Waloryzacja opłaty za przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności, zgodnie z art. 10 ustawy przekształceniowej, nie wymaga wydania decyzji administracyjnej i jest dokonywana poprzez zawiadomienie.

Z waloryzacji opłaty przekształceniowej właściwy organ informuje pisemnie, nie wydając decyzji administracyjnej – w przedmiocie waloryzacji nie stosuje się art. 7 ust. 8a ustawy przekształceniowej.

Zgłoszenie wniosku o wydanie decyzji administracyjnej w sprawie waloryzacji opłaty przekształceniowej jest nieuzasadnione. Waloryzacja powinna być dokonana zawiadomieniem, zgodnie z art. 10 ustawy przekształceniowej.

Importowane elementy konstrukcyjne, które nie stanowią kompletnej szklarni z uwagi na brak ścian i dachu, nie mogą być klasyfikowane jako prefabrykowane budynki (kod TARIC 9406 90 31 00), lecz jako konstrukcje z żelaza (kod TARIC 7308 90 98 90), co uzasadnia zastosowanie zakazu importu i odmowę zwolnienia do obrotu.

Przepisy Rozdziału 15 Ordynacji podatkowej dotyczące odpowiedzialności osób trzecich nie mają zastosowania do kar administracyjnych wymierzonych na podstawie ustawy o grach hazardowych. Odpowiedzialność członka zarządu za zaległości podatkowe nie obejmuje kar pieniężnych za naruszenia regulacji hazardowych.

W kontekście reformy KAS, nieprzedłożenie propozycji służby funkcjonariuszowi, w związku z przeprowadzonymi postępowaniami dyscyplinarnymi i karnymi, pozostało w granicach uznania administracyjnego i nie narusza zasady domniemania niewinności, jeżeli istnieją wątpliwości co do nieposzlakowanej opinii funkcjonariusza.

NSA uchyla wyrok WSA oraz decyzje organów podatkowych, stwierdzając brak podstaw prawnych do stosowania odpowiedzialności solidarnej członka zarządu spółki na podstawie art. 116 Ordynacji podatkowej w odniesieniu do kar pieniężnych nakładanych na podstawie ustawy o grach hazardowych.

Kary pieniężne nałożone na podstawie ustawy o grach hazardowych nie mogą być przedmiotem odpowiedzialności solidarnej członków zarządu spółki na podstawie przepisów o odpowiedzialności podatkowej osób trzecich z Ordynacji podatkowej.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargi kasacyjne, potwierdzając brak naruszenia art. 138 § 2 k.p.a. i brak przesłanek do zmiany decyzji ustalającej opłatę. Postępowanie administracyjne zostało uznane za prawidłowe.

Uchybienie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy nie może być uznane za niezawinione, jeżeli strona, nie wykazując przeszkody nie do przezwyciężenia, nie dołoży należytej staranności, zwłaszcza w kontekście dostępności alternatywnych metod doręczenia (ePUAP).

Skarga kasacyjna nie spełniała wymagań formalnych i nie wykazała błędów proceduralnych ani merytorycznych w rozstrzygnięciu sądu pierwszej instancji. Klasyfikacja taryfowa uznana przez WSA jest zgodna z przepisami prawa celnego. Skarga oddalona.

Skarga kasacyjna A. Sp. z o.o. została oddalona z powodu braku wykazania usprawiedliwionych podstaw w zakresie naruszeń prawa materialnego i proceduralnego. Zaskarżony wyrok WSA został uznany za prawidłowy.

Postępowanie dyscyplinarne wobec byłego funkcjonariusza należy umorzyć z przyczyn materialnych lub wydać orzeczenie uniewinniające, jeśli zgromadzony materiał dowodowy to uzasadnia, niezależnie od wyłączenia przepisów procesowych."

Skarga kasacyjna dotycząca klasyfikacji taryfowej importowanych towarów oraz związanej z nią kwoty podatku VAT i długu celnego, złożona przez A sp. z o.o., została oddalona; Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził prawidłowość zaskarżonego wyroku WSA w Gliwicach.

Decyzja o rejestracji pojazdu bez homologacji stanowi oczywiste naruszenie prawa, ale nie rażące w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., chyba że spowoduje skutki niemożliwe do zaakceptowania w praworządnym państwie. Odmienna ocena wymaga analizy skutków prawnych i społeczno-gospodarczych decyzji.

Decyzja Starosty Wałeckiego o zarejestrowaniu pojazdu bez wymaganych dokumentów homologacyjnych stanowiła oczywiste naruszenie art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d., nie będąc jednocześnie rażącym naruszeniem prawa, co wymagało ponownego rozpoznania kwestii przez organ odwoławczy.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że naruszenie prawa polegające na braku przedłożenia świadectwa zgodności przy rejestracji pojazdu było oczywiste i wyklucza możliwość uznania decyzji rejestracyjnej za prawidłową zgodnie z prawem krajowym i unijnym.

Skarga kasacyjna H. Sp. z o.o. przeciwko decyzji o odmowie płatności ekologicznej została oddalona, gdyż strona nie wykazała tytułu prawnego do działek, a zgoda współwłaścicieli nie była udzielona, co czyniło decyzję organu zgodną z prawem.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza, że rażące naruszenie art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d. przez Starostę Wałeckiego było prawidłowo uznane przez WSA jako uzasadnienie uchylenia decyzji SKO, przy braku istotnych wątpliwości interpretacyjnych co do wymogów homologacji.

Zarządzenie NSA: Stwierdzenie braku podstaw do uwzględnienia skargi kasacyjnej na decyzję o rejestracji pojazdu z oczywistym, lecz nie rażącym naruszeniem prawa zgodnie z art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d. oraz doprecyzowanie zakresu zgodności prawa krajowego z przepisami unijnymi dotyczącymi homologacji.

Skarga kasacyjna Prezesa Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie została oddalona jako bezzasadna. Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził, że procedura zatwierdzenia skrócenia taryfy zaopatrzenia w wodę odbyła się zgodnie z przepisami prawa, a decyzja Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego była prawidłowa.

Zmiana zgłoszenia celnego w zakresie pochodzenia towaru wymaga prawidłowego wykazania jego nieprawidłowości. Niedopełnienie tego obowiązku skutkuje oddaleniem zmiany danych w zgłoszeniu, w szczególności gdy brak jest dowodów uzasadniających nielicencjonowanie deklaracji."

Brak możliwości wykazania wadliwości deklaracji celnej o pochodzeniu towaru uzasadnia umorzenie postępowania administracyjnego. Organ podatkowy nie przedstawił wystarczających dowodów, mogących podważyć prawdziwość deklaracji o pochodzeniu skarżonego towaru, co skutkowało oddaleniem skargi kasacyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny podtrzymuje stanowisko, że przeterminowane roszczenia organów administracji nie mogą obciążać podatników. Organy nie dostarczyły wystarczających dowodów na błędne oznaczenie pochodzenia towaru, co uzasadnia umorzenie postępowania administracyjnego.