Skarga kasacyjna wniesiona przez D.N. została oddalona. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że klasyfikacja taryfowa towaru i związane z nią decyzje organu nie naruszają przepisów prawa celnego, a zarzuty skargi nie znajdują podstaw w okolicznościach faktycznych sprawy.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w przypadku, gdy opłata elektroniczna za przejazd pojazdem nie została uiszczona, odpowiedzialność administracyjną ponosi właściciel pojazdu, chyba że zdoła dowieść okoliczności wyłączających jego zawinienie.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że zarówno decyzja Głównego Inspektora Transportu Drogowego, jak i wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, były zgodne z prawem, a zarzuty skargi kasacyjnej nie wykazały uchybień w postępowaniu administracyjnym ani sądowym, uzasadniając tym samym oddalenie skargi kasacyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając za zgodne z prawem orzeczenia organów niższej instancji o nałożeniu kary za brak opłaty elektronicznej podczas przejazdu drogą krajową przez skarżącego jako właściciela pojazdu.

Kara pieniężna za naruszenie obowiązku uiszczenia opłaty elektronicznej pozostaje obowiązkowa w przypadku nieudowodnienia prawidłowego korzystania z pojazdu. Sądy administracyjne nie są zobligowane do uwzględniania okoliczności, które strona skutecznie nie udowodniła.

Wytyczne Ministra Rolnictwa nie mają charakteru powszechnie obowiązującego i nie mogą stanowić podstawy dla decyzji administracyjnych, jeśli stoją w opozycji do przepisów powszechnie obowiązujących.

Profile aluminiowe przeznaczone do wykończeń nie klasyfikują się jako części konstrukcyjne. Nie podlegają kodowi TARIC 7610, lecz 7604 29 90 90, co uzasadnia prawidłowość celnych i podatkowych decyzji organów administracyjnych.

Sąd kasacyjny uznaje za prawidłową klasyfikację taryfową importowanych towarów dokonaną przez organy celne i podtrzymuje decyzję administracyjną oraz wyrok sądu I instancji, nie stwierdzając fundamentalnych naruszeń przepisów prawa celnego oraz procesowego, wpływających na wynik sprawy.

Kształtowniki aluminiowe, będące przedmiotem zgłoszenia celnego, prawidłowo zaklasyfikowano do kodu TARIC 7604 29 90 90, jako towary nieprzygotowane do zastosowania w konstrukcjach; wprowadzenie cła antydumpingowego w wysokości 32,1% było zgodne z rozporządzeniami UE.

Kara nałożona za przejazd pojazdu po drodze krajowej bez uiszczenia opłaty elektronicznej jest zasadna, gdy właściciel pojazdu nie przedstawił dowodów na użyczenie pojazdu innej osobie oraz nie wyposażył pojazdu w wymagane urządzenie viaBox.

Właściciel pojazdu ponosi odpowiedzialność administracyjną za nieuiszczenie opłaty elektronicznej przy przejeździe drogą krajową, jeśli nie przedstawi dowodów wskazujących na legalne użyczenie pojazdu, zwłaszcza w przypadku niewykazania obecności rzekomego użytkownika w kraju.

Emitent akcji nie posiada legitymacji skargowej w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji organu o zawieszeniu obrotu akcjami na rynku regulowanym, albowiem ochronie podlegają interesy inwestorów, a stroną jest wyłącznie giełda, do której decyzja jest kierowana.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że interpretacja przepisów dotyczących płatności obszarowych powinna być dokonana w odniesieniu do każdej płatności indywidualnie; organ administracyjny błędnie przyjął sumowanie zawyżeń działek dla różnych kategori. Wyrok uchyla wcześniejsze decyzje.

Emitent instrumentów finansowych objętych decyzją KNF wydaną na podstawie art. 20 ust. 2 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi nie jest stroną postępowania, jeżeli decyzja zawierająca żądanie zawieszenia obrotu jest skierowana do spółki prowadzącej rynek regulowany. Przepisy dotyczące dopuszczenia instrumentów do obrotu nie stanowią źródła interesu prawnego emitenta w postępowaniu nadzorczym dotyczącym

Nieuiszczenie opłaty elektronicznej za przejazd pojazdu po drodze krajowej skutkuje odpowiedzialnością, niezależnie od twierdzeń o użyczeniu pojazdu innym osobom, gdy brak dowodów na poparcie tych twierdzeń.

Skoro profile aluminiowe pozostawały niezmontowane i stanowiły jedynie kształtowniki, ich klasyfikacja pod kod TARIC 7610 90 90 10 była zgodna z ogólnymi regułami klasyfikacji taryfowej i zasadnie obłożona cłem antydumpingowym na poziomie 22,1%.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że importowane przez "S." S.A. profile aluminiowe nie stanowią konstrukcji, ani ich części, wykluczając ich zakwalifikowanie do kodu TARIC 7610 909090. Skarga kasacyjna została oddalona, a kwalifikacja celna 7610 909010, wraz z określeniem należności celnych i podatku, ze stawką cła 22,1%, została uznana za prawidłową.

Sąd uznał, że klasyfikacja taryfowa towarów przygotowanych z aluminium według wskazań organu skarbowego do kodu TARIC 7604 29 90 90 była prawidłowa, a zarzuty skarżącego dotyczące naruszenia przepisów materialnych i proceduralnych były niezasadne.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, uznając, że kara pieniężna za niewyposażenie kierowcy w wypis z licencji na transport była nałożona prawidłowo; protokół kontroli jest dokumentem urzędowym potwierdzającym stan faktyczny.

Przesłanka interesu publicznego może uzasadniać odstąpienie od nałożenia kary pieniężnej zgodnie z art. 24 ust. 3 ustawy SENT, o ile organy administracyjne rozważą proporcjonalność sankcji oraz sytuację prawną i ekonomiczną podmiotu. NSA podtrzymuje decyzję WSA uchylającą sankcję z powodu niepełnej analizy tych przesłanek przez organy.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że prawidłowe wykonanie obowiązków nałożonych przez ustawę SENT jest istotne dla skutecznego monitorowania przewozu towarów, a naruszenia nie mogą być jedynie formalnymi uchybieniami. Odstąpienie od kary pieniężnej musi być uzasadnione istotnymi przesłankami interesu publicznego lub podmiotu, których brak w niniejszej sprawie.

Przewoźnik wykonujący transport drogowy podlega odpowiedzialności karnej za niewyposażenie kierowcy w przewożone dokumenty wymagane art. 87 ustawy o transporcie drogowym, nawet w przypadku gdy kierowca nie okaże dokumentów podczas kontroli.

Niezgłoszenie pojazdu do licencji transportowej oraz nieokazanie wypisu z licencji uzasadniało nałożenie kary pieniężnej zgodnie z art. 87 i 92a u.t.d. Bierność dowodowa strony nie może prowadzić do negatywnych konsekwencji dla organu w postępowaniu administracyjnym.

Przewóz towarów uznany za opodatkowaną wewnątrzwspólnotową dostawę towarów musi być zgłoszony w systemie SENT, nawet jeśli dokonuje go ten sam podmiot między własnymi magazynami.