Przepis art. 18 ust. 4 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, wymagający tytułu prawnego do gruntu państwowego jako warunku do przyznania płatności, jest zgodny z prawem Unii Europejskiej. Oddala się skargę kasacyjną, potwierdzając stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Prawidłowość decyzji o odmowie płatności rolnośrodowiskowej wynika z ustalonych nieprawidłowości podczas kontroli – w zakresie spełniania wymagań fitosanitarnych i materiałowych, co uzasadniało odmowę przyznania wsparcia.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną G. Sp. z o.o. uznając, że skarga nie wykazała naruszenia przepisów materialnych ani procesowych oraz że nie wystąpiły przesłanki do uchylenia poprzednich rozstrzygnięć sądowych.

Unieważnienie zgłoszenia celnego dokonane przez organ celny, połączone z brakiem dostatecznych dowodów eksportu przedstawionych przez zgłaszającego, jest zgodne z prawem. W przypadku braku wystarczających dowodów potwierdzających opuszczenie obszaru celnego, organ celny ma podstawy do unieważnienia zgłoszenia.

NSA podtrzymuje, że brak doręczenia decyzji adresatowi nie powoduje jej nieistnienia, a przedstawione przez spółkę alternatywne dowody nie wykazują wywozu towaru poza granice UE, co uzasadnia odmowę potwierdzenia wywozu i unieważnienie zgłoszenia celnego.

Oddalenie skargi kasacyjnej z uwagi na brak usprawiedliwionych podstaw do podważenia rozstrzygnięcia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, który prawidłowo zaakceptował ustalenia organu administracji w zakresie odmowy płatności rolnośrodowiskowej z uwagi na naruszenie wymaganych warunków.

Skarga kasacyjna na decyzję oddalającą przyznanie płatności dla obszarów z ograniczeniami została oddalona. Wystarczające uzasadnienie implikuje prawidłowość działań administracyjnych i sądowych, uwzględniając wiążące wcześniej wydane oceny prawne sądu.

Sąd stwierdził, że przyznanie płatności dla obszarów z ograniczeniami jest niezasadne, gdyż gospodarstwa rolników stworzyły sztuczne warunki w celu uzyskania nienależnych korzyści finansowych. Oddalenie skargi kasacyjnej nastąpiło z powodu braku skutecznego podważenia ustaleń faktycznych w niniejszej sprawie.

Oddalenie skargi kasacyjnej w sprawie ustalenia sztucznych warunków podziału gospodarstwa dla uzyskania płatności rolnych, przy stwierdzeniu prawidłowości działania organu administracji i sądu I instancji.

NSA orzekł, że decyzja o nałożeniu kary pieniężnej za przewóz odpadów bez prawidłowego dokumentu wymaga ponownej oceny w zakresie legalności i zasadności nałożenia tej kary, biorąc pod uwagę odpowiednie przepisy normatywne, w tym obowiązek posiadania zgodnej z rzeczywistością dokumentacji odpadów.

Osoby pełniące funkcje kierownicze są odpowiedzialne za urządzanie gier hazardowych bez zezwolenia, niezależnie od późniejszego zaprzestania pełnienia funkcji, a kara pieniężna może być nałożona na podstawie wcześniejszych naruszeń ustawy o grach hazardowych.

Opłata paliwowa, jako odrębna od podatku akcyzowego danina publicznoprawna, nie podlega zawieszeniu biegu przedawnienia na mocy wszczęcia postępowania karno-skarbowego dotyczącego akcyzy bez wyraźnego zawiadomienia o związanej z nią czynności prawnej.

Osoba, która przeprowadza czynności wspierające funkcjonowanie automatów działających jak gry hazardowe, spełnia przesłanki uznania jej za urządzającą gry w rozumieniu art. 89 ust. 1 pkt 1 ustawy o grach hazardowych, mimo braku formalnych powiązań umownych.

Zachowanie kierowcy polegające na niewłożeniu karty do tachografu stanowi naruszenie zasad użytkowania tachografu, a za stwierdzone skrócenie dziennego odpoczynku wymierza się jednolitą karę za dane naruszenie.

W postępowaniu odwoławczym dotyczącym oceny wyników egzaminu adwokackiego, organ odwoławczy ma obowiązek oceny zgodności postępowania egzaminacyjnego z przepisami, a nie pełnienia funkcji kolejnej komisji egzaminacyjnej. Ocena wymogów formalnych i poprawności zastosowania przepisów jest kluczowa i może uzasadniać wystawienie oceny niedostatecznej.

Osoba może być uznana za urządzającą gry hazardowe w rozumieniu art. 89 ust. 1 pkt 1 u.g.h. nawet bez formalnego posiadania lokalu czy maszyn do gry, jeżeli prowadzi działania umożliwiające funkcjonowanie gier hazardowych i czerpie z tego korzyści, co uzasadnia nałożenie kary pieniężnej za brak koncesji.

Skarga kasacyjna U. w P. na wyrok WSA w Białymstoku w sprawie kary pieniężnej na podstawie ustawy o SENT podlega oddaleniu. Zarzuty kasacyjne nie wykazały naruszenia przepisów prawa materialnego, a ustalony stan faktyczny nie daje podstaw do uchylenia decyzji o nałożeniu kary.

Przewoźnik drogowy, który wykonuje przewóz w okresie obowiązywania zakazów ruchu, ponosi odpowiedzialność administracyjną, o ile nie wykaże, że sytuacja była wynikiem okoliczności nadzwyczajnych. Odpowiedzialność za przewoźnika wyłącza tylko ścisła kwalifikacja wyjątków określonych ustawą.

Negatywny wynik egzaminu adwokackiego może zostać podtrzymany, jeżeli ocena pracy egzaminacyjnej - zgodna z kryteriami art. 78e ust. 2 ustawy Prawo o adwokaturze - wykazuje istotne uchybienia merytoryczne i formalne, a zarzuty proceduralne skarżącego nie znajdują uzasadnienia.

Adresatem decyzji o nałożeniu administracyjnej kary pieniężnej w postępowaniu wszczętym po ogłoszeniu upadłości przedsiębiorcy jest nie syndyk masy upadłości, tylko upadły przedsiębiorca, ponieważ syndyk - w rozumieniu art. 144 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 498 ze zm.) w zw. z art. 28 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

Postanowienie umowy kredytu indeksowanego do waluty obcej, przyznające bankowi uprawnienie do jednostronnego przeliczenia wypłaconej kwoty kredytu na walutę indeksacji według kursu kupna swobodnie ustalanego przez bank, stanowi niedozwolone postanowienie umowne w rozumieniu art. 385¹ § 1 k.c., niezależnie od tego, czy kurs stosowany przez bank był zbliżony do kursu rynkowego. Postanowienia określające

Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok WSA oraz decyzję organu odwoławczego z powodu rażącego naruszenia prawa procesowego, tj. rozpatrzenia odwołania po upływie ustawowego terminu, co skutkuje stwierdzeniem nieważności decyzji GITD.

Wydanie decyzji administracyjnej bez uprzedniego wszczęcia postępowania administracyjnego oraz doręczenia zawiadomienia o jego wszczęciu właściwej stronie postępowania stanowi rażące naruszenie prawa zgodnie z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., uzasadniające stwierdzenie nieważności takiej decyzji ostatecznej.

Wydana przez Naczelny Sąd Administracyjny decyzja podtrzymuje wcześniejszy wyrok stwierdzający nieważność decyzji administracyjnej z powodu rażącego naruszenia prawa, związane z brakiem stosownego upoważnienia do jej wydania oraz niedostatecznym wyjaśnieniem okoliczności faktycznych dotyczących oznakowania drogi.