W przypadku przekroczenia przez kierowcę liczby 24 punktów karnych za naruszenie przepisów ruchu drogowego, starosta ma obowiązek skierować kierowcę na egzamin kontrolny sprawdzający kwalifikacje, a decyzja ta ma charakter związany i nie podlega uznaniowej weryfikacji przez organ.

Decyzja o zatrzymaniu prawa jazdy w przypadku przekroczenia ustawowej liczby punktów karnych jest decyzją związaną, i organ administracyjny nie ma możliwości oceny zasadności poszczególnych mandatów wpisanych do ewidencji.

Art. 15c ust. 3 oraz art. 22a ust. 3 ustawy zaopatrzeniowej są sprzeczne z Konstytucją RP, ponieważ obniżają wysokość świadczeń funkcjonariuszy pełniących służbę po 1990 r., co narusza zasady równości, ochrony praw majątkowych oraz zabezpieczenia społecznego, przez co sądy powszechne są zobowiązane do niezastosowania tych przepisów.

Zatarcie skazania nie zmienia obowiązku poddania się kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji dla osoby pozbawionej prawa jazdy na okres przekraczający rok w celu jego zwrotu, zgodnie z art. 49 ust. 1 pkt 3 lit. b ustawy o kierujących pojazdami oraz art. 114 ust. 1 pkt 2 lit. b Prawa o ruchu drogowym.

Brak wpisania punktów tymczasowych do ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego nie uniemożliwia wprowadzenia wpisu ostatecznego po prawomocnym stwierdzeniu naruszenia przepisów.

Przepis art. 15c ust. 3 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy nie powinien być stosowany do osób, które mimo okresowej służby na rzecz totalitarnego państwa, znaczącą część swojego okresu zatrudnienia przepracowały w ramach demokratycznych struktur państwowych, gwarantując im w ten sposób ochronę konstytucyjnie chronionych praw do emerytury.

Stwierdzenie pełnienia służby na rzecz totalitarnego państwa nie może być dokonane wyłącznie w oparciu o formalną przynależność do wymienionych formacji, lecz wymaga zbadania wszystkich okoliczności sprawy, łącznie z czynami jednostkowymi funkcjonariusza.

Wyrok Trybunału Konstytucyjnego, stwierdzający niekonstytucyjność przepisu dotyczącego wyłączności informacji organu kontroli ruchu drogowego jako podstawy decyzji administracyjnej, nie ma zastosowania, gdy strona nie kwestionowała ustaleń faktycznych i przydatności tego dowodu w postępowaniu administracyjnym.

Przy wydawaniu wtórnika prawa jazdy organ administracji nie ma prawa weryfikować ani ograniczać bezterminowych uprawnień do kierowania pojazdami posiadanych przez wnioskodawcę. Wtórnik dokumentu prawa jazdy powinien jedynie odtwarzać treść utraconego dokumentu, bez zmian w zakresie posiadanych uprawnień.

Cofnięcie uprawnień do kierowania pojazdami na podstawie art. 140 ust. 1 pkt 3a lit. a p.r.d. jest obowiązkowe w razie popełnienia przestępstwa przeciwko bezpieczeństwu komunikacji w okresie 2 lat od wydania po raz pierwszy prawa jazdy, i obejmuje wszystkie kategorie prawa jazdy, nawet te uzyskane po dniu zaistnienia przestępstwa.

Zgodnie z § 5 ust. 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego, organ prowadzący ewidencję nie może sporządzić wniosku o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy lub skierowania na badania psychologiczne na podstawie wpisów, które powinny być usunięte z ewidencji z uwagi na zatarcie ukarania.

Dla zakwalifikowania pracy jako wykonywanej w szczególnym charakterze na podstawie ustawy o emeryturach pomostowych, należy ocenić rzeczywisty charakter i odpowiedzialność wykonywanych czynności, a nie tylko tytuł stanowiska.

Decyzja o odmowie zwrotu prawa jazdy uzależniona od pozytywnego wyniku egzaminu kontrolnego nie może zostać podjęta, gdy okres pozbawienia prawa jazdy wynikający z decyzji administracyjnej nie przekracza roku. Uchylenie takiej decyzji ostatecznej na podstawie art. 154 k.p.a. jest uzasadnione zarówno ze słusznego interesu strony, jak i interesu społecznego.

Wynikające z art. 178 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. 2021, poz. 1540 ze zm.) prawo wglądu w akta sprawy nie obejmuje tej części akt, która na mocy art. 179 § 1 tej ustawy została wyłączona przez organ podatkowy ze względu na stanowisko organu udostępniającego dokumenty stanowiące część akt sprawy podatkowej, bowiem za wyłączeniem prawa do wglądu do akt sprawy podatkowej

Sprzedawca może dokonać sprzedaży rzeczy na rachunek kupującego na podstawie art. 551 § 2 k.c., w przypadku rzeczy oznaczonych co do gatunku, pod warunkiem uprzedniego wyznaczenia dodatkowego terminu do odbioru rzeczy, chyba że wyznaczenie takiego terminu nie jest możliwe albo rzecz jest narażona na zepsucie, albo z innych względów groziłaby szkoda.

Klauzula umowy kredytowej pozwalająca bankowi na jednostronne ustalanie kursów walut stanowi klauzulę abuzywną, gdyż kształtuje prawa i obowiązki konsumenta w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami, rażąco naruszając jego interesy. Takie postanowienie, które nie precyzuje wszystkich czynników ustalanych przez bank w celu oznaczenia kursu wymiany, jest nietransparentne i nieprzewidywalne dla konsumenta

W postępowaniu egzekucyjnym z nieruchomości, wierzyciel hipoteczny, który chce zaliczyć swoją wierzytelność na poczet ceny nabycia, musi legitymować się tytułem wykonawczym stwierdzającym tę wierzytelność, nawet jeśli wierzytelność ta była wcześniejsza wpisana do księgi wieczystej jako zabezpieczenie hipoteczne.

Przewoźnik jest zobowiązany do zapewnienia ciągłego przekazywania aktualnych danych geolokalizacyjnych środków transportu objętych systemem monitorowania przewozu towarów SENT, a odpowiedzialność za ewentualne nieprawidłowości w tym zakresie spoczywa na nim, niezależnie od korzystania z usług przedsiębiorców zewnętrznych.

Pod pojęciem 'świadczeń o podobnym charakterze' w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych należy rozumieć świadczenia równorzędne pod względem prawnym do świadczeń wymienionych w tym przepisie. Umowy agencyjne stanowiące pośrednictwo w sprzedaży nie podlegają przepisom dotyczącym zryczałtowanego podatku dochodowego, a tym samym na przedsiębiorcy wypłacającym prowizję

W transporcie międzynarodowym objętym Konwencją CMR, przewoźnik ponosi odpowiedzialność za szkodę powstałą w czasie przewozu, gdy nie udowodnił, że przedsięwziął wszelkie środki względem utrzymania i użycia urządzeń chłodniczych. Ciężar dowodu w zakresie wykazania szkody spoczywa na osobie dochodzącej odszkodowania.

Odpowiedzialność za prawidłowe przekazywanie danych geolokalizacyjnych w systemie SENT spoczywa na przewoźniku, który, korzystając z usług zewnętrznych operatorów, nie jest zwolniony z tego obowiązku. Ograniczenia wolności działalności gospodarczej mogą być regulowane również w drodze rozporządzeń ministerialnych na podstawie odpowiedniego upoważnienia ustawowego (art. 3 ust. 11 ustawy SENT).

Przewoźnik jest odpowiedzialny za stałe kontrolowanie poprawności przesyłania danych geolokalizacyjnych do systemu SENT GEO i nie może przerzucać tej odpowiedzialności na zewnętrznych operatorów systemu lokalizacji. Brak dostatecznej weryfikacji poprawności działania lokalizatora skutkuje nałożeniem kary pieniężnej na przewoźnika.

Rekonstrukcja treści normatywnej art. 31c ust. 1 u.c.p.k. wskazuje, że dla kierowców wykonujących przewozy regularne osób na trasie do 50 km tygodniowy okres odpoczynku rozpoczyna się nie później niż po zakończeniu sześciu okresów 24-godzinnych od uprzedniego okresu odpoczynku, co stanowi 'ruchomy tydzień'.

Przewoźnik, który nie dokonuje zgłoszenia przewozu towaru przed jego rozpoczęciem zgodnie z ustawą SENT, podlega karze pieniężnej, chyba że wystąpią udokumentowane okoliczności nadzwyczajne uzasadniające odstąpienie od ukarania.