Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza, że lokalizacja kasyna, zgodnie z art. 35 pkt 15 ustawy o grach hazardowych, powinna uwzględniać nie tylko geograficzne, ale przede wszystkim funkcjonalne powiązania obiektu z miejscowością, a pozytywna opinia rady gminy w tym zakresie, spełniając wymogi formalne, jest wystarczająca dla udzielenia koncesji.

Skarga kasacyjna Prezesa Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie została oddalona jako bezzasadna. Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził, że procedura zatwierdzenia skrócenia taryfy zaopatrzenia w wodę odbyła się zgodnie z przepisami prawa, a decyzja Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego była prawidłowa.

NSA stwierdza, że organ celny nie wykazał, iż deklaracja pochodzenia towaru była wadliwa. W związku z upływem czasu brak jest możliwości procesowej weryfikacji deklaracji pochodzenia towaru, co skutkuje umorzeniem postępowania administracyjnego.

Zmiana zgłoszenia celnego w zakresie pochodzenia towaru wymaga prawidłowego wykazania jego nieprawidłowości. Niedopełnienie tego obowiązku skutkuje oddaleniem zmiany danych w zgłoszeniu, w szczególności gdy brak jest dowodów uzasadniających nielicencjonowanie deklaracji."

Z uwagi na brak wykazania przez organy celne wadliwości deklaracji o pochodzeniu towarów oraz upływ czasu, umorzone zostaje postępowanie celne dotyczące weryfikacji zgłoszeń celnych na podstawie art. 145 § 3 p.p.s.a.

Brak możliwości wykazania wadliwości deklaracji celnej o pochodzeniu towaru uzasadnia umorzenie postępowania administracyjnego. Organ podatkowy nie przedstawił wystarczających dowodów, mogących podważyć prawdziwość deklaracji o pochodzeniu skarżonego towaru, co skutkowało oddaleniem skargi kasacyjnej.

Decyzja ostateczna Prezesa Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie została uchylona z uwagi na naruszenia przepisów postępowania i niewłaściwą ocenę skutków prawnych przekroczenia terminu rozpatrzenia taryfy. Sąd zobowiązał Prezesa PGW WP do ponownego rozpoznania sprawy, uwzględniając prawidłową interpretację przepisów prawa materialnego i proceduralnego.

Naczelny Sąd Administracyjny uchyla wyrok WSA w Warszawie, uznając wadliwości proceduralne w uzasadnieniu wyroku, które uniemożliwiły pełną kontrolę kasacyjną zgodnie z art. 3 § 1 p.p.s.a.

W przypadku zgłoszenia celnego, weryfikowanego po upływie wielu lat, organ administracyjny musi wykazać brak rzetelności danych poprzez przedstawienie przejrzystych dowodów, czego nie można dokonać w oparciu jedynie o domniemania związane z brakującymi dokumentami.

Decyzje administracyjne dotyczące zmiany taryf muszą być wydawane z zachowaniem pełnych standardów proceduralnych, w tym jasnego i przekonującego uzasadnienia, które umożliwia skuteczną kontrolę sądową. Nieprawidłowości formalne mogą stanowić podstawę do kasacji rozstrzygnięcia.

W sprawie zmiany zgłoszenia celnego w odniesieniu do weryfikacji deklaracji o pochodzeniu towaru, wobec upływu 12 lat od zgłoszenia i braku wykazania dowodów wadliwości deklaracji, decyzje organów celnych były wadliwe. WSA słusznie uchylił decyzję DIAS, a NSA oddalił skargę kasacyjną, potwierdzając prawidłowość wyroku WSA.

Naczelny Sąd Administracyjny podtrzymuje stanowisko, że przeterminowane roszczenia organów administracji nie mogą obciążać podatników. Organy nie dostarczyły wystarczających dowodów na błędne oznaczenie pochodzenia towaru, co uzasadnia umorzenie postępowania administracyjnego.

Organ administracyjny, po uchyleniu jego decyzji przez sąd, obowiązany jest, pod rygorem nieważności orzeczenia, stosować się do oceny prawnej i wskazań sądu co do dalszego postępowania, a upływ terminu obowiązywania taryfy czy złożenie nowego wniosku nie uzasadnia umorzenia postępowania w przedmiocie skrócenia taryfy.

Uznaje się, że brak oznakowania pojazdu wskazanego w licencji jako taksówki pozbawia go statusu taksówki, co uzasadnia nałożenie kar administracyjnych za naruszenie zasad wykonywania transportu drogowego.

Postępowanie administracyjne dotyczące zmiany danych w zgłoszeniu celnym, po znacznej zwłoce czasowej, musi opierać się na dokumentach i dowodach przeszłych zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów, nawet jeśli upływ czasu ogranicza dostępność dokumentacji.

Zgłoszenie znaku towarowego w złej wierze przez uprawnioną, wynikające z wykorzystania informacji uzyskanych w trakcie współpracy biznesowej, stanowi podstawę do unieważnienia przysługującego ochrony prawnej, nawet jeśli nie funkcjonowały wcześniejsze oznaczenia identyczne lub podobne. Sąd uwzględnił zarzuty skargi kasacyjnej, uchylając wyrok WSA.

Wykonanie przewozu okazjonalnego pojazdem niezgłoszonym do ważnej licencji i niespełniającym wymogów dla taksówek skutkuje karą pieniężną. Licencja taksówkowa nie usprawiedliwia niezgodności z u.t.d. WSA prawidłowo dokonał oceny zgodności działań z przepisami.

Cudzoziemiec, ubiegając się o zezwolenie na nabycie nieruchomości, musi wykazać legalne pochodzenie środków finansowych. Brak wystarczających dowodów na takie pochodzenie uzasadnia odmowę wydania zezwolenia, co stanowi ochronę bezpieczeństwa finansowego i obrotu gospodarczego.

Skarga kasacyjna może zostać skutecznie cofnięta przez stronę na podstawie art. 60 p.p.s.a., co skutkuje umorzeniem postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym oraz zwrotem wpisu sądowego.

Decyzja organów celnych naruszała art. 191 o.p. poprzez wadliwą ocenę dowodów. Wojewódzki Sąd Administracyjny słusznie uchylił decyzje administracyjne z uwagi na upływ czasu uniemożliwiający weryfikację deklarowanego pochodzenia towaru i umorzył postępowanie.

Decyzja organu zmieniająca dane w zgłoszeniu celnym była niezgodna z prawem, gdyż naruszała zasady swobodnej oceny dowodów oraz niejasno wskazywała podstawy prawne weryfikacji deklaracji o pochodzeniu towarów. Wniesiona skarga kasacyjna była bezzasadna.

NSA : Przepis art. 191 o.p. wymaga, by organy celne skrupulatnie i wszechstronnie ocenili wszystkie dowody, a dokument urzędowy nie jest niepodważalny, jeśli strona wnosi przeciwny dowód. Weryfikacja dowodów po upływie czasu musi uwzględniać obowiązki przechowywania dokumentów administracyjnych.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje prawidłowość decyzji Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, która uchyla decyzję organów celnych w kwestii zmiany zgłoszenia celnego, stwierdzając niewłaściwą ocenę dowodów przez organy i uchybienia w zakresie żądania dokumentów potwierdzających zadeklarowane pochodzenie towaru.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje za prawidłowe umorzenie postępowania celnego przez WSA, ze względu na brak dowodów na wadliwość deklaracji o pochodzeniu towaru i upływ czasu uniemożliwiający skuteczną weryfikację.