Sprzeczność składu sądu z przepisami prawa w rozumieniu art. 379 pkt 4 k.p.c. stanowiąca podstawę nieważności postępowania zachodzi, gdy wyrok został wydany jednoosobowo przez sędziego powołanego na urząd sędziego sądu apelacyjnego na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej w trybie określonym ustawą z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych

Urządzanie gier na automatach bez koncesji, zezwolenia lub zgłoszenia stanowi naruszenie ustawy o grach hazardowych, a gry zawierające element losowy uznaje się za gry hazardowe podlegające sankcjom prawnym.

Automaty oferujące gry z elementami losowości, niezależnie od dostępności dodatkowych funkcji, podlegają reżimowi koncesyjnemu ustawy o grach hazardowych. Ich użycie bez koncesji stanowi podstawę do nałożenia kar pieniężnych.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, uznając, że korzystanie z automatów do gier zawierających element losowości bez wymaganej koncesji narusza prawo, co skutkuje utrzymaniem nałożonej kary pieniężnej. Wyrok potwierdza prawidłowość ustaleń faktycznych i prawnych dokonaną przez WSA oraz organ administracji skarbowej.

Spółka "A." Sp. z o.o. urządzała gry na automatach, które zawierały element losowości, co kwalifikowało te gry jako hazardowe w rozumieniu ustawy o grach hazardowych. Brak koncesji i zezwolenia na takie działania naruszał przepisy ustawy, a zatem nałożenie kary było zasadne.

NSA uznaje gry urządzane na automatach przez "A." Sp. z o.o. bez koncesji jako gry hazardowe wymagające odpowiedniego zezwolenia, opierając się na zawartości elementu losowości w tych grach (art. 89 ustawy o grach hazardowych).

Samo wskazanie adresu nieruchomości jako siedziby spółki w KRS, bez faktycznego prowadzenia działalności gospodarczej, nie stanowi podstawy do żądania zwrotu bonifikaty udzielonej z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności.

Sąd uznaje, że gry urządzane przez „A.” Sp. z o.o. na automatach wymagają koncesji z uwagi na ich losowy charakter i odmawia uwzględnienia skargi kasacyjnej, potwierdzając zgodność z prawem decyzji organów podatkowych dotyczącej nałożonej kary.

Działając na podstawie art. 151 ppsa, Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną dotyczącą kary za urządzanie gier na automatach bez koncesji, potwierdzając istnienie elementu losowości w grach oraz prawidłowość ustaleń faktycznych dokonanych przez organy administracyjne i Sąd I instancji.

Automaty do gier, na których urządzano gry losowe bez koncesji lub zezwolenia, spełniają przesłanki gier hazardowych z art. 2 u.g.h., co uzasadnia nałożenie kary pieniężnej z art. 89 ust. 1 pkt 1 u.g.h.

1. W razie wątpliwości postanowienie umowy deweloperskiej, zastrzegające na rzecz konsumenta karę umowną za każdy dzień zwłoki w zawarciu umowy przeniesienia prawa odrębnej własności lokalu mieszkalnego, które nie przewiduje uprawnienia konsumenta do żądania odszkodowania przenoszącego wysokość zastrzeżonej kary umownej (art. 484 § 1 zdanie drugie k.c.), uważa się za niedozwolone postanowienie umowne

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, iż naruszenie warunków rejestracji pojazdu rolniczego jest oczywiste, ale nie rażące, z uwagi na brak istotnych skutków gospodarczych. Skarga kasacyjna jest bezzasadna.

W przypadku zatrzymania tego samego prawa jazdy na podstawie art. 102 ust. 1 pkt 1-5 ustawy o kierujących pojazdami, organ administracyjny powinien prowadzić jedno postępowanie i wydać jedną decyzję obejmującą wszystkie przesłanki do zatrzymania dokumentu, o ile nie straciły one aktualności.

Naczelny Sąd Administracyjny, oddalając skargę kasacyjną, uznał, że oczywiste naruszenie przepisów rejestracyjnych przez Starostę Wałeckiego nie miało charakteru rażącego, a jego kwalifikacja wymaga badania skutków społeczno-gospodarczych.

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, że brak spełnienia przesłanek ustawowych uniemożliwia wydanie zaświadczenia o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego na prawo własności zgodnie z art. 4 ustawy z 20 lipca 2018 r., gdy powierzchnia budynków niemieszkalnych przekracza 30% całkowitej powierzchni zabudowy na gruncie.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż brak dokumentów homologacyjnych przy rejestracji pojazdu rolniczego stanowi rażące naruszenie prawa, uzasadniające uchylenie decyzji rejestracyjnej. Sąd podkreślił konieczność zgodności decyzji administracyjnych zarówno z prawem krajowym, jak i unijnym.

Skarga kasacyjna K.W. Sp. z o.o. Sp.k. dotycząca rażącego naruszenia art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d. w procesie rejestracji pojazdu została oddalona przez NSA, jako że naruszenie było oczywiste, lecz nie rażące.

Decyzja o rejestracji pojazdu pochodzącego spoza UE bez wymaganej homologacji narusza art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d., a takie naruszenie jest oczywiste i rażące, co uzasadnia uchylenie tej decyzji.

W przypadku koincydencji przesłanek zatrzymania prawa jazdy w art. 102 ust. 1 u.k.p., organ jest zobowiązany do prowadzenia jednego postępowania i wydania jednej decyzji administracyjnej, zawierającej wszystkie zbiegające się przesłanki.

Podmiot urządzający gry hazardowe na automatach bez wymaganej koncesji zgodnie z art. 89 ust. 1 pkt 1 ustawy o grach hazardowych podlega administracyjnej karze pieniężnej, niezależnie od odpowiedzialności karnoskarbowej.

Skarżący jako posiadacz zależny lokalu, w którym znajdują się niezarejestrowane automaty do gier, ponosi odpowiedzialność administracyjną za obecność tych urządzeń, niezależnie od częściowego wynajmu lokalu innemu podmiotowi.

Przy ocenie znikomej wagi naruszenia prawa, zobowiązanego nie wolno oddalić bez wyczerpującego postępowania dowodowego co do dat wprowadzenia danych w CEPiK, mogących stanowić jedną z przesłanek zaniechania administracyjnej kary pieniężnej.

W przypadku urządzeń do gier zawierających element losowości, organizator gier na takich urządzeniach zobowiązany jest do posiadania odpowiednich zezwoleń; ich brak skutkuje nałożeniem kary pieniężnej za prowadzenie gier hazardowych bez stosownych uprawnień.

Przedsiębiorstwo transportowe ponosi odpowiedzialność za naruszenie przepisów o transporcie drogowym, w tym za uzależnienie wynagrodzenia kierowcy od wykonanych kursów, co zagraża bezpieczeństwu drogowemu, niezależnie od przestrzegania norm czasu pracy.