Oświadczenia o braku zaległości podatkowych, wymagane do skorzystania z preferencyjnego rozliczania VAT z tytułu importu towarów, muszą być odnawiane co 6 miesięcy, aby zachować aktualność i spełniać warunki przewidziane w ustawie o VAT.

Zgodnie z art. 153 P.p.s.a., organy administracyjne oraz sąd przy ponownym rozpoznawaniu sprawy są związane oceną prawną oraz wskazaniami co do dalszego postępowania wyrażonymi we wcześniejszym orzeczeniu sądu, chyba że doszło do istotnej zmiany stanu prawnego lub faktycznego, która czyni wcześniejszą ocenę prawną nieaktualną.

Nieprzedstawienie na wezwanie organu środka transportu wraz z towarem do kontroli, w ramach systemu SENT, skutkuje nałożeniem kary pieniężnej, nawet jeżeli osoba dokonująca zgłoszenia w imieniu przewoźnika twierdzi, że nie otrzymała wezwania. Odstąpienie od kary na podstawie interesu publicznego wymaga wykazania, że sankcja byłaby nieproporcjonalna lub istnieją nadzwyczajne okoliczności uzasadniające

Podatnik, który chce korzystać z preferencyjnego rozliczania VAT z tytułu importu, zobowiązany jest do składania organom podatkowym aktualnych oświadczeń o braku zaległości podatkowych co najmniej co 6 miesięcy przed importem, aby utrzymać możliwość korzystania z tej preferencji.

Jeżeli naprawa pojazdu przez poszkodowanego stała się niemożliwa, w szczególności w razie zbycia lub naprawienia pojazdu, nie jest uzasadnione ustalenie wysokości odszkodowania z ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych jako równowartości hipotetycznych kosztów naprawy.

Domniemanie prawne dotyczące danych zawartych w Krajowym Rejestrze Elektronicznym Przedsiębiorców Transportu Drogowego obliguje zarządzających do dbania o wpisy w ewidencji; brak aktualności badań technicznych pojazdu w rejestrze nie może być uznawany za okoliczność ponadprzeciętną uwalniającą od odpowiedzialności, zgodnie z art. 92c ust. 1 pkt 1 ustawy o transporcie drogowym.

Wydanie nowego dokumentu prawa jazdy w celu zmiany danych, związane z dodaniem nowych uprawnień, nie daje podstaw organowi do zmiany terminu ważności wcześniejszych, bezterminowo nabytych uprawnień.

Odstąpienie od nałożenia kary pieniężnej z tytułu naruszenia obowiązków zgłoszeniowych w systemie SENT jest możliwe tylko w wyjątkowych przypadkach uzasadnionych 'ważnym interesem podmiotu' lub 'interesem publicznym'. Jednakże, te okoliczności muszą wskazywać na incydentalny charakter uchybienia bez wpływu na interesy fiskalne państwa.

W zastosowaniu art. 22 ust. 3 ustawy SENT, możliwość odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej powinna uwzględniać zasady proporcjonalności oraz cele regulacji ustawy, w tym ochronę legalności handlu towarami wrażliwymi, a nie tylko represyjny charakter przepisów.

Art. 92a ust. 10 ustawy o transporcie drogowym znajduje zastosowanie tylko do sytuacji, w których to samo zachowanie deliktowe wyczerpuje jednocześnie tożsame znamiona opisowe typów czynów określonych w załącznikach nr 3 i 4 ustawy.

Przepisy dotyczące punktów karnych oraz zatrzymania prawa jazdy mają zastosowanie zgodnie ze stanem prawnym obowiązującym w czasie popełnienia naruszeń, nawet jeśli późniejsze zmiany przepisów prowadzą do uchylenia lub zmiany zasad ewidencji.

Podatnik chcący skorzystać z preferencyjnego rozliczania VAT od importu towarów musi regularnie, co 6 miesięcy, przedkładać aktualne oświadczenia o braku zaległości podatkowych. Odsetki od zaległości podatkowych nalicza się zgodnie z ustawowymi przepisami, a brak aktualizacji oświadczeń skutkuje utratą prawa do korzystania z uproszczonej procedury rozliczenia VAT.

Złożenie aktualnego oświadczenia o braku zaległości podatkowych nie później niż 6 miesięcy przed dokonaniem importu jest niezbędne dla zachowania możliwości rozliczania VAT z tytułu importu towarów na podstawie art. 33a ustawy o VAT. Brak spełnienia tego warunku skutkuje koniecznością rozliczenia podatku VAT na zasadach ogólnych.

Osoba wykonująca przewóz drogowy pasażerów w ramach krajowego transportu drogowego zobowiązana jest do posiadania aktualnego orzeczenia lekarskiego o braku przeciwwskazań zdrowotnych. Brak takiego orzeczenia stanowi naruszenie skutkujące nałożeniem kary pieniężnej, niezależnie od formalnego posiadania statusu przedsiębiorcy.

Art. 92a ust. 10 ustawy o transporcie drogowym znajduje zastosowanie wyłącznie wtedy, gdy naruszenie jest jednocześnie opisane w załączniku nr 3 i nr 4, nie obejmuje sytuacji braku wymaganych orzeczeń lekarskich i psychologicznych jako odrębnych naruszeń.

Wykonywanie transportu drogowego z wykorzystaniem aplikacji mobilnej przez osobę nieposiadającą odpowiedniej licencji stanowi naruszenie prawa, niezależnie od organizacyjnego czy ciągłego charakteru działalności.

Zastosowanie art. 92a ust. 10 ustawy o transporcie drogowym jest możliwe jedynie wtedy, gdy występuje jednoczesność naruszeń przewidzianych zarówno w załączniku nr 3, jak i załączniku nr 4 do tej ustawy.

W sytuacji gdy różne naruszenia przepisów transportowych nie są tożsame i nie wyczerpują równocześnie znamion deliktów przewidzianych w załączniku nr 3 i nr 4 do ustawy o transporcie drogowym, zastosowanie przepisu art. 92a ust. 10, nakazującego wymierzenie wyłącznie jednej kary, jest wyłączone.

Postanowienia umowy kredytu waloryzowanego kursem waluty obcej, które przewidują jednostronne ustalanie kursu walut przez bank, rażąco naruszają interesy konsumenta i prowadzą do nieważności umowy.

Status konsumenta nie przysługuje stronom umowy kredytowej, gdy umowa służy bezpośrednio działalności gospodarczej, nawet jeśli nie wszystkie działania były bezpośrednio profesjonalne. Ocena statusu konsumenta powinna być dokonywana z uwzględnieniem celu umowy w momencie jej zawierania.

W przypadku nadzwyczajnej zmiany stosunków, poszkodowany może dochodzić przed sądem podwyższenia sumy gwarancyjnej z umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej, mimo wejścia w życie nowych przepisów o możliwościach kontynuacji świadczeń, jeżeli wcześniejsze przepisy mogą prowadzić do rażącej straty.

Klauzule umowne w kredycie indeksowanym do waluty obcej, które umożliwiają bankowi jednostronne i nieprzejrzyste ustalanie kursów wymiany oraz nie zapewniają konsumentowi pełnej informacji o ryzyku walutowym, są abuzywne i prowadzą do nieważności umowy.

Klauzule przeliczeniowe w umowach kredytów denominowanych do waluty obcej, które pozostawiają bankowi swobodę w ustalaniu kursu, są sprzeczne z dobrymi obyczajami i rażąco naruszają interesy konsumenta, co powoduje nieważność takich umów.

Roszczenie o rentę z tytułu zwiększonych potrzeb musi być oparte na wykazaniu rzeczywistego uszczerbku w dochodach lub poniesionych kosztach związanych z wypadkiem. Interes prawny w ustaleniu odpowiedzialności pozwanego za przyszłe szkody wymaga wykazania rzeczywistej potrzeby takiego ustalenia w konkretnej sprawie, a nie wynika automatycznie z samego zdarzenia.