyjaśnił Wojewódzki Sąd Administracyjny, uchylając decyzję umarzającą postępowanie.

Ocena niezdolności do pracy w rozumieniu art. 12 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych wymaga uwzględnienia nie tylko medycznego stanu zdrowia ubezpieczonego, lecz również okoliczności ekonomicznych, takich jak poziom kwalifikacji zawodowych, wiek oraz predyspozycje psychofizyczne. W przypadku gdy biegli różnych specjalności stwierdzają u ubezpieczonego

Zagraniczne studia prawnicze uznane w Rzeczypospolitej Polskiej według art. 65 pkt 3 ustawy Prawo o adwokaturze wymagają nostryfikacji, jeżeli brak jest umowy międzynarodowej stwierdzającej równoważność dyplomu z polskim odpowiednikiem.

Odmowa wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie zwolnienia biegłego sądowego z funkcji wymaga szczegółowego i należycie uzasadnionego wykazania braku interesu społecznego. Brak właściwej analizy i wyjaśnienia okoliczności stanowi naruszenie zasad postępowania.

Usługi zarządzania projektami sklasyfikowane jako PKWiU 70.22.20.0, niebędące usługami doradztwa związanymi z zarządzaniem, podlegają opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym według stawki 8,5%.

Stwierdzenie rażącego naruszenia przepisów o rejestracji pojazdu importowanego wymaga wykazania, iż naruszenie prawa wywołuje skutki społeczno-gospodarcze, niezgodne z zasadami państwa prawa. Oczywiste naruszenie nie zawsze jest tożsame z rażącym.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, uznając, że naruszenie art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d. przez Starostę Wałeckiego miało charakter oczywisty, lecz nie rażący, wykluczając stwierdzenie nieważności decyzji rejestracyjnej pojazdu na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.

Art. 92a ust. 10 u.t.d. nie wyłącza możliwości nałożenia kary za stwierdzone naruszenia wynikające z różnych przepisów załączników nr 3 i nr 4, chyba że jedno naruszenie obejmuje drugie. Nałożenie kar za różne podstawy prawne jest dopuszczalne, gdy naruszenia te są różne.

Decyzja o wygaśnięciu stosunku służbowego jest zgodna z przepisami prawa, gdy funkcjonariusz odmawia przyjęcia propozycji zatrudnienia w ramach nowej struktury Krajowej Administracji Skarbowej, co skutkuje wygaśnięciem stosunku służbowego, traktowanym jako zwolnienie ze służby.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że nałożenie kary na przewoźnika zgodnie z art. 22 ust. 2a ustawy SENT jest prawidłowe, a przepis ten nie dopuszcza miarkowania kary w oparciu o art. 189d k.p.a., wyłączając jego zastosowanie. Zasada proporcjonalności jest realizowana według mechanizmów przewidzianych w ustawie SENT.

Nałożenie na B. Sp. z o.o. kary pieniężnej za naruszenie obowiązków ustawy SENT jest zgodne z prawem; brak przesłanek do odstąpienia od kary. Organy administracyjne prawidłowo zastosowały przepisy postępowania i prawa materialnego.

Podmiot faktycznie organizujący przewóz i dysponujący towarem jako właściciel, nawet przy incydentalnym przewozie, ma obowiązek zgłoszenia w systemie SENT. Niewykonanie tego obowiązku uzasadnia nałożenie kary pieniężnej.