Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, iż nie zaszły okoliczności przedawnienia roszczenia w stosunku do decyzji o zwrocie nienależnie pobranych płatności rolnośrodowiskowych, a zarzuty proceduralne i materialne były bezzasadne. Skarga kasacyjna zostaje oddalona.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że współkierowca, zajmujący miejsce w kabinie pojazdu ciężarowego podczas przewozu drogowego, ma obowiązek rejestrowania swojej aktywności na wykresówce tachografu, pomimo że nie prowadził pojazdu podczas kontroli, co uzasadnia nałożenie kary pieniężnej.

Uchwała decyzji organu odwoławczego naruszającej przepisy KPA wynikała z niekompletnej analizy przesłanek materialnych i proceduralnych, co uzasadniało jej uchylenie.

W przypadku płatności bezpośrednich do działki wchodzącej w skład Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa, konieczne jest posiadanie przez rolnika tytułu prawnego do tej działki, co wynika z art. 18 ust. 4 ustawy o płatnościach. Bezumowne użytkowanie gruntu nie uprawnia do wypłaty środków publicznych.

W przypadku naruszenia obowiązków transportu drogowego przez nierejestrowanie działalności kierowcy w tachografie, gdy pojazd nie spełnia wymogów wyjątku określonego w art. 3 lit. g) rozporządzenia nr 561/2006, organy administracyjne mogą nałożyć karę pieniężną.

Brak tabliczki instalacyjnej, jako potwierdzenia legalizacji tachografu, podważa domniemanie dokonania przeglądu, co uzasadnia nałożenie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym. Uchylenie decyzji WSA było zasadne.

Upływ terminu przedawnienia dla zwrotu nienależnie pobranych płatności rolnośrodowiskowych z Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich uniemożliwia dochodzenie ich zwrotu po jego zakończeniu, jeżeli przesłanki przerwania przedawnienia zostały błędnie zastosowane.

Termin przedawnienia dochodzenia roszczeń z tytułu nieprawidłowości powtarzających się przerywa każdy akt organu, który spełnia przesłanki określone w art. 3 ust. 1 rozporządzenia 2988/95 i o którym należycie zawiadomiono stronę, co pozwala na bieżące restartowanie okresu przedawnienia.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną jako bezzasadną, podtrzymując decyzję o pomniejszeniu płatności bezpośrednich dla A Sp. z o.o. z powodu zawyżenia powierzchni oraz naruszenia przepisów ochrony roślin.

Zaniechanie złożenia wniosku kontynuacyjnego oraz informacji o dalszej realizacji zobowiązania rolnośrodowiskowego skutkuje ustaleniem kwoty nienależnie pobranych płatności, a tymczasowy areszt nie stanowi okoliczności 'siły wyższej', która zwalnia z tego obowiązku.

Brak usprawiedliwionych podstaw w skardze kasacyjnej do uchylenia decyzji organu i wyroku WSA utrzymujących karę pieniężną; odpowiedzialność w transporcie drogowym ma charakter obiektywny. Zgłoszone okoliczności nie wykazały wpływu Covid-19 na zasadne zastosowanie przesłanek egzoneracyjnych.

Skarga kasacyjna podlega oddaleniu jako niezasadna, gdyż w rozpoznawanej sprawie nie wykazano podstaw do odstąpienia od nałożenia kary za naruszenia przepisów o transporcie drogowym, a argumenty podnoszone w skardze nie podważają zgodności z prawem decyzji GITD ani wyroku sądu I instancji.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że nie można przypisać odpowiedzialności za naruszenia związane z brakiem badań lekarskich osobom niezarządzającym bezpośrednio przewozami, utrzymując wyrok uchylający sankcję nałożoną na S.W. przez organy administracyjne.

NSA przypomniał obowiązek przeprowadzenia rzetelnego postępowania dowodowego przez organy regulacyjne i konieczność klarownego uzasadnienia decyzji administracyjnych zatwierdzających taryfy, z uwzględnieniem stanowiska wszystkich stron postępowania.

Poprawa projektu taryfy, zgodnie z art. 24c ust. 3 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków, kończy poprzednie postępowanie administracyjne, wszczynając nowe. Organy administracyjne zobowiązane były do oceny kompletności i zgodności przedstawianego wniosku taryfowego z wymaganiami ustawy, co NSA uznał za prawidłowo zrealizowane.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że kontrola rolno-środowiskowa przeprowadzona przez organy państwowe była zgodna z przepisami prawa, a przedstawione zarzuty proceduralne i materialne nie znalazły potwierdzenia w zebranym materiale dowodowym, co skutkowało oddaleniem skargi kasacyjnej.

Osoba zarządzająca transportem w dniu kontroli ponosi odpowiedzialność za naruszenia przepisów o transporcie drogowym, niezależnie od późniejszych zmian w KREPTD, o ile odpowiedzialność ta została potwierdzona protokołem i własnymi oświadczeniami.

Sąd uznał, że okoliczności przewidziane w art. 92c ust. 1 pkt 1 u.t.d. nie wystąpiły, a brak było podstaw do zastosowania przepisów Działu IVa KPA. Skarga kasacyjna pozbawiona była usprawiedliwionych podstaw, co skutkowało jej oddaleniem.

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, że termin 45 dni na zatwierdzenie taryfy liczy się od złożenia kompletnego wniosku, z uwzględnieniem wyłączenia okresów wymagających działań stron w ramach k.p.a., co czyni odmowę zatwierdzenia zgodną z prawem.

NSA stwierdził, że organ regulacyjny działając na podstawie art. 24c ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę, słusznie odmówił zatwierdzenia taryfy, gdyż nie wykazano celowości ponoszonych kosztów z uwzględnieniem ekonomicznej użyteczności środków trwałych, co czyniło skargę kasacyjną bezzasadną.

Odmowa wydania zaświadczenia o milczącym załatwieniu sprawy, przy dochowaniu terminu 45 dni od złożenia kompletnego wniosku, jest prawidłowa zgodnie z art. 24c ust. 1 i art. 35 § 5 k.p.a. w kontekście milczącego załatwienia spraw dotyczących zatwierdzenia taryf.

Kwalifikacja naruszeń związanych z użytkowaniem tachografu i wyliczenie kar powinno uwzględniać różnice pomiędzy nieprawidłowym użytkowaniem a ingerencją w urządzenie. WSA w Łodzi błędnie jednak zrozumiał zakres naruszenia niezalogowania karty do tachografu jako mniejsze naruszenie, co potwierdza NSA.

NSA stwierdza, że przewożenie chipsów kostnych wołowych nie kwalifikuje się jako "mięso" lub "pozostałość przemysłu spożywczego" i nie podlega wyłączeniu z ruchu pojazdów. Potwierdza poprawność karę 5200 zł nałożoną za naruszenia w zakresie przewozu drogowego.

Brak podpisu wojewody na protokole oszacowania szkód nie stanowi przeszkody do przyznania pomocy finansowej producentowi rolnemu, jeżeli organ nie podjął należytych działań wyjaśniających przyczynę tego braku.