Stwierdzenie fałszywości dowodów, na których opierała się decyzja ostateczna, uzasadnia wznowienie postępowania administracyjnego i może prowadzić do uchylenia takiej decyzji, aby przywrócić stanu zgodny z prawem.

W przypadku stwierdzenia, że dowody, na których oparto decyzję ostateczną, okazały się fałszywe, organ administracji publicznej zobowiązany jest uchylić taką decyzję i wydać nową decyzję w trybie wznowienia postępowania, niezależnie od możliwości uzupełnienia braków formalnych w dokumentacji przez stronę postępowania.

Bank ponosi odpowiedzialność na zasadzie ryzyka za wypłaty dokonane na podstawie sfałszowanych dokumentów, nawet jeśli dołożył należytej staranności w weryfikacji autentyczności dokumentów.

W postępowaniu wznowieniowym, jeżeli dowody przedstawione jako podstawa uzyskania decyzji administracyjnej okazały się fałszywe, organ administracji ma prawo uchylić wydaną decyzję ostateczną, a wnioskodawca nie może na etapie postępowania wznowieniowego uzupełniać braków dokumentacji, które były podstawą wydania decyzji. Przepis art. 64 § 2 k.p.a. nie ma zastosowania na etapie po wszczęciu postępowania

W sprawie o zwolnienie od egzekucji nie zachodzi współuczestnictwo konieczne między wierzycielami realizującymi indywidualne uprawnienia na podstawie różnych tytułów wykonawczych, a wymagalność roszczenia o zwrot wkładu nie jest uzależniona od opróżnienia lokalu, z którym ten wkład był związany.

W przypadku stwierdzenia w postępowaniu wznowieniowym, że dowody przedstawione dla uzyskania decyzji administracyjnej okażą się fałszywe, organ administracji publicznej jest zobowiązany do uchylenia decyzji ostatecznej oraz odmowy wydania nowej decyzji, jeżeli wydanie tej decyzji było oparte na tych fałszywych dowodach.

Świadczenie obiektywnie podzielne niekoniecznie ma taki charakter w ramach konkretnego stosunku prawnego; brak szczegółowego przydziału obowiązków w umowie oznacza niepodzielność świadczenia, a zatem możliwość solidarnej odpowiedzialności pozwanych.

Podanie w zgłoszeniu SENT niezgodnej ze stanem faktycznym daty rozpoczęcia przewozu stanowi naruszenie przepisów, uzasadniające nałożenie na przewoźnika obligatoryjnej kary pieniężnej, a instytucja odstąpienia od nałożenia takiej kary może być zastosowana tylko wtedy, gdy wykazane zostaną konkretne, obiektywne przesłanki dotyczące ważnego interesu przewoźnika lub interesu publicznego.

Stwierdzenie fałszywych dowodów jako podstawy decyzji administracyjnej obliguje organ do wznowienia postępowania i ponownego rozpatrzenia sprawy, co prowadzi do uchylenia pierwotnej decyzji, nawet jeżeli decyzja ta uzyskała status ostatecznej.

W postępowaniu dotyczącym naruszenia przepisów ustawy SENT, na przewoźniku spoczywa obowiązek udokumentowania przewozu towaru na rzecz osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej, gdyż brak zgłoszenia do systemu SENT musi być uzasadniony odpowiednimi dowodami, aby uniknąć nałożenia kary pieniężnej.

Podmiotem wysyłającym w rozumieniu art. 2 pkt 7 ustawy SENT jest podmiot uprawniony do rozporządzania towarami jak właściciel w momencie rozpoczęcia przewozu towarów na rzecz podmiotu odbierającego, co znajduje zastosowanie w przypadku dokonywania dostawy towarów po zakończeniu przewozu.

Sfałszowanie dowodów na odbycie szkolenia niezbędnego do uzyskania prawa jazdy stanowi wystarczającą podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego i uchylenia wcześniej wydanych uprawnień, nawet jeśli decyzja ta została podjęta po zakończeniu pierwotnego postępowania.

Wynagrodzenie określone w umowie w kwocie netto nie obejmuje dodatkowych zobowiązań podatkowych, jeśli nie zostało to wyraźnie przewidziane w jej postanowieniach, a kara umowna może być stosowana do zabezpieczenia obowiązków niepieniężnych.

Utrata własności rzeczy na skutek zasiedzenia nie powoduje wygaśnięcia roszczenia byłego właściciela o wynagrodzenie za korzystanie z rzeczy w okresie poprzedzającym upływ terminu zasiedzenia.

W sytuacji, gdy nie następuje wykonanie umowy przedwstępnej z przyczyn, za które odpowiedzialność ponoszą obie strony, zadatek powinien być im zwrócony, zgodnie z artykułem 394 § 3 k.c. Dla skutecznego zawarcia umowy pożyczki niezbędne jest określenie istotnych elementów tej umowy, w tym podmiotowego, co przesądza o jej skutkach prawnych.

Klauzule indeksacyjne w umowach kredytu hipotecznego, które uzależniają świadczenia od jednostronnie przez bank ustalanych kursów walut, są niedozwolone i niemożliwe do zastąpienia innymi postanowieniami, co skutkuje nieważnością umowy.

Zgodnie z art. 704 § 2 k.c., organizator przetargu, który uchyla się od zawarcia umowy, ponosi odpowiedzialność odszkodowawczą za szkodę także w postaci utraconych korzyści, jeśli przesłanki tej odpowiedzialności zostały spełnione, a brak jest regulacji szczególnej ograniczającej zakres odszkodowania.

Prawo zatrzymania nie przysługuje stronie, która może potrącić swoją wierzytelność z wierzytelnością drugiej strony, szczególnie w kontekście umów kredytowych z konsumentami, gdzie wykonanie tego prawa naruszałoby ich ochronę prawną zgodnie z dyrektywą 93/13. Odsetki za opóźnienie przysługują konsumentowi od chwili powstania wymagalności roszczenia, mimo zarzutu zatrzymania zgłoszonego przez przedsiębiorcę

Umowa zobowiązująca spółkę akcyjną do nabycia akcji własnych jest nieważna jako sprzeczna z ustawą, na podstawie art. 364 w zw. z art. 2 k.s.h. w zw. z art. 58 § 1 k.c.; wyjątki od tego zakazu określone w art. 362 k.s.h. nie zostały wykazane przez skarżącego.

Dobro dziecka oraz potrzeba ustalenia jego pochodzenia zgodnie z prawdą biologiczną mogą przeważyć nad interesami dorosłych i nawet w sytuacji, gdy prawo właściwe do rozstrzygnięcia sporu wymaga zastosowania przepisów obcych, sądy mogą zastosować prawo polskie, jeśli skutki zastosowania prawa obcego byłyby sprzeczne z podstawowymi zasadami porządku prawnego RP.

Umowa kredytu obowiązuje w wyrażonej w niej walucie tylko wówczas, gdy strony na etapie zawarcia umowy miały rzeczywistą możliwość zarówno wypłaty, jak i spłaty kredytu w tej walucie.

Naśladownictwo produktów konkurenta, nawet w przypadku braku indywidualizujących cech, może zostać zakwalifikowane jako delikt nieuczciwej konkurencji, gdy działanie to polega na pasożytniczym wykorzystywaniu zdobytej przez inny podmiot renomy, w szczególności, gdy konkurent opiera swoją pozycję rynkową na renomie i efektach pracy innego przedsiębiorstwa.

W przypadkach naruszenia prawa do znaków towarowych oraz czynów nieuczciwej konkurencji przez wprowadzenie w błąd odbiorców co do pochodzenia towarów, sądy mogą zakazać korzystania z mylących oznaczeń nawet w sytuacji, gdy uprawniony sprzeciwił się naruszeniu w terminie krótszym niż pięć lat od powzięcia wiadomości o używaniu znaku, a ponadto możliwe jest uznanie ochrony znaków towarowych jako znaków

Za grunty zabudowane na cele mieszkaniowe w rozumieniu ustawy przekształceniowej uznaje się nieruchomości zabudowane budynkami mieszkalnymi jednorodzinnymi wraz z budynkami gospodarczymi, garażami oraz innymi budowlami umożliwiającymi racjonalne korzystanie z budynków mieszkalnych, co powinno być potwierdzone zapisami w księdze wieczystej oraz zgodnych z przepisami informacjami podatkowymi.