Podatnikowi przysługuje prawo do dokonania korekty deklaracji podatkowej z tytułu importu towarów na zasadach art. 33a ust. 1 ustawy o VAT, co wynika z postanowień art. 81 § 1 i 2 Ordynacji podatkowej; ograniczenia tego prawa są niedopuszczalne bez wyraźnego zapisu ustawowego.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zgodnie z art. 81 Ordynacji podatkowej, podatnik ma prawo do skorygowania deklaracji VAT, jeżeli prawo nie stanowi inaczej, co obejmuje deklaracje dotyczące importu towarów zgodnie z art. 33a ust. 1 ustawy o VAT.
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 23 października 2025 r. (sygn. II GZ 608/24) oddalił skargę Prezydium NRA o wznowienie postępowania. Samo powołanie sędziego przez KRS, ukształtowaną w 2017 r., nie stanowi podstawy do wznowienia, bez wskazania dodatkowych okoliczności podważających jego niezawisłość.
Prawo podatnika do korekty deklaracji podatkowej wynika z art. 81 Ordynacji podatkowej, a przepisy art. 33a ustawy o VAT nie wyłączają tego prawa, nawet przy stosowaniu procedury uproszczonej w rozliczeniu podatku z tytułu importu towarów.
Podatnik nie traci prawa do korekty deklaracji podatkowej na zasadach art. 33a u.p.t.u., jeśli nie spełnił wymogu terminowego rozliczenia VAT z tytułu importu, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej, co deklaruje Ordynacja podatkowa.
Organizowanie gier na automatach zawierających element losowości bez koncesji lub zgłoszenia stanowi naruszenie przepisów ustawy o grach hazardowych i uzasadnia nałożenie kary finansowej.
Art. 33a ust. 1 u.p.t.u. nie wykluczał prawa do korekty deklaracji podatkowej w okresie przed wprowadzeniem ograniczeń, co oznacza, że korektę można przeprowadzić zgodnie z zasadami ogólnymi ordynacji podatkowej. Limitacje tego prawa muszą być wyraźnie określone przez ustawodawcę.
Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, iż decyzja o nałożeniu kary pieniężnej na "A." Sp. z o.o. za urządzanie gier na automatach bez koncesji jest zgodna z przepisami ustawy o grach hazardowych, a kontrola celno-skarbowa nie naruszała terminu proceduralnego.
NSA przyjmuje, iż automaty umożliwiające uczestniczenie w grach o charakterze losowym, zgodnie z ustawą o grach hazardowych, wymagają spełnienia formalnych wymogów koncesyjnych, niezależnie od poglądów zarządcy co do charakteru gry. W konsekwencji, brak spełnienia tych wymogów uzasadnia nałożenie kary finansowej.
Brak wyraźnego zakazu korekty deklaracji podatkowej w art. 33a ustawy o VAT nie wyłącza prawa podatnika do skorygowania deklaracji na podstawie art. 81 § 1 i 2 Ordynacji podatkowej, co skutkuje uchyleniem decyzji organów podatkowych oraz umorzeniem postępowania.
Gry urządzane przez spółkę T. Sp. z o.o. na automatach, które zawierają element losowości, kwalifikują się jako gry hazardowe zgodnie z ustawą o grach hazardowych, co uzasadnia nałożenie kary za brak koncesji, zezwolenia lub zgłoszenia.
Samo powołanie sędziego na wniosek zmienionej ustawowo Krajowej Rady Sądownictwa nie stanowi wystarczającej podstawy do wznowienia postępowania, o ile brak dodatkowych przesłanek naruszających niezawisłość i bezstronność orzekania.
Udział organizacji społecznej w postępowaniu administracyjnym jest uzasadniony interesem społecznym, co potwierdza zasadność jej przyznanego statusu strony, niezależnie od celów indywidualnych członków; skarga kasacyjna oddalona.
Brak podstaw prawnych do pozbawienia podatnika prawa do korekty deklaracji podatkowej przy rozliczaniu VAT z tytułu importu towarów na podstawie art. 33a ustawy o VAT. Organy niesłusznie zastosowały odmienne metody płatności podatku w zgłoszeniu celnym.
Art. 33a ust. 7 ustawy o VAT nie stanowi przeszkody dla dokonywania korekt deklaracji podatkowych. Możliwość korekty wynika z art. 81 § 1 i 2 Ordynacji podatkowej, zaś ograniczenia muszą być wyraźnie przewidziane przez przepis prawa.
Art. 33a ust. 1 ustawy o VAT nie pozbawia prawa do korekty deklaracji podatkowej; sąd uchylił decyzje organów celnych skutkujące zmianą metody płatności VAT od importu, uznając, że podatnik mógł dokonać stosownej korekty, o ile zachowano procedury uprawnione przez Ordynację podatkową.
WSA prawidłowo oddalił skargę T. Sp. z o.o., uznając koncesję za wymaganą dla gier losowych na automatach. Skarga kasacyjna była niezasadna, a kontrola celno-skarbowa oraz postępowanie organów zgodne z prawem.
Podatnik ma prawo skorygować deklarację VAT z tytułu importu towarów, chyba że wyraźnie zabraniają tego przepisy szczególne. Art. 33a ust. 7 ustawy o VAT, w stanie prawnym przed wrześniem 2021 roku, nie odbierał tego uprawnienia. NSA uchylił decyzje administracyjne, dając pierwszeństwo zasadzie korekty deklaracji podatkowej.
Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że automaty do gier typu "FINDER" oferują gry hazardowe o charakterze losowym, co uzasadniało nałożenie kary pieniężnej. Zarzuty proceduralne dotyczące rzetelności dowodów uznano za niezasadne.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że wyciek płynów eksploatacyjnych z pojazdu stanowi usterkę niebezpieczną, umożliwiając organom kontroli drogowej nałożenie kary pieniężnej na zarządzającego transportem na podstawie art. 92a ustawy o transporcie drogowym.
Każda osoba, która w momencie nabycia towaru wiedziała lub powinna była wiedzieć o niewypełnieniu obowiązków celnych, ponosi odpowiedzialność solidarną za dług celny powstały z tytułu niewłaściwego przywozu pojazdu na obszar celny UE.
Podatnik ma prawo do dokonania korekty deklaracji podatkowej w zakresie rozliczenia VAT z tytułu importu, o ile przepisy nie zakazują takiego działania. Brak wyraźnego wyłączenia w art. 33a ustawy o VAT oznacza, że korekta deklaracji jest dopuszczalna, a jej dokonanie zachowuje możliwość skorzystania z uproszczonej procedury.
Podstawa pod grill gazowy nie spełnia definicji mebla ani mebla specjalnego przeznaczenia i powinna być klasyfikowana jako pozostałe artykuły z tworzyw sztucznych pod kodem TARIC 3926.90.97.90, co potwierdza prawidłowość rozstrzygnięcia Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej.
Gry na automatach oferowane przez T. Sp. z o.o. zawierały element losowości, co kwalifikuje je jako gry hazardowe, wymagające zezwoleń. NSA oddalił skargę kasacyjną spółki, uznając decyzje organów administracyjnych i WSA za zgodne z prawem.