Nie istnieją podstawy do uchylenia kary pieniężnej nałożonej na zarządzającego transportem, jeśli udowodniono, że naruszenie przepisów transportowych mogło być przewidziane i wynikało z zaniedbań organizacyjnych, pomimo okoliczności nadzwyczajnych jak COVID-19.
Możliwość odstąpienia od warunków określonych w zezwoleniu na przewozy regularne zgodnie z art. 15n ustawy COVID-19 istnieje w przypadku spełnienia przesłanek braku rentowności lub konieczności przeciwdziałania COVID-19, a kwestia ta wymaga ponownej oceny przez WSA.
Oddalenie skargi kasacyjnej; wykonanie przewozu drogowego bez wymaganej licencji uzasadnia nałożenie administracyjnej kary pieniężnej, gdy przewóz nie spełnia wymogów legalności wynikających z przepisów ustawy o transporcie drogowym.
Złożenie wniosku o obniżenie opłaty za dysponowanie częstotliwościami przed uprawomocnieniem się decyzji rezerwacyjnej nie uzasadnia odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego; organ powinien rozważyć zawieszenie postępowania do czasu prawomocności decyzji.
Wniosek o obniżenie opłaty za rezerwację częstotliwości można złożyć przed prawomocnością decyzji rezerwacyjnej, a decyzja w sprawie powinna zostać zawieszona do czasu uzyskania prawomocności tej decyzji, co umożliwia spójne stosowanie regulacji.
Decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego została wydana z rażącym naruszeniem prawa z uwagi na bezpodstawne uchylenie decyzji rejestracyjnej po upływie 10-letniego terminu przewidzianego w art. 146 § 1 k.p.a.; decyzja powinna ograniczać się do stwierdzenia naruszenia prawa.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że decyzje o wygaśnięciu stosunku służbowego z dniem 31 sierpnia 2017 r. wobec Z.A., które zapadły w trybie art. 165 ust. 7 oraz art. 170 p.w. KAS, były zgodne z prawem i prawidłowe, potwierdzając, że nieprzedstawienie propozycji służby wynikało z racjonalnych i niearbitralnych przesłanek.
Podmiot wynajmujący lokal, zawierający automaty do gier hazardowych, może być uznany za urządzającego gry hazardowe, jeśli jego zaangażowanie obejmuje istotne wsparcie logistyczne umożliwiające organizację i działania gier, podlegając tym samym karze zgodnie z art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy o grach hazardowych.
Przekroczenie dopuszczalnej liczby 24 punktów karnych uzasadnia zastosowanie art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy zmieniającej i art. 130 p.r.d. do wydania decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy. Techniczne brak wdrożenia systemu informatycznego nie wstrzymuje stosowania dotychczasowych przepisów prawnych.
Organ administracji publicznej, prowadząc postępowanie w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej, dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania poprzez nieuzasadnione wydłużanie terminu załatwienia sprawy, co uzasadniało stwierdzenie przez sąd administracyjny bezczynności organu.
Dla uznania zagranicznych studiów prawniczych jako spełniających wymagania wpisu na listę aplikantów radcowskich, niezbędne jest przeprowadzenie postępowania nostryfikacyjnego, o ile nie istnieje stosowna umowa międzynarodowa. Interpretacja tylko na podstawie uznania poziomu wykształcenia jest niewystarczająca.
Decyzja Ministra Sprawiedliwości o sprzeciwie od wpisu T.B. na listę radców prawnych była zasadna ze względu na zarzuty licznych naruszeń przepisów prawa w czasie pełnienia funkcji komornika sądowego, wskazujących na brak rękojmi nieskazitelnego charakteru, wymaganej dla wykonywania zawodu radcy prawnego.
Przepis art. 165b § 1 Ordynacji podatkowej nie znajduje zastosowania w postępowaniu dotyczącym nałożenia kary pieniężnej za naruszenie ustawy SENT. Termin przedawnienia dotyczy wyłącznie nałożenia kary, nie zaś wszczęcia postępowania.
Przepis art. 92c ust. 1 pkt 3 u.t.d. o przedawnieniu 2-letnim dotyczy zarówno wszczęcia, jak i ostatecznego rozstrzygnięcia postępowania w sprawie kary pieniężnej, nakładając obowiązek umorzenia procedury po upływie tego terminu.
Odmowa wszczęcia postępowania w sprawie zwolnienia biegłego sądowego jest zgodna z prawem, gdy wnioskodawca nie wykazuje interesu prawnego. Wniosek o wszczęcie postępowania może być składany wyłącznie przez biegłego lub w sytuacji przewidzianej do wszczęcia z urzędu, co wyłącza możliwość działania przez inne podmioty.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że Przewodniczący KRRiT pozostaje w stanie bezczynności w rozpoznaniu wniosku Fundacji o wszczęcie postępowania, co stanowi rażące naruszenie prawa, i oddalił skargę kasacyjną organu.
Złożenie wniosku o obniżenie opłaty, o której mowa w art. 185 ust. 1 P.t., nie wymaga uprzedniego uzyskania prawomocności decyzji rezerwacyjnej, lecz jedynie złożenia wniosku w terminie sześciu miesięcy od jej doręczenia.
NSA uznał prawidłowość uchwały Komisji Egzaminacyjnej, podtrzymując decyzję o negatywnym wyniku egzaminu radcowskiego. Kandydat nie wykazał wymaganego poziomu przygotowania, a decyzja komisji mieści się w ramach prawnie dopuszczalnych procedur egzaminacyjnych.
W przypadku uznania, że zostały stworzone sztuczne warunki do uzyskania płatności rolnośrodowiskowej, organy administracyjne mogą odmówić przyznania płatności, potwierdzając, że wnioski o wsparcie w formie płatności muszą być zgodne z rzeczywistymi okolicznościami posiadania gruntów.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż decyzja o stwierdzeniu nieważności rejestracji pojazdu, podjęta z urzędu z uwagi na rażące naruszenie prawa, jest zgodna z zasadami prawa administracyjnego, gdyż zmiany konstrukcyjne nie były poparte wymaganymi dokumentami homologacyjnymi.
Stwierdzenie nieważności decyzji rejestracji pojazdu jest zasadne, gdyż została wydana z rażącym naruszeniem prawa, a brak właściwych dokumentów homologacyjnych skutkuje niezgodnością z obowiązującymi przepisami.
Decyzja Starosty Powiatu Piotrkowskiego o rejestracji zmodyfikowanego pojazdu marki (...) została prawomocnie uznana za wydaną z rażącym naruszeniem prawa i stwierdzona za nieważną, zgodnie z art. 156 § 1 pkt 2 kpa oraz § 14 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury.
Ostateczna decyzja Dyrektora ARiMR z dnia 19 lipca 2021 r., dotyczącą zmiany wysokości płatności ekologicznej, nie narusza prawa i stanowi podstawę do ustalenia nienależnie pobranych środków, co wyklucza potrzebę zawieszenia postępowania administracyjnego.
Wymóg posiadania tytułu prawnego do gruntów z Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa jako warunek uzyskania płatności w ramach systemu wsparcia bezpośredniego nie narusza zasad równego traktowania i proporcjonalności prawa unijnego.