Bezczynność Przewodniczącego KRRiT w rozpatrzeniu wniosku organizacji społecznej stanowiła rażące naruszenie prawa, uzasadniające wymierzenie grzywny oraz zobowiązanie do formalnego rozpatrzenia wniosku zgodnie z art. 31 § 2 k.p.a.

Organ administracji publicznej nie pozostaje w bezczynności w postępowaniu wszczynanym z urzędu, gdy skutecznie odnosi się do wniosku organizacji społecznej zgodnie z art. 31 k.p.a., zwłaszcza gdy zaistnieje żądanie wszczęcia postępowania o nałożenie kary na nadawcę.

Przewodniczący Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji dopuścił się rażącej bezczynności, niewłaściwie rozpatrując wniosek fundacji jako organizacji społecznej, co uzasadniało zobowiązanie do działania i nałożenie grzywny.

Organ administracji po złożeniu wniosku przez organizację społeczną musi rozstrzygnąć o wszczęciu bądź odmowie wszczęcia postępowania w formie postanowienia; bezczynność w tym zakresie może być uznana za rażące naruszenie prawa.

Przewodniczący KRRiT pozostaje w rażącej bezczynności w zakresie rozpatrzenia wniosku Fundacji o wszczęcie postępowania administracyjnego, co skutkuje zobowiązaniem do formalnego załatwienia sprawy oraz wymierzeniem grzywny administracyjnej.

Komunikat systemowy potwierdzający wywóz towarów nie stanowi przesądzającego dowodu w sytuacji braku wiarygodnych dowodów rzeczywistego opuszczenia towarów poza obszar celny UE; zgłoszenie celne może zostać unieważnione.

Skarga kasacyjna W.Z. dotycząca odmowy przyznania płatności na obszary z ograniczeniami naturalnymi została oddalona. Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził prawidłowość dotychczasowych decyzji, argumentując brak wyraźnych dowodów na samodzielne prowadzenie gospodarstwa zgodne z przepisami prawa unijnego i krajowego.

Członka zarządu można pociągnąć do odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki, jeśli w pełnieniu funkcji nie złożył wniosku o upadłość pomimo niewypłacalności spółki oraz gdy egzekucje z majątku spółki są bezskuteczne.

Odpowiedzialność solidarnej członka zarządu za zaległości podatkowe w opłacie paliwowej wymaga wykazania bezskuteczności egzekucji oraz zaniedbania obowiązku złożenia wniosku o upadłość w odpowiednim czasie. Wyrok NSA potwierdza prawidłowość zastosowania art. 116 Ordynacji podatkowej.

Członek zarządu spółki kapitałowej ponosi solidarną odpowiedzialność za zaległości podatkowe spółki, jeżeli w dniu powstania zaległości pełnił funkcję zarządczą, a wszystkie działania związane z egzekucją z majątku spółki okazały się bezskuteczne; brak wykazania braku winy uniemożliwia wyłączenie tej odpowiedzialności.

Termin do złożenia wniosku o podjęcie postępowania zawieszonego na podstawie art. 98 § 2 kpa jest terminem prawa materialnego i nie podlega przywróceniu; umorzenie postępowania w wyniku jego uchybienia jest zasadne.

NSA uchylił wyrok WSA z uwagi na niedostateczną ocennę kluczowego zarzutu braku normatywnego przelicznika w ustawie, co może naruszać konstytucyjną zasadę ustawowej regulacji danin publicznych. Sprawa wymaga ponownego rozpatrzenia przez Sąd I instancji.

Zastosowanie pozaprawnego wzoru matematycznego do przeliczenia objętości gazu na masę w celu ustalenia opłaty paliwowej jest bezpodstawne w świetle zasady ustawowej regulacji podatków. Brak normatywnie ustanowionego przelicznika czyni to postępowanie niezgodnym z art. 217 Konstytucji RP.

Członek zarządu spółki z o.o., który zaniedbuje obowiązek bezskutecznej egzekucji i zgłoszenia upadłości na czas, ponosi solidarną odpowiedzialność za zobowiązania publicznoprawne spółki, wobec niemożności zaspokojenia z majątku spółki.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Głównego Inspektora Transportu Drogowego, uznając decyzje GITD za niezgodne z art. 24 § 1 pkt 5 KPA oraz art. 54 § 2 PPSA, co uzasadniało uchylenie postanowień przez WSA.

W przypadku wygaśnięcia prawa ochronnego na znak towarowy z powodu jego nieużywania, ocenie podlega rzeczywiste używanie znaku, co musi być dowodzone w kontekście specyfiki rynku i towarów. Rozstrzygnięcie organu i sądu niższej instancji podlega kontroli co do pełności i adekwatności oceny dowodów używania.

Zastosowanie metody trójpłaszczyznowej (wizualna, fonetyczna, semantyczna) w ocenie podobieństwa znaków towarowych pozwala na uznanie, że różnice semantyczne mogą dominować nad podobieństwami w innym zakresie, eliminując ryzyko wprowadzenia konsumentów w błąd i uniemożliwiając kolizję z wcześniejszym znakiem towarowym.

Rozstrzygnięcia dotyczące uchybienia terminu do wniesienia odwołania, gdy jedna ze stron postępowania została skutecznie poinformowana o decyzji, a brak doręczenia nie ma wpływu na prawo do odwołania stron, nie mogą podważać statusu ostatecznej decyzji administracyjnej.

Dla przyznania płatności bezpośrednich decydujące jest faktyczne użytkowanie oraz władztwo nad spornymi gruntami, zgodnie z zasadami polityki rolnej UE, co obejmuje posiadanie uprawnienia decyzyjnego oraz ponoszenie ryzyka rolniczego. Umowa usługowa nie daje tytułu prawnego.

Odmowa przyznania płatności i nałożenie kary administracyjnej za nieprawidłowości zgłoszonej powierzchni upraw roślin pastewnych zostały dokonane prawidłowo przez organy administracyjne; skarga kasacyjna oddalona jako bezzasadna.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje za prawidłowy wyrok Sądu I instancji uchylający postanowienia, które wadliwie odmówiły wszczęcia postępowania. Skarga kasacyjna Głównego Inspektora Transportu Drogowego jest bezzasadna z uwagi na naruszenia proceduralne popełnione w toku postępowania administracyjnego.

Wydanie postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania w tej samej sprawie przez tę samą osobę działa z naruszeniem zasad bezstronności administracyjnej (art. 24 § 1 pkt 5 k.p.a.). Organ ma obowiązek przekazać pismo noszące znamiona skargi do sądu administracyjnego, co gwarantuje stronom prawo do sądowej kontroli (art. 54 § 2 p.p.s.a.).

Umowa zawarta między spółką jawną w likwidacji a wspólnikiem, której przedmiotem jest przelew wierzytelności wchodzących w skład majątku spółki, nie jest bezwzględnie nieważna na podstawie art. 58 § 1 k.c. w zw. z art. 82 § 2 k.s.h. tylko z tego powodu, że odstępuje od reguł postępowania likwidacyjnego. Wspólnicy spółki jawnej mogą, na podstawie art. 67 k.s.h., uzgodnić inny niż likwidacja sposób zakończenia

Organ administracyjny nie jest związany datą wskazaną przez wnioskodawcę w postępowaniu o wygaśnięcie znaku towarowego. Urząd musi rozstrzygać na podstawie rzeczywistej daty wygaśnięcia prawa.