Decyzja o rejestracji pojazdu, dokonana z rażącym naruszeniem § 14 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia z 2002 r., była nieważna. Skarżący dokonując zmian konstrukcyjnych nie stał się producentem, nie mogąc przedstawić wymaganej homologacji od rzeczywistego producenta.

Decyzja o rejestracji pojazdu marki Mercedes-Benz została wydana z rażącym naruszeniem prawa. Brak wymaganych dokumentów od producenta w zakresie homologacji powoduje, że taka decyzja administracyjna nie może być utrzymywana w mocy. NSA podtrzymuje stanowisko o nieważności tego aktu.

Doręczenie decyzji wydanej przez polski organ podatkowy adresatowi z siedzibą za granicą wymaga zastosowania przepisów prawa kraju przeznaczenia oraz regulacji międzynarodowych dotyczących doręczeń, co niedopełnione skutkuje koniecznością ponownego postępowania administracyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną w sprawie wartości celnej towarów, uznając, że organy celne prawidłowo zastosowały metodę wartości transakcyjnej towarów podobnych, zgodnie z Unijnym Kodeksem Celnym.

Sąd NSA oddalił skargę kasacyjną, stwierdzając, że obciążenie nabywcy paliwa obowiązkiem opłaty paliwowej jest prawidłowe w świetle prawa podatkowego, gdy podlega on również obowiązkowi zapłaty akcyzy. Decyzje organów podatkowych uznano za zgodne z obowiązującymi przepisami.

Skarga kasacyjna A. Sp. j. w T. została oddalona, ponieważ Naczelny Sąd Administracyjny uznał brak podstaw do jej uwzględnienia, stwierdzając prawidłowość zastosowania dodatkowego cła ochronnego z uwagi na wyczerpany kontyngent taryfowy w procedurze celnej.

Wartość celna towaru może być obliczona metodą wartości transakcyjnej towarów podobnych, jeżeli organy celne mają uzasadnione wątpliwości co do zadeklarowanej wartości, a dodatkowe wyjaśnienia importera nie rozwiewają tych wątpliwości.

Skarga kasacyjna nie ma uzasadnionej podstawy; wyczerpanie kontyngentu taryfowego uzasadniało nałożenie dodatkowego cła ochronnego; Wojewódzki Sąd Administracyjny nie naruszył przepisów proceduralnych ani materialnych.

Postanowienia umowy kredytu waloryzowanego kursem waluty obcej, przyznające bankowi uprawnienie do jednostronnego ustalania kursów tej waluty na potrzeby przeliczenia zarówno wypłaconego kapitału, jak i spłacanych rat, stanowią niedozwolone postanowienia umowne w rozumieniu art. 385¹ § 1 k.c. i kształtują główne świadczenia stron umowy kredytu. Stwierdzenie abuzywności tych klauzul skutkuje nieważnością

Doręczenie decyzji organu podatkowego za granicą musi być zgodne z przepisami prawa kraju przeznaczenia; brak weryfikacji krajowych regulacji doręczeń skutkuje uznaniem nieważności przyjęcia skuteczności doręczenia.

Interpretacja i kwalifikacja ceł towarowych dokonana przez organy celne oraz zaakceptowana przez wojewódzki sąd administracyjny jest prawidłowa. Nie stwierdzono naruszeń proceduralnych ani błędów w wykładni prawa, które wymagałyby ingerencji instancyjnej, skutkując oddaleniem skargi kasacyjnej.

Oddalenie skargi kasacyjnej, uznanie działań organów celnych i sądu I instancji za zgodne z obowiązującymi przepisami, na podstawie art. 1 ust. 6 rozporządzenia 2019/159 nakładającego cło ochronne w przypadku wyczerpania kontyngentu taryfowego.

Odmowa przyjęcia zgłoszenia celnego oraz nałożenie dodatkowego cła ochronnego były zgodne z prawem z uwagi na wyczerpanie kontyngentu taryfowego. NSA oddalił skargę kasacyjną, uznając zarzuty proceduralne i materialne za nieuzasadnione i nie wpływające na wynik sprawy bez istotnego naruszenia przepisów.

Skarżąca nie wykazała, że zarzuty skierowane wobec decyzji organu administracyjnego oraz wyroku WSA w Gdańsku miały uzasadnioną podstawę prawną. NSA oddala skargę kasacyjną, uznając prawidłowość klasyfikacji towaru dokonanej przez organy celne.

Skarga kasacyjna skarżącego Z. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku zostaje oddalona, jako bezzasadna, przy uznaniu prawidłowości zastosowania przepisów unijnego kodeksu celnego dotyczącego cła antydumpingowego oraz terminu zawieszenia powiadomienia o długu celnym.

Skarga kasacyjna została oddalona, gdyż Wojewódzki Sąd Administracyjny nie naruszył przepisów postępowania ani prawa materialnego w ocenianiu decyzji administracyjnej, a odmowa przyjęcia zgłoszenia celnego i naliczenie dodatkowego cła były zgodne z prawem.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje skargę kasacyjną za nieusprawiedliwioną wobec rażącej bezczynności Przewodniczącego KRRiT w przedmiocie wszczęcia postępowania administracyjnego z urzędu na wniosek Fundacji.

Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok WSA oraz uchwałę Komisji Egzaminacyjnej, wskazując na konieczność ponownej oceny pracy egzaminacyjnej zgodnie z wytycznymi sądów oraz przepisami prawa o adwokaturze, mając na uwadze wszystkie ustawowe kryteria oceniania.

Składanie wniosku o obniżenie opłaty za prawo do dysponowania częstotliwością na podstawie art. 18 ust. 2 ustawy nowelizującej jest dopuszczalne przed uzyskaniem prawomocności decyzji rezerwacyjnej, a prawomocność tej decyzji wpływa jedynie na merytoryczne rozpatrzenie wniosku.

Nie jest dopuszczalne odmówienie wszczęcia postępowania w sprawie obniżenia opłaty za prawo do dysponowania częstotliwością wskazując na brak prawomocnej decyzji rezerwacyjnej, jeżeli wniosek o obniżenie został złożony zgodnie z ustawowym terminem, a właściwym działaniem organu jest zawieszenie postępowania do czasu prawomocności decyzji rezerwacyjnej.

Przewóz drogowy okazjonalny realizowany bez wymaganego zezwolenia podlega karze pieniężnej, nawet jeśli nie spełnia kryteriów przewozu grupowego zdefiniowanych w przepisach unijnych.

Przepis art. 92c ust. 1 pkt 3 ustawy o transporcie drogowym wyznacza dwuletni termin na wszczęcie i rozstrzygnięcie postępowania w sprawie nałożenia kary, którego naruszenie skutkuje koniecznością umorzenia postępowania.

Skarga kasacyjna, jako pozbawiona uzasadnionych podstaw, podlegała oddaleniu. Przewożone odpady zostały prawidłowo zaklasyfikowane jako niebezpieczne, a rozstrzygnięcia organów administracyjnych są zgodne z obowiązującymi przepisami prawa.

teza orzeczenia